←معناشناسی
(←منابع) |
|||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== معناشناسی == | == معناشناسی == | ||
[[امانت]] ضد [[خیانت]] است<ref>لسان العرب، ج ۱، ص۲۲۳، «امن»؛ لغتنامه، ج ۲، ص۲۸۴۱.</ref> و از "ا ـ م ـ ن" به معنای [[آرامش]]، سکون و بر طرف شدن [[خوف]] و [[اضطراب]]<ref>التحقیق، ج ۱، ص۱۵۰، «امن».</ref> گرفته شده و به معنای تأمین امنیت حقی از [[حقوق]] به وسیله [[عهد]]، [[وصیت]] و مانند آن<ref> المیزان، ج ۹، ص۵۴.</ref> یا به معنای حالتی است که [[انسان]] را به [[حفظ]] حقوق دیگران برانگیخته و او را از تضییع یا تصرف در آن باز میدارد<ref>التحریر والتنویر، ج ۸، ص۲۰۳.</ref>. این واژه بر اعیان نیز اطلاق شده و به [[مالی]] که در نزد دیگری به امانت سپرده شود امانت<ref>مفردات، ص۹۰؛ التحقیق، ج ۱، ص۱۵۰، «امن».</ref> و به شخص مورد اعتماد که امانت به او سپرده میشود "[[امین]]"<ref>لسان العرب، ج۱، ص۲۲۳؛ فرهنگ معارف اسلامی، ج۱، ص۲۲۸.</ref>گویند. | [[امانت]] ضد [[خیانت]] است<ref>لسان العرب، ج ۱، ص۲۲۳، «امن»؛ لغتنامه، ج ۲، ص۲۸۴۱.</ref> و از "ا ـ م ـ ن" به معنای [[آرامش]]، سکون و بر طرف شدن [[خوف]] و [[اضطراب]]<ref>التحقیق، ج ۱، ص۱۵۰، «امن».</ref> گرفته شده و به معنای تأمین امنیت حقی از [[حقوق]] به وسیله [[عهد]]، [[وصیت]] و مانند آن<ref> المیزان، ج ۹، ص۵۴.</ref> یا به معنای حالتی است که [[انسان]] را به [[حفظ]] حقوق دیگران برانگیخته و او را از تضییع یا تصرف در آن باز میدارد<ref>التحریر والتنویر، ج ۸، ص۲۰۳.</ref>. این واژه بر اعیان نیز اطلاق شده و به [[مالی]] که در نزد دیگری به امانت سپرده شود امانت<ref>مفردات، ص۹۰؛ التحقیق، ج ۱، ص۱۵۰، «امن».</ref> و به شخص مورد اعتماد که امانت به او سپرده میشود "[[امین]]"<ref>لسان العرب، ج۱، ص۲۲۳؛ فرهنگ معارف اسلامی، ج۱، ص۲۲۸.</ref> گویند. | ||
[[امانت]] دو قسم است: | [[امانت]] دو قسم است: | ||