عصمت حضرت داوود: تفاوت میان نسخه‌ها

== توهم تعارض برخی [[آیات]] با عصمت حضرت داوود{{ع}} ==

=== آیات ۲۳ تا ۲۵ سوره صاد ===

ظاهر برخی [[آیات]]، حکایت از آن دارد که [[حضرت داوود]] {{ع}} در [[رفتار]] خود دچار [[لغزش]] شده است<ref>ر.ک: جعفر سبحانی، عصمة الانبیاء، ص۱۶۷.</ref>؛ آن هنگام که دو [[فرشته]] در چهره دو [[متخاصم]] در [[محراب]] آن حضرت به طرح دعوای خود پرداختند، حضرت هم بر پایه ظاهر امر، بین آنان [[قضاوت]] فرمود؛ اما پس از آن به عجولانه بودن قضاوت خود [[آگاه]] شد و به درگاه الهی [[توبه]] کرد. [[خداوند]] هم [[آمرزش]] خود را بر او ارزانی داشت و روشن است که توبه آن حضرت و [[آمرزش الهی]]، گویای وجود لغزش است. [[قرآن]] در گزارش داستان آن حضرