نیایش سی و هشتم: تفاوت میان نسخه‌ها

این [[نیایش]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} است در پوزش خواستن از [[خدا]] به‌خاطر تقصیر در ادای حقوق [[مردم]]. پذیرفتن مسئولیت‌های [[اجتماعی]] بخشی از [[وظایف]] هر [[مسلمان]] [[متعهد]] است، بر ماست که در انجام این [[مسئولیت‌ها]] و ادای حقوق دیگران کوشا باشیم. کوتاهی در این مورد تقصیری است که باید از آن به پیشگاه [[الهی]] اعتذار جست. [[قرآن کریم]] کسانی را که به هم‌نوعان خود بی‌تفاوت‌اند نکوهش می‌کند و می‌فرماید: {{متن قرآن|وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَلْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا وَاجْعَلْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ نَصِيرًا}}<ref>«و چرا شما در راه خداوند نبرد نمی‌کنید و (نیز) در راه (رهایی) مستضعفان از مردان و زنان و کودکانی که می‌گویند: پروردگارا! ما را از این شهر که مردمش ستمگرند رهایی بخش و از سوی خود برای ما سرپرستی بگذار و از سوی خود برای ما یاوری بگمار» سوره نساء، آیه ۷۵.</ref>.