پرش به محتوا

یزید بن معاویه: تفاوت میان نسخه‌ها

۳٬۱۱۵ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۶ اوت ۲۰۲۳
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۴۲: خط ۴۲:
[[عبدالرحمان بن خلدون]] می‌نویسد: «اما درباره‌ [[حسین]] چه‌ بگویم‌؟ وقتی‌ که‌ فسق‌ و [[انحراف]] ‌یزید بر همه‌ مردم‌ دورانش‌ آشکار شد، پیروان‌ [[اهل بیت]] [[پیامبر]] در [[کوفه]]، از [[امام حسین]] {{ع}} درخواست کردند که‌ به‌ کوفه‌ برود و آنان‌ در قیام‌ علیه‌ [[یزید]] یاری‌اش‌ کنند».<ref>مقدمه العبر و دیوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، این خلدون، عبدالرحمن بن محمد، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: مؤسسه مطالعات فرهنگی و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۳ شمسی، ص۲۱۶.</ref> تا [[فساد]] و تبه‌کاری‌ و انحراف‌ یک ‌شخص‌ به‌ حدّ نهایی خود نرسد، مؤرخین‌ به‌ آسانی‌ در مورد او این‌گونه‌ [[قضاوت]] نمی‌کنند. همین‌ مختصر می‌تواند هویت‌ یزید را به‌ تمام‌ معنی‌ آشکار کند.
[[عبدالرحمان بن خلدون]] می‌نویسد: «اما درباره‌ [[حسین]] چه‌ بگویم‌؟ وقتی‌ که‌ فسق‌ و [[انحراف]] ‌یزید بر همه‌ مردم‌ دورانش‌ آشکار شد، پیروان‌ [[اهل بیت]] [[پیامبر]] در [[کوفه]]، از [[امام حسین]] {{ع}} درخواست کردند که‌ به‌ کوفه‌ برود و آنان‌ در قیام‌ علیه‌ [[یزید]] یاری‌اش‌ کنند».<ref>مقدمه العبر و دیوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، این خلدون، عبدالرحمن بن محمد، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: مؤسسه مطالعات فرهنگی و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۳ شمسی، ص۲۱۶.</ref> تا [[فساد]] و تبه‌کاری‌ و انحراف‌ یک ‌شخص‌ به‌ حدّ نهایی خود نرسد، مؤرخین‌ به‌ آسانی‌ در مورد او این‌گونه‌ [[قضاوت]] نمی‌کنند. همین‌ مختصر می‌تواند هویت‌ یزید را به‌ تمام‌ معنی‌ آشکار کند.


===== شراب‌خواری آشکار  =====
===== باده‌نوشی و سگ‌بازی  =====
یزید اساساً تربیت‌ [[اسلامی]] نداشت‌ و از جوانی‌ همواره‌ گرم‌ عشرت‌ و مجلس‌ شراب‌ بود. آماده بودن وسایل زندگانی آرام، شکار، [[زن]]، شراب و سگبازی از او موجودی [[عیاش]]، هوس‌باز و بی‌بند و بار ساخته بود و به [[حکم]] [[زندگی]] چادرنشینی، اسب‌سواری و شمشیرزنی را نیز می‌دانست. او از پُرشورترین [[مردم]] نسبت به شکار بود و پیوسته با شکار سروکار داشت و دست‌برنجن‌های طلا به دست و پای سگ‌های شکاری می‌آویخت و جل‌های زربافت به آنها می‌پوشانید و برای هر سگی یک [[غلام]] گماشته بود که او را [[خدمت]] کند.<ref>ر. ک: انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: ۱۹۹۶ – ۲۰۰۰ میلادی، ج۵، ص۲۹۹؛ الفخری فی الأدااب السلطانیه و الدول الاسلامیه، ابن طقطقی، محمد بن علی بن طباطبا، بیروت: دار صادر، ۱۳۸۵ قمری، ص۵۹؛ البدایة و النهایة، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: ۱۹۳۲ میلادی، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: ۱۹۳۲ میلادی، ج۸، ص۲۳۲.</ref>
 
[[ابن‌طباطبایی]] داستانی را در این زمینه نقل می‌کند که نشان‌دهنده [[سقوط]] [[حاکم]] [[حکومت اسلامی]] است.<ref>ر. ک: الفخری فی الأدااب السلطانیه و الدول الاسلامیه، ابن طقطقی، محمد بن علی بن طباطبا، بیروت: دار صادر، ۱۳۸۵ قمری، ص۵۹؛</ref> [[یزید]] عشرت‌ طلبی‌ و شراب‌خوارگی‌ را عیب‌ نمی‌دانست‌ که‌ نیازی‌ به‌ پرده‌پوشی‌ داشته‌ باشد و تفاوتش‌ با پدرش‌ معاویه‌ این‌ بود که‌ معاویه‌ تمامی‌ لذت‌جویی‌ و عشرت‌ طلبی‌ را شبانه‌ و دور از چشم‌ دیگران ‌انجام‌ می‌داد. یزید [[نماز]] نمی‌خواند و نسبت به [[احکام دین]] و کتاب [[قرآن]] [[تعدی]] داشت.<ref>تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الاعلام، زرکلی، خیرالدین، بیروت: ۱۹۸۶ میلادی، ذهبی، محمدبن احمد، چاپ بشار عوّاد معروف، بیروت: ۱۴۲۴ قمری، حوادث و وفیات ۶۱- ۸۰ هجری، ج۵، ص۲۷۴.</ref> او از [[آیین]] [[مسلمانی]] و [[فقه اسلامی]] چیزی نمی‌دانست و از [[تقوی]] که لازمه [[شغل]] [[زمامداری]] است، بی‌بهره بود.
 
====== شراب‌خواری آشکار  ======
باده‌نوشی و مستی [[خلفا]] در [[عهد]] یزید بن معاویه از مرحله پنهان نوشی به مرحله آشکارنوشی رسید. او نخستین خلیفه‌ای بود که این منکر را کاملاً آشکار مرتکب می‌شد و [[احساسات]] [[مسلمانان]] را جریحه‌دار می‌کرد.
باده‌نوشی و مستی [[خلفا]] در [[عهد]] یزید بن معاویه از مرحله پنهان نوشی به مرحله آشکارنوشی رسید. او نخستین خلیفه‌ای بود که این منکر را کاملاً آشکار مرتکب می‌شد و [[احساسات]] [[مسلمانان]] را جریحه‌دار می‌کرد.


۲۲۴٬۸۹۱

ویرایش