←روایات دربارۀ منبع علم بودن لوح محفوظ برای امام
(←پانویس) |
|||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
با توجه به آیۀ {{متن قرآن|إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتَابٍ مَّكْنُونٍ لّا يَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ»}}<ref>سورۀ واقعه، آیۀ ۷۷ ـ ۷۹</ref> و با توجه به [[آیۀ تطهیر]]<ref>سورۀ احزاب، آیۀ ۳۳: {{متن قرآن|إِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً}}</ref> که در مورد [[خاندان پیامبر]] {{صل}} است روشن میشود مصادیق بارز "مطهرون" که [[قادر]] به تماس با "[[کتاب مکنون]]" ـ لوح محفوظ و یا [[ام الکتاب]]<ref>ر. ک. [[محمد هادی معرفت|معرفت، محمد هادی]]، تفسیر و مفسران، ۲۹۳</ref> ـ هستند و از آن باخبرند، [[پیامبر]] {{صل}} و [[خاندان]] ایشان هستند.<ref>ر. ک. [[محسن غرویان|غرویان، محسن]]، [[سید محمد حسین میرباقری|میرباقری، سید محمد حسین]]، [[محمد رضا غلامی|غلامی، محمد رضا]]، [[بحثی مبسوط در آموزش عقاید (کتاب)|بحثی مبسوط در آموزش عقاید]]، ص ۴۳؛ [[سید علی هاشمی|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، مکاتبۀ اختصاصی دانشنامۀ مجازی امامت و ولایت؛ [[حسن مهدیفر|مهدیفر، حسن]]، [[علوم اهل بیت ویژگیها ابعاد و مبادی آن (پایاننامه)|علوم اهل بیت ویژگیها ابعاد و مبادی آن]]، ص ۱۱۲</ref> [[امام]] [[کاملترین]] [[انسان]] [[عهد]] خود و [[مظهر]] تام اسماء و [[صفات خدایی]] است و بالفعل به همه چیز عالم و به هر واقعۀ شخصی آشناست؛ منتها نکته این است که این گونه موهبتی به موجب [[ادلۀ عقلی]] و [[نقلی]] که آن را [[اثبات]] میکند قابل هیچگونه [[تخلف]] نیست و تغیر نمیپذیرد و به اصطلاح [[علم]] است به آنچه در لوح محفوظ [[ثبت]] شده است؛ یعنی [[امام]] به آنچه در لوح محفوظ هست [[علم]] دارد.<ref>ر. ک. [[سید محمد حسین طباطبایی|طباطبایی، سید محمد حسین]]، بررسیهای اسلامی.</ref> بنابراین یکی از راههای [[علوم غیبی]] [[امامان]] {{عم}} [[آگاهی]] به لوح محفوظ یا [[ام الکتاب]] است.<ref>ر. ک. [[محسن غرویان|غرویان، محسن]]، [[سید محمد حسین میرباقری|میرباقری، سید محمد حسین]]، [[محمد رضا غلامی|غلامی، محمد رضا]]، [[بحثی مبسوط در آموزش عقاید (کتاب)|بحثی مبسوط در آموزش عقاید]]، ص ۴۳.</ref> | با توجه به آیۀ {{متن قرآن|إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتَابٍ مَّكْنُونٍ لّا يَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ»}}<ref>سورۀ واقعه، آیۀ ۷۷ ـ ۷۹</ref> و با توجه به [[آیۀ تطهیر]]<ref>سورۀ احزاب، آیۀ ۳۳: {{متن قرآن|إِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً}}</ref> که در مورد [[خاندان پیامبر]] {{صل}} است روشن میشود مصادیق بارز "مطهرون" که [[قادر]] به تماس با "[[کتاب مکنون]]" ـ لوح محفوظ و یا [[ام الکتاب]]<ref>ر. ک. [[محمد هادی معرفت|معرفت، محمد هادی]]، تفسیر و مفسران، ۲۹۳</ref> ـ هستند و از آن باخبرند، [[پیامبر]] {{صل}} و [[خاندان]] ایشان هستند.