ویژگی‌های هادی در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

چنان‌که در فصل گذشته بیان شد، وصف [[هادی]] به لحاظ لغوی، اختصاصی به [[پیامبران]] و [[امامان]] ندارد، بلکه [[عالمان]] یک [[قوم]]، معلمان مدارس، [[والدین]] و... همگی می‌توانند متصف به این صفت شوند. با وجود این، صفت [[هادی]] آن‌گاه که بر [[امامان]] {{عم}} اطلاق می‌شود، اقتضائاتی ویژه دارد که عبارت‌اند از:

آنچه از مجموع [[روایات]] می‌توان به [[دست]] آورد، این است که هر قومی [[هدایتگری]] دارد. به دیگر بیان که در برخی از [[روایات]] آمده است، در هر زمان یک [[امام هادی]] وجود دارد؛ چنان‌که در روایتی صحیح آمده است که [[فضیل]] از [[امام صادق]] {{ع}} راجع به [[آیه]] {{متن قرآن|لِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>«هر گروهی رهنمونی دارد» سوره رعد، آیه ۷.</ref>، سؤال کرد و ایشان فرمودند: {{متن حدیث|كُلُّ إِمَامٍ هَادٍ لِلْقَرْنِ الَّذِي هُوَ فِيهِمْ}}<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۳۱-۵۳۲؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۵۰؛ محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبة، ص۱۱۰.</ref>؛ “هر [[امام]] [[هدایتگر]] برای دورانی است که میان [[مردم]] [آن دوران] است”.