بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵۸: | خط ۵۸: | ||
{{متن قرآن|وَإِذَا جَاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِنَا فَقُلْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءًا بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و چون مؤمنان به آیات ما، نزد تو آیند بگو: درود بر شما! پروردگارتان بخشایش را بر خویش مقرّر داشته است: چنانچه هر یک از شما از سر نادانی کار بدی انجام دهد، آنگاه از پس آن توبه کند و به راه آید، چنین است که خداوند آمرزندهای بخشاینده است» سوره انعام، آیه ۵۴.</ref> در این [[آیه]] روش برخورد با [[مؤمنان]] و حتی خاطیان آنان را [[تعلیم]] میدهد: «[[درود]] بر شما، پروردگارتان [[رحمت]] را بر خود مقرر کرده که هر کس از شما به [[نادانی]] کار [[بدی]] کند و آن گاه به [[توبه]] و [[صلاح]] آید، پس وی [[آمرزنده]] [[مهربان]] است. | {{متن قرآن|وَإِذَا جَاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِنَا فَقُلْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءًا بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و چون مؤمنان به آیات ما، نزد تو آیند بگو: درود بر شما! پروردگارتان بخشایش را بر خویش مقرّر داشته است: چنانچه هر یک از شما از سر نادانی کار بدی انجام دهد، آنگاه از پس آن توبه کند و به راه آید، چنین است که خداوند آمرزندهای بخشاینده است» سوره انعام، آیه ۵۴.</ref> در این [[آیه]] روش برخورد با [[مؤمنان]] و حتی خاطیان آنان را [[تعلیم]] میدهد: «[[درود]] بر شما، پروردگارتان [[رحمت]] را بر خود مقرر کرده که هر کس از شما به [[نادانی]] کار [[بدی]] کند و آن گاه به [[توبه]] و [[صلاح]] آید، پس وی [[آمرزنده]] [[مهربان]] است. | ||
# '''نکته''': از این [[آیه]] چند نکته به دست میآید، روش برخورد با آنان که [[پیامبر]] باید به آنان [[سلام]] کند، دیگری به آنان [[امید]] دهد، دیگر آنکه با [[گناهکاران]] از این [[مؤمنان]] چنان برخورد کند که با غیر آنان برخورد میکند. {{متن قرآن|وَإِذَا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيبًا}}<ref>«و چون به شما درودی گفته شد، با درودی بهتر از آن یا همانند آن پاسخ دهید؛ بیگمان خداوند حسابرس همه چیز است» سوره نساء، آیه ۸۶.</ref> و چون به شما [[درود]] گفته شد، شما به [صورتی] بهتر از آن [[درود]] بگویید، یا همان را [در پاسخ] برگردانید: {{متن قرآن|وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَقَالُوا لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَا نَبْتَغِي الْجَاهِلِينَ}}<ref>«و چون (سخن) یاوه بشنوند از آن دوری میگزینند و میگویند: کردارهای ما، از آن ما و کردارهای شما از آن شما، (ما را به خیر و) شما را به سلامت! ما را با نادانان کاری نیست» سوره قصص، آیه ۵۵.</ref> | # '''نکته''': از این [[آیه]] چند نکته به دست میآید، روش برخورد با آنان که [[پیامبر]] باید به آنان [[سلام]] کند، دیگری به آنان [[امید]] دهد، دیگر آنکه با [[گناهکاران]] از این [[مؤمنان]] چنان برخورد کند که با غیر آنان برخورد میکند. {{متن قرآن|وَإِذَا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيبًا}}<ref>«و چون به شما درودی گفته شد، با درودی بهتر از آن یا همانند آن پاسخ دهید؛ بیگمان خداوند حسابرس همه چیز است» سوره نساء، آیه ۸۶.</ref> و چون به شما [[درود]] گفته شد، شما به [صورتی] بهتر از آن [[درود]] بگویید، یا همان را [در پاسخ] برگردانید: {{متن قرآن|وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَقَالُوا لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَا نَبْتَغِي الْجَاهِلِينَ}}<ref>«و چون (سخن) یاوه بشنوند از آن دوری میگزینند و میگویند: کردارهای ما، از آن ما و کردارهای شما از آن شما، (ما را به خیر و) شما را به سلامت! ما را با نادانان کاری نیست» سوره قصص، آیه ۵۵.</ref> | ||
# '''نکته''': [[ادب]] در [[تحمل]] سخنان بیهوده: و چون لغوی بشنوند از آن روی بر میتابند و میگویند: «کردارهای ما از آنِ ما و کردارهای شما از آنِ شماست. [[سلام]] بر شما، جویای | # '''نکته''': [[ادب]] در [[تحمل]] سخنان بیهوده: و چون لغوی بشنوند از آن روی بر میتابند و میگویند: «کردارهای ما از آنِ ما و کردارهای شما از آنِ شماست. [[سلام]] بر شما، جویای [[مصاحبت]] نادانان نیستیم. {{متن قرآن|فَإِنْ أَعْرَضُوا فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا الْبَلَاغُ}}<ref>«پس اگر روی گرداندند تو را بر آنان نگهبان نفرستادهایم، بر تو جز پیامرسانی نیست و ما هر گاه به آدمی بخشایشی از خود چشاندیم بدان شادمان شد و چون برای کارهایی که کردهاند گزندی به آنان برسد بیگمان (در آن حال) آدمی بسیار ناسپاس است» سوره شوری، آیه ۴۸.</ref> اگر روی برتابند، ما تو را بر آنان نگهبان نفرستادهایم. بر عهده تو جز رسانیدن [[پیام]] نیست. {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا قِيلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوا فِي الْمَجَالِسِ فَافْسَحُوا يَفْسَحِ اللَّهُ لَكُمْ وَإِذَا قِيلَ انْشُزُوا فَانْشُزُوا يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ}}<ref>«ای مؤمنان! چون در نشستها به شما گویند جا باز کنید، باز کنید تا خداوند برایتان (در بهشت) جا باز کند و چون گویند: برخیزید، برخیزید تا خداوند (پایگاه) مؤمنان از شما و فرهیختگان را چند پایه بالا برد و خداوند از آنچه انجام میدهید آگاه است» سوره مجادله، آیه ۱۱.</ref> | ||
# '''نکته''': [[ادب]] در حضور در مجالس و جا دادن به دیگران: چون به شما گفته شود: «در مجالس جای باز کنید»، پس جای باز کنید تا [[خدا]] برای شما [[گشایش]] حاصل کند، و چون گفته شود: برخیزید، پس برخیزید<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۸۰-۸۵.</ref>. | # '''نکته''': [[ادب]] در حضور در مجالس و جا دادن به دیگران: چون به شما گفته شود: «در مجالس جای باز کنید»، پس جای باز کنید تا [[خدا]] برای شما [[گشایش]] حاصل کند، و چون گفته شود: برخیزید، پس برخیزید<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۸۰-۸۵.</ref>. | ||