<ref>ر. ک. [[محسن غرویان|غرویان، محسن]]، [[سید محمد حسین میرباقری|میرباقری، سید محمد حسین]]، [[محمد رضا غلامی|غلامی، محمد رضا]]، [[بحثی مبسوط در آموزش عقاید (کتاب)|بحثی مبسوط در آموزش عقاید]]، ص ۴۳؛ [[سید علی هاشمی|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، مکاتبۀ اختصاصی دانشنامۀ مجازی امامت و ولایت؛ [[حسن مهدیفر|مهدیفر، حسن]]، [[علوم اهل بیت ویژگیها ابعاد و مبادی آن (پایاننامه)|علوم اهل بیت ویژگیها ابعاد و مبادی آن]]، ص ۱۱۲</ref> [[امام]] [[کاملترین]] [[انسان]] [[عهد]] خود و [[مظهر]] تام اسماء و [[صفات خدایی]] است و بالفعل به همه چیز عالم و به هر واقعۀ شخصی آشناست؛ منتها نکته این است که این گونه موهبتی به موجب [[ادلۀ عقلی]] و [[نقلی]] که آن را [[اثبات]] میکند قابل هیچگونه [[تخلف]] نیست و تغیر نمیپذیرد و به اصطلاح [[علم]] است به آنچه در لوح محفوظ [[ثبت]] شده است؛ یعنی [[امام]] به آنچه در لوح محفوظ هست [[علم]] دارد.<ref>ر. ک. [[سید محمد حسین طباطبایی|طباطبایی، سید محمد حسین]]، بررسیهای اسلامی.</ref> بنابراین یکی از راههای [[علوم غیبی]] [[امامان]] {{عم}} [[آگاهی]] به لوح محفوظ یا [[ام الکتاب]] است.<ref>ر. ک. [[محسن غرویان|غرویان، محسن]]، [[سید محمد حسین میرباقری|میرباقری، سید محمد حسین]]، [[محمد رضا غلامی|غلامی، محمد رضا]]، [[بحثی مبسوط در آموزش عقاید (کتاب)|بحثی مبسوط در آموزش عقاید]]، ص ۴۳.</ref> | ||
== روایات | == لوح محفوظ و منبع علم بودن برای ائمه {{ع}} در روایات == | ||
{{اصلی|لوح محفوظ در روایات}} | |||
روایاتی در رابطۀ منبع بودن لوح محفوظ برای [[علم امام]] وارد شده است مانند: | |||
# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} میفرمایند: «من صاحب و عالم بر لوح محفوظم و خداوند تمام آنچه را از علوم و دانشها در آن است بر من الهام فرموده است»<ref>{{متن حدیث|أَنَا صَاحِبُ اللَّوْحِ الْمَحْفُوظِ أَلْهَمَنِي اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عِلْمَ مَا فِيه}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[محسن غرویان|غرویان، محسن]]، [[سید محمد حسین میرباقری|میرباقری، سید محمد حسین]]، [[محمد رضا غلامی|غلامی، محمد رضا]]، [[بحثی مبسوط در آموزش عقاید (کتاب)|بحثی مبسوط در آموزش عقاید]]، ص۴۳.</ref> | |||
# در ضمن [[حدیثی]] طولانی از امیرالمؤمینن {{ع}} آمده است: «[[محمد]] {{صل}} صاحب جمع است و من صاحب نشر، محمد صاحب [[بهشت]] است و من صاحب [[دوزخ]] هستم. به دوزخ میگویم: این را بگیر و این یک را واگذار. محمد صاحب مکان و من صاحب ریزش و من صاحب [[لوح]] محفوظم که [[خدا]] به من [[الهام]] نموده آنچه در لوح است»<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص۴</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[با پیشوایان هدایتگر (کتاب)| با پیشوایان هدایتگر]]، ج۴، ص۱۹۸.</ref> | |||
== تکلیف آور نبودن علم به لوح محفوظ == | == تکلیف آور نبودن علم به لوح محفوظ == | ||