←حدیث رایت
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
برای [[رسول خدا]] {{صل}} مرغ بریانی فراهم شد و از آن میل نکرده و به درگاه [[الهی]] عرضه داشتند تا [[بهترین]] بندگانش را برساند تا با او هم خوراک شوند: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ ائْتِنِي بِأَحَبِّ خَلْقِكَ إِلَيْكَ يَأْكُلُ مَعِي مِنْ هَذَا الطَّيْرِ}}<ref>ر.ک: فضائل امیرالمؤمنین {{ع}} ص۷۳ و المستدرک علی الصحیحین، ج ۳، ص ۱۳۱ و معجم کبیر طبرانی، ج۷، ص۸۲. ر.ک: مسند ابی یعلی، ج ۷، ص ۱۰۶ مجمع الزوائد، ج ۹، ص ۱۲۵ خصائص نسائی، ص ۵۲.</ref>. در این هنگام بود که [[علی]] {{ع}} بر آن حضرت وارد شد و با هم از آن مرغ بریان تناول نمودند. در برخی از نقلها این [[برتری]] و [[افضل]] بودن با این عبارت بیان شده است: {{متن حدیث|عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالکٍ أَنَّ النَّبِيٌّ {{صل}} کَانَ عِنْدَهُ طَائِرٌ فَقَالَ: اللَّهُمَّ ائْتِنِي بِأَحَبِّ خَلْقِكَ إِلَيْكَ يَأْكُلُ مَعِي مِنْ هَذَا الطَّيْرِ، فَجَاءَ أَبُوبَکْرٍ فَرَدَّهُ، ثُمَّ جاءَ عُمَرُ فَرَدَّهُ ثُمَّ جَاءَ عَلِيٌّ فَأَذِنَ لَهُ}}<ref>ر.ک: مسند ابی یعلی، ج ۷، ص ۱۰۶؛ مجمع الزوائد، ج ۹، ص ۱۲۵؛ خصائص نسائی، ص ۵۲.</ref> این ماجرا با الفاظ گوناگون در منابع معتبر [[فریقین]] [[نقل]] شده است<ref>- در برخی از نقلها ضمن بیان ماجرای طیر مشوی و اثبات افضلیت امیر المؤمنین، پیامبر اکرم {{صل}} نسبت به از اتفاقات و حوادث بعد از خودشان پیشگوئی فرمودهاند ر.ک: الإحتجاج علی اهل اللجاج، ج۱، ص۱۹۷.</ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)|معارف و عقاید ۵ ج۱]].</ref> | برای [[رسول خدا]] {{صل}} مرغ بریانی فراهم شد و از آن میل نکرده و به درگاه [[الهی]] عرضه داشتند تا [[بهترین]] بندگانش را برساند تا با او هم خوراک شوند: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ ائْتِنِي بِأَحَبِّ خَلْقِكَ إِلَيْكَ يَأْكُلُ مَعِي مِنْ هَذَا الطَّيْرِ}}<ref>ر.ک: فضائل امیرالمؤمنین {{ع}} ص۷۳ و المستدرک علی الصحیحین، ج ۳، ص ۱۳۱ و معجم کبیر طبرانی، ج۷، ص۸۲. ر.ک: مسند ابی یعلی، ج ۷، ص ۱۰۶ مجمع الزوائد، ج ۹، ص ۱۲۵ خصائص نسائی، ص ۵۲.</ref>. در این هنگام بود که [[علی]] {{ع}} بر آن حضرت وارد شد و با هم از آن مرغ بریان تناول نمودند. در برخی از نقلها این [[برتری]] و [[افضل]] بودن با این عبارت بیان شده است: {{متن حدیث|عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالکٍ أَنَّ النَّبِيٌّ {{صل}} کَانَ عِنْدَهُ طَائِرٌ فَقَالَ: اللَّهُمَّ ائْتِنِي بِأَحَبِّ خَلْقِكَ إِلَيْكَ يَأْكُلُ مَعِي مِنْ هَذَا الطَّيْرِ، فَجَاءَ أَبُوبَکْرٍ فَرَدَّهُ، ثُمَّ جاءَ عُمَرُ فَرَدَّهُ ثُمَّ جَاءَ عَلِيٌّ فَأَذِنَ لَهُ}}<ref>ر.ک: مسند ابی یعلی، ج ۷، ص ۱۰۶؛ مجمع الزوائد، ج ۹، ص ۱۲۵؛ خصائص نسائی، ص ۵۲.</ref> این ماجرا با الفاظ گوناگون در منابع معتبر [[فریقین]] [[نقل]] شده است<ref>- در برخی از نقلها ضمن بیان ماجرای طیر مشوی و اثبات افضلیت امیر المؤمنین، پیامبر اکرم {{صل}} نسبت به از اتفاقات و حوادث بعد از خودشان پیشگوئی فرمودهاند ر.ک: الإحتجاج علی اهل اللجاج، ج۱، ص۱۹۷.</ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)|معارف و عقاید ۵ ج۱]].</ref> | ||
=== | === حدیث رایت === | ||
{{اصلی|حدیث رایت}} | {{اصلی|حدیث رایت}} | ||
"[[حدیث رایت]]" یا "[[حدیث خیبر]]" عبارت است از اینکه در [[جنگ خیبر]] که [[یهودیان]] در قلعههای خود موضع گرفته بودند و [[تسلیم]] نمیشدند، [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] {{صل}} ابتدا [[پرچم]] را به [[ابوبکر]] داد، او برای [[فتح]] قلعه رفت ولی کاری از پیش [[نبرد]]. سپس به [[عمر]] سپرد، او هم رفت و بدون [[فتح]] برگشت. [[پیامبر]] فرمود: فردا [[پرچم]] را به کسی خواهم داد که [[خدا]] و رسولش را [[دوست]] دارد، [[خدا]] و [[پیامبر|رسول]] هم او را [[دوست]] دارند و [[خداوند]] [[فتح]] را به دست او قرار میدهد و وی هرگز از میدان نمیگریزد<ref>{{متن حدیث| لَأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ غَداً رَجُلًا يُحِبُّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يُحِبُّهُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَى يَدَيْهِ لَيْسَ بِفَرَّارٍ }}؛ اعیان الشیعه، ج ۱ ص ۳۳۷، سیرۀ ابن هشام، ج ۳ ص ۳۴۹، بحار الأنوار، ج ۳۹ ص ۸، الفصول المهمه، ص ۳۶، احقاق الحق، ج ۵ ص ۴۶۳ و ج ۱۶ ص ۲۲۰</ref>. | "[[حدیث رایت]]" یا "[[حدیث خیبر]]" عبارت است از اینکه در [[جنگ خیبر]] که [[یهودیان]] در قلعههای خود موضع گرفته بودند و [[تسلیم]] نمیشدند، [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] {{صل}} ابتدا [[پرچم]] را به [[ابوبکر]] داد، او برای [[فتح]] قلعه رفت ولی کاری از پیش [[نبرد]]. سپس به [[عمر]] سپرد، او هم رفت و بدون [[فتح]] برگشت. [[پیامبر]] فرمود: فردا [[پرچم]] را به کسی خواهم داد که [[خدا]] و رسولش را [[دوست]] دارد، [[خدا]] و [[پیامبر|رسول]] هم او را [[دوست]] دارند و [[خداوند]] [[فتح]] را به دست او قرار میدهد و وی هرگز از میدان نمیگریزد<ref>{{متن حدیث| لَأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ غَداً رَجُلًا يُحِبُّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يُحِبُّهُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَى يَدَيْهِ لَيْسَ بِفَرَّارٍ }}؛ اعیان الشیعه، ج ۱ ص ۳۳۷، سیرۀ ابن هشام، ج ۳ ص ۳۴۹، بحار الأنوار، ج ۳۹ ص ۸، الفصول المهمه، ص ۳۶، احقاق الحق، ج ۵ ص ۴۶۳ و ج ۱۶ ص ۲۲۰</ref>. | ||