←نجات از عذاب
| خط ۱۳۷: | خط ۱۳۷: | ||
===[[نجات]] از [[عذاب]]=== | ===[[نجات]] از [[عذاب]]=== | ||
انسانها اگر اهل [[شکر]] و [[ایمان]] باشند، هیچ چیز سبب عذاب آنان نخواهد شد: | انسانها اگر اهل [[شکر]] و [[ایمان]] باشند، هیچ چیز سبب عذاب آنان نخواهد شد: {{متن قرآن|مَا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَآمَنْتُمْ وَكَانَ اللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمًا}}<ref>«اگر سپاسگزار باشید و ایمان آورید خداوند را با عذاب شما چه کار؟ و خداوند سپاسداری داناست» سوره نساء، آیه ۱۴۷.</ref>.<ref>المیزان، ج۵، ص۱۱۹ - ۱۲۰.</ref> [[آیات]] {{متن قرآن|إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا إِلَّا آلَ لُوطٍ نَجَّيْنَاهُمْ بِسَحَرٍ}}<ref>«ما بر (سر) آنان شنبادی (مرگبار) فرستادیم جز بر خاندان لوط که سحرگاهی رهاییشان بخشیدیم» سوره قمر، آیه ۳۴.</ref>، {{متن قرآن|نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنَا كَذَلِكَ نَجْزِي مَنْ شَكَرَ}}<ref>«به نعمتی از سوی خود، اینچنین سپاسگزار را پاداش میدهیم» سوره قمر، آیه ۳۵.</ref> که درباره [[نجات]] [[آل لوط]] از [[عذاب الهی]] به سبب [[شاکر]] بودنشاناند نیز به روشنی بیانگر آناند که [[پاداش]] [[شکرگزاری]]، نجات از [[عذاب]] است.<ref>المیزان، ج۱۹، ص۸۱.</ref> به گفته برخی [[مفسّران]]، یاد کردن از [[شکور]] بودن نوح{{ع}} در [[آیه]] {{متن قرآن|ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا}}<ref>«(ای) فرزندان کسانی که (آنان را در کشتی) با نوح برداشتیم؛ (بدانید که) او بندهای سپاسگزار بود» سوره اسراء، آیه ۳.</ref> برای اشاره به این است که نجات دادن او و همراهانش به [[برکت]] شکرگزاری آن حضرت بود و تشویقی برای [[ذریه]] اوست تا در شکرگزاری از وی [[الگوبرداری]] کنند.<ref>تفسیر بیضاوی، ج۳، ص۲۴۸.</ref> | ||
==پیامدهای [[ناسپاسی]]== | ==پیامدهای [[ناسپاسی]]== | ||