فسق در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

[[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} در [[عهدنامه]] مالک ‌اشتر به او [[فرمان]] می‌دهند با [[کارگزاران]] [[خائن]] برخورد جدّی صورت گیرد و صرفاً با [[عزل]] به پایان نرسد. حضرت می‌فرمایند: از همکاران نزدیکت سخت [[مراقبت]] کن و اگر یکی از آنان دست به [[خیانت]] زد و گزارش ماموران مخفی تو هم آن خیانت را [[تأیید]] کردند، به همین مقدار [[گواهی]] [[قناعت]] کرده، او را با تازیانه [[کیفر]] کن و آنچه را که از [[اموال]] در [[اختیار]] دارد از او باز پس‌گیر، سپس او را [[خوار]] کن و خیانت کار بشمار و طوق بدنامی ‌به گردنش بیفکن.<ref>نهج‌البلاغه، نامه ۵۲</ref>

همچنین حضرت یکی از [[فرمانداران]] خویش در [[بصره]] به نام [[عثمان بن حنیف]] را که [[دعوت]] به یک مهمانی مجلل را پذیرفته بود، مورد [[عتاب]] قرار دادند و فرمودند: ‌ای پسر [[حنیف]] به من خبر رسیده که مردی از بصره تو را به میهمانی فراخوانده و تو نیز [[اجابت]] کرده‌ای. سفره‌ای رنگین برایت افکنده و کاسه‌ها پیش [[رؤیت]] نهاده، هرگز نمی‌پنداشتم تو دعوت کسانی را اجابت کنی که بینوایان را از در می‌رانند و [[توانگران]] را بر سفره می‌نشانند… بدان که هر کس را امامی ‌است که به او [[اقتدا]] می‌کند و از [[نور]] [[دانش]] او فروغ می‌گیرد، اینک [[امام]] شما از همه دنیایش به پیراهنی و دستاری و از همه طعام‌هایش به دو قرص نان اکتفا کرده است؛ البته شما را یارای آن نیست که چنین کنید اما مرا با [[پارسایی]] و [[مجاهدت]] و [[پاکدامنی]] و [[درستی]] خویش [[یاری]] دهید. <ref>نهج‌البلاغه، نامه ۴۵</ref> این مقدار حساسیت حضرت نشان‌دهنده [[میزان]] خطر‌اشرافیت و [[تجمل‌گرایی]] است.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[فسق اقتصادی از نظر قرآن (مقاله)|فسق اقتصادی از نظر قرآن]].</ref>.

== منابع ==

# [[پرونده:55210091.jpg|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]

# [[پرونده:11790.jpg|22px]] [[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[فسق اقتصادی از نظر قرآن (مقاله)|'''فسق اقتصادی از نظر قرآن''']]

{{پایان منابع}}

== پانویس ==

{{پانویس}}