|
|
| خط ۸۵: |
خط ۸۵: |
| {{اصلی|سکرات مرگ}} | | {{اصلی|سکرات مرگ}} |
| سکرات مرگ همان سختیهایی است که هنگام [[مرگ]] پیش میآیند و [[آدمی]] را سرگردان و حیران میکنند. هر چند [[مؤمنین]] [[نیکوکار]]، پس از [[مرگ]] به جهانی پرنعمت و خوش میروند، اما جدایی [[روح]] از [[بدن]] به گونۀ طبیعی سختیهایی میآورد. از این رو، در [[روایات]] آمده است [[انسان]] را سه روز بسیار سخت است: یکی آنگاه که به [[دنیا]] میآید و این [[جهان]] را میبیند و دیگر آن روز که میمیرد و [[مرگ]] را میبیند و سوم، آن روز که پا به میدان [[محشر]] مینهد. بنابر [[روایات]] [[دوری از گناه]] و وابسته نبودن به [[دنیا]] و [[شهوتها]] و [[انفاق مال]] و [[نیکی]] به [[والدین]] از سختیهای [[مرگ]] میکاهند<ref>ر. ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۴۱۰.</ref>. | | سکرات مرگ همان سختیهایی است که هنگام [[مرگ]] پیش میآیند و [[آدمی]] را سرگردان و حیران میکنند. هر چند [[مؤمنین]] [[نیکوکار]]، پس از [[مرگ]] به جهانی پرنعمت و خوش میروند، اما جدایی [[روح]] از [[بدن]] به گونۀ طبیعی سختیهایی میآورد. از این رو، در [[روایات]] آمده است [[انسان]] را سه روز بسیار سخت است: یکی آنگاه که به [[دنیا]] میآید و این [[جهان]] را میبیند و دیگر آن روز که میمیرد و [[مرگ]] را میبیند و سوم، آن روز که پا به میدان [[محشر]] مینهد. بنابر [[روایات]] [[دوری از گناه]] و وابسته نبودن به [[دنیا]] و [[شهوتها]] و [[انفاق مال]] و [[نیکی]] به [[والدین]] از سختیهای [[مرگ]] میکاهند<ref>ر. ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۴۱۰.</ref>. |
|
| |
| === انواع [[مرگ]] و [[علل]] [[ترس]] از آن ===
| |
|
| |
| [[مرگ]] گونههای متعددی دارد: [[مرگ طبیعی]]، [[مرگ ناگهانی]] یا مفاجات و [[مرگ]] انتحاری و [[شهادت]] که [[مرگ]] در [[جهاد]] با [[دشمنان]] [[خدا]] و [[برترین]] گونۀ [[مرگ]] است<ref>ر. ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۴۰۹.</ref> و [[شهیدان]] همیشه جاویدانند<ref>ر. ک: [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه غدیر (کتاب)|فرهنگنامه غدیر]]، ص ۲۰۷. </ref>.
| |
|
| |
| عرفا [[مرگ]] را چهار قسم میدانند: [[مرگ]] [[اهانت]] و [[لعنت]] که [[مرگ]] [[کافران]] است؛ [[مرگ]] [[حسرت]] و [[معصیت]] که [[مرگ]] [[گنهکاران]] است؛ [[مرگ]] تحفه و [[کرامت]] که [[مرگ]] [[مؤمنان]] است و [[مرگ]] خلعت و مشاهدت که [[مرگ]] [[پیغمبران]] است<ref>ر. ک: [[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات علم کلام]]، ص ۱۸۱.</ref>.
| |
|
| |
| بیشتر [[مردم]] از [[مرگ]] میهراسند، این [[ترس]] ریشه در امور بسیاری دارد؛ از جمله نابودی پنداشتن [[مرگ]]، [[دوستی]] [[دنیا]]، گناهکاری و بیخبری از [[سرنوشت]] و پیشامدهای پس از [[مرگ]] و طولانی بودن راه [[آخرت]]<ref>ر. ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۴۰۹.</ref>.
| |
|
| |
| [[امام علی]] {{ع}} در [[تبیین]] [[حقیقت]] [[مرگ]] میفرماید: «میان شما تا [[بهشت]] یا [[دوزخ]] (فاصله اندکی است که) جز رسیدن [[مرگ]] نیست. مدت زمانی که چشم برهمزدنی کوتاهش سازد و آمدن [[ساعت]] ([[مرگ]]) بیخ و بن آن را براندازد؛ چه کوتاه مدتی است»<ref>{{متن حدیث|مَا بَیْنَ أَحَدِکُمْ وَ بَیْنَ الْجَنَّةِ أَوِ النَّارِ إِلَّا الْمَوْتُ أَنْ یَنْزِلَ بِهِ وَ إِنَّ غَایَةً تَنْقُصُهَا اللَّحْظَةُ وَ تَهْدِمُهَا السَّاعَةُ لَجَدِیرَةٌ بِقِصَرِ الْمُدَّة}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۶۴.</ref>. [[امام]] در فرازی از نامۀ انسانساز خود به [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} میفرماید: «فرزندم، [[مرگ]] را فراوان به یاد آور... تا آنگاه که مرگت فرا رسد، جانب [[احتیاط]] را رعایت کرده و کمر [[همت]] بسته باشی. مبادا [[مرگ ناگهانی]] به سویت آید و تو را در حال [[غفلت]] دریابد»<ref>{{متن حدیث|یَا بُنَیَّ أَکْثِرْ مِنْ ذِکْرِ الْمَوْت... وَ قَدْ أَخَذْتَ مِنْهُ حِذْرَکَ وَ شَدَدْتَ لَهُ أَزْرَکَ وَ لَا یَأْتِیَکَ بَغْتَةً فَیَبْهَرَکَ وَ إِیَّاکَ أَنْ تَغْتَرَّ بِمَا تَرَی مِنْ إِخْلَادِ أَهْلِ الدُّنْیَا إِلَیْهَا وَ تَکَالُبِهِمْ عَلَیْهَا فَقَدْ نَبَّأَکَ اللَّهُ عَنْهَا و...}}؛ نهج البلاغه، نامه ۳۱. </ref>.<ref>ر. ک: [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ص ۶۸۵.</ref>
| |
|
| |
|
| ===کیفیت سکرات=== | | ===کیفیت سکرات=== |
