اسد بن کعب قرظی: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۳ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۴
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۶: خط ۶:
# بر اساس روایتی از [[ابن‌عباس]]، اسد و برادرش و جمعی دیگر از یهودیان مسلمان شده، به پیامبر {{صل}} گفتند: ما به تو، [[موسی]] و عُزیر و نیز [[قرآن]] و تورات [[ایمان]] داریم؛ امّا به [[پیامبران]] دیگر و کتاب‌هایشان ایمان نداریم. پیامبر {{صل}} آنان را از این نظر بازداشت؛ ولی آنان نپذیرفتند، آنگاه آیه {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا}}<ref>«ای مؤمنان! به خداوند و پیامبر او و کتابی که بر پیامبرش فرو فرستاده و کتابی که پیش از آن فرود آورده است ایمان بیاورید و هر کس به خداوند و فرشتگان او و کتاب‌های (آسمانی) وی و پیامبران او و به روز بازپسین کفر ورزد بی‌گمان به گمراهی ژرفی در افتاده است» سوره نساء، آیه ۱۳۶.</ref> نازل شد و [[خداوند]] از آنان خواست تا به آنچه بر پیامبر [[وحی]] شده، [[ایمان]] بیاورند. در این آیه، کسانی که به [[خدا]]، [[فرشتگان]]، پیامبران، کتاب‌های آسمانی و [[روز قیامت]] [[کفر]] ورزیده‌اند، [[گمراه]] شمرده شده‌اند <ref>اسباب النزول، ص ۱۵۲؛ الدرالمنثور، ج ۲، ص ۷۱۶.</ref>
# بر اساس روایتی از [[ابن‌عباس]]، اسد و برادرش و جمعی دیگر از یهودیان مسلمان شده، به پیامبر {{صل}} گفتند: ما به تو، [[موسی]] و عُزیر و نیز [[قرآن]] و تورات [[ایمان]] داریم؛ امّا به [[پیامبران]] دیگر و کتاب‌هایشان ایمان نداریم. پیامبر {{صل}} آنان را از این نظر بازداشت؛ ولی آنان نپذیرفتند، آنگاه آیه {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا}}<ref>«ای مؤمنان! به خداوند و پیامبر او و کتابی که بر پیامبرش فرو فرستاده و کتابی که پیش از آن فرود آورده است ایمان بیاورید و هر کس به خداوند و فرشتگان او و کتاب‌های (آسمانی) وی و پیامبران او و به روز بازپسین کفر ورزد بی‌گمان به گمراهی ژرفی در افتاده است» سوره نساء، آیه ۱۳۶.</ref> نازل شد و [[خداوند]] از آنان خواست تا به آنچه بر پیامبر [[وحی]] شده، [[ایمان]] بیاورند. در این آیه، کسانی که به [[خدا]]، [[فرشتگان]]، پیامبران، کتاب‌های آسمانی و [[روز قیامت]] [[کفر]] ورزیده‌اند، [[گمراه]] شمرده شده‌اند <ref>اسباب النزول، ص ۱۵۲؛ الدرالمنثور، ج ۲، ص ۷۱۶.</ref>
# بنابه روایتی، چون این عده اسلام را پذیرفتند، دیگر یهودیان گفتند: اینان از [[فرومایگان]] ما بودند و گرنه [[آیین]] خود را رها نمی‌کردند. [[آیه]] {{متن قرآن|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.</ref> در [[تأیید]] این دسته از [[مسلمانان]] نازل شد و آنان را با دیگر [[یهودیان]] غیر قابل مقایسه دانست<ref> جامع‌البیان، مج ۳، ج ۴، ص ۷۱؛ الدرالمنثور، ج ۲، ص ۲۹۶.</ref>.
# بنابه روایتی، چون این عده اسلام را پذیرفتند، دیگر یهودیان گفتند: اینان از [[فرومایگان]] ما بودند و گرنه [[آیین]] خود را رها نمی‌کردند. [[آیه]] {{متن قرآن|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.</ref> در [[تأیید]] این دسته از [[مسلمانان]] نازل شد و آنان را با دیگر [[یهودیان]] غیر قابل مقایسه دانست<ref> جامع‌البیان، مج ۳، ج ۴، ص ۷۱؛ الدرالمنثور، ج ۲، ص ۲۹۶.</ref>.
#{{متن قرآن|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ}}<ref>«کسانی که بدان‌ها کتاب (آسمانی) داده‌ایم، آن را چنان که سزاوار خواندن آن است می‌خوانند، آنان بدان ایمان دارند؛ و کسانی که به آن انکار ورزند زیانکارند» سوره بقره، آیه ۱۲۱.</ref> بر اساس این آیه، فقط یهودیانی که به [[درستی]] بر اساس [[تورات]] عمل می‌کنند، به آن [[ایمان]] دارند؛ ولی دیگر یهودیان زیان خواهند کرد. بنابه روایتی از ضحّاک، آیه درباره یهودیان [[مسلمان]] شده چون [[اسد بن کعب]]، برادرش و جمعی دیگر نازل شده است<ref> مجمع‌البیان، ج ۱، ص ۳۷۴.</ref><ref>[[سید محمود سامانی|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن کعب قرظی (مقاله)|مقاله «اسد بن کعب قرظی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>
#{{متن قرآن|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ}}<ref>«کسانی که بدان‌ها کتاب (آسمانی) داده‌ایم، آن را چنان که سزاوار خواندن آن است می‌خوانند، آنان بدان ایمان دارند؛ و کسانی که به آن انکار ورزند زیانکارند» سوره بقره، آیه ۱۲۱.</ref> بر اساس این آیه، فقط یهودیانی که به [[درستی]] بر اساس [[تورات]] عمل می‌کنند، به آن [[ایمان]] دارند؛ ولی دیگر یهودیان زیان خواهند کرد. بنابه روایتی از ضحّاک، آیه درباره یهودیان [[مسلمان]] شده چون [[اسد بن کعب]]، برادرش و جمعی دیگر نازل شده است<ref> مجمع‌البیان، ج ۱، ص ۳۷۴.</ref><ref>[[سید محمود سامانی|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن کعب قرظی (مقاله)|مقاله «اسد بن کعب قرظی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳، ص 195-196.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
۱۱۵٬۲۶۲

ویرایش