نیایش پانزدهم: تفاوت میان نسخه‌ها

این [[نیایش]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} است به هنگامی که [[بیمار]] می‌شد یا [[اندوه]] و ملالی به او می‌رسید. [[سلامت]] و [[امنیت]] دو [[نعمت]] بزرگ [[الهی]] هستند که [[قدر]] آنها ناشناخته است<ref>کافی، ج۲، ص۳۵۴.</ref>. [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: «ای [[ابوذر]] قبل از اینکه مریض شوی قدر سلامتی‌ات را بدان»<ref>وسائل الشیعه، ج۱، ص۱۱۴.</ref>. [[اسلام]] [[عزیز]] درباره [[حفظ]] [[سلامتی]] صدها رهنمود دارد که داشتن سبک زندگی اسلامی در خوردن و آشامیدن و ورزش کردن و رعایت [[بهداشت]] بخشی از آنهاست.

به راستی، اگر [[بیماران]] ما این‌گونه با خدای خود [[راز و نیاز]] کنند چقدر سبک می‌شوند و چقدر آرام و [[امیدوار]] می‌شوند: «ای خداوند، نمی‌دانم کدام‌یک از این دو حالت سزاوارتر به [[سپاسگزاری]] تو و کدام یک از این دو [[زمان]] به [[شکر]] تو نزدیک‌تر است؛ آن روزگاران تندرستی که مرا از نعمت‌های [[پاکیزه]] و گوارای خود روزی می‌ساختی و به [[طلب]] [[خشنودی]] و [[فضل]] خویش به تلاش وا می‌داشتی و برای [[فرمانبرداری]] خود [[توفیق]] می‌دادی و نیرو می‌بخشیدی، یا اکنون که بیمارم و مرا به این [[بیماری]] آزموده‌ای و این دردها را چونان نعمتی بر من ارمغان داشته‌ای، تا بار گناهانم را که بر پشتم سنگینی می‌کند سبک گردانی و از گناهانی که در آن [[غرقه]] گشته‌ام پاکیزه‌سازی و مرا به [[توبه]] هشدار دهی؟»

[[خواندن]] این [[دعا]] برای همه، به‌ویژه برای [[بیماران]]، تسکین‌بخش، امیدآفرین و آرام‌بخش است و [[امید]] است مایه [[طهارت]] [[روح]] و سلامت تن باشد. از جمله نکاتی که [[امام]] در اثنای این دعا به ما می‌آموزد این است که با [[شکیبایی]] به هنگام بیماری دو [[فرشته]] نویسنده [[اعمال]]، به [[فضل]] و [[احسان خدا]] آن‌قدر اعمال [[پاکیزه]] برای ما [[ثبت]] می‌کنند که هیچ دلی در آن نیندیشیده و هیچ زبانی سخن از آن نگفته و هیچ اندامی برای آن تحمل [[رنج]] نکرده است<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش پانزدهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۵۷.</ref>

[[رده:صحیفه سجادیه]]