←پرسشهای وابسته
(←منابع) |
|||
| خط ۵۷: | خط ۵۷: | ||
{{عربی|(و - ح- ي) اصل يدل على القاء علم في اخفاء. فالوحي، الاشارة و الكتابة و الرسالة، و كل ما ألقيته إلى غيرك حتى علمه فهو وحي كيف كان و كل ما في باب الوحي فراجع الى هذا الاصل}}<ref>ابن فارس، معجم مقاییس اللغه.</ref>. | {{عربی|(و - ح- ي) اصل يدل على القاء علم في اخفاء. فالوحي، الاشارة و الكتابة و الرسالة، و كل ما ألقيته إلى غيرك حتى علمه فهو وحي كيف كان و كل ما في باب الوحي فراجع الى هذا الاصل}}<ref>ابن فارس، معجم مقاییس اللغه.</ref>. | ||
ابن منظور مینویسد: {{عربی|الوحي، الاشارة و الكتابة و الرسالة و الالهام و الكلام الخفيّ و كلّ ما القيته الى غيرك...}}<ref>ابن منظور، لسان العرب، ج۱۵، ص۳۷۹.</ref>.<ref>[[محمد باقر سعیدی روشن|سعیدی روشن، محمد باقر]]، [[وحی و معرفت وحیانی (مقاله)|مقاله «وحی و معرفت وحیانی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۱]] ص ۱۲۱.</ref> | ابن منظور مینویسد: {{عربی|الوحي، الاشارة و الكتابة و الرسالة و الالهام و الكلام الخفيّ و كلّ ما القيته الى غيرك...}}<ref>ابن منظور، لسان العرب، ج۱۵، ص۳۷۹.</ref>.<ref>[[محمد باقر سعیدی روشن|سعیدی روشن، محمد باقر]]، [[وحی و معرفت وحیانی (مقاله)|مقاله «وحی و معرفت وحیانی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۱]] ص ۱۲۱.</ref> | ||
==وحی در لغت== | |||
کلمه [[وحی]] در لغت [[عرب]]، معانی گوناگونی دارد که رایجترین و مهمترین معانی آن بدین قرار است: اشاره، [[کتابت]]، [[رسالت]] یا [[پیامآوری]]، خط و نوشته، [[الهام]]، [[کلام]] پنهانی و هر آنچه به دیگری [[القا]] شود تا [[آگاهی]] یابد<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، العین، ج۳، ص۳۲۰؛ محمد بن حسن ابن درید، جمهرة اللغة، ج۱، ص۲۳۱؛ محمد ازهری، تهذیب اللغة، ج۵، ص۱۹۲؛ اسماعیل بن عباد صاحب، المحیط اللغة، ج۳، ص۲۴۱؛ علی بن اسماعیل، المحکم و المحیط الأعظم، ج۴، ص۳۸؛ ابن منظور، لسان العرب، ج۱۵، ص۳۷۹؛ احمد بن محمد فیومی، المصباح المنیر، ص۶۵۱؛ محمد بن یعقوب فیروزآبادی، القاموس المحیط، ج۴، ص۴۳۲؛ محمد مرتضی زبیدی، تاج العروس، ج۲۰، ص۲۷۹؛ حسین یوسف موسی، الافصاح فی اللغة، ج۱، ص۱۵۰؛ حسن مصطفوی، التحقیق، ج۱۳، ص۵۸؛ فؤاد بستانی، فرهنگ ابجدی، ص۹۷۸؛ عبدالله مهنا، لسان اللسان، ج۲، ص۷۲۲؛ محمود اسماعیل حسینی، المکنز العربی المعاصر، ص۱۱۶.</ref>. | |||
در [[صحاح]]، معنای کتاب نیز آمده و بر معانی دیگر مقدم شده است<ref>اسماعیل جوهری، الصحاح، ج۶، ص۲۵۱۹.</ref>. | |||
[[راغب]] [[اصفهانی]] نیز معنای اصلی واژه وحی را «اشاره سریع» میداند که گاهی با کلام رمزی محقق میشود، گاه با اشاره از راه اعضا و یا از روی کتابت و نوشتار و امثال اینها...<ref>حسین بن محمد راغب اصفهانی، مفردات ألفاظ القرآن، ج۱، ص۸۵۸.</ref>. | |||
{{عربی|أمرٌ وحي}} یعنی کاری که با [[شتاب]] انجام شود<ref>علی اکبر قرشی، التحقیق، ج۷، ص۱۸۹.</ref> و {{عربی|وَحِيّ}} بر وزن فعیل به معنای سریع است و {{عربی|موتٌ وَحِيّ}} [[مرگ سریع]] معنا میشود<ref>ابن منظور، لسان العرب، ج۱۵، ص۳۸۲.</ref>. | |||
ابن فارس، کاربردهای گوناگون کلمه وحی را به یک اصل ارجاع داده است؛ از منظر وی این واژه به معنای انتقال [[علم]] به دیگری است خواه به نحو پنهانی یا آشکارا<ref>احمد بن فارس، معجم مقائیس اللغة، ج۶، ص۹۳.</ref>. | |||
[[ابن درید]] بر این [[باور]] است که اگر خاستگاه وحی، [[خداوند متعال]] باشد، معنای این کلمه «خبر و الهام» و اگر منشأ آن، [[مردم]] و [[انسانها]] باشند وحی به معنای «اشاره» است<ref>محمد بن درید، جمهرة اللغة، ج۱، ص۵۷۶.</ref>. | |||
به [[عقیده]] برخی از [[محققان]]، معانی مختلف [[وحی]] در دو چیز مشترک است: «[[آگاهی]] پنهانی و فوریت»<ref>محمد رشید رضا، الوحی المحمدی، ص۸۲.</ref>. | |||
شایان ذکر است واژه «وحی» و مشتقات آن به صورت اسم و فعل، ۷۲ مرتبه در [[قرآن]] استعمال شده است.<ref>[[نفیسه ابوالحسنی|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن با رویکرد پاسخ به شبهات (کتاب)|خاتمیت در قرآن با رویکرد پاسخ به شبهات]] ص ۳۴.</ref>. | |||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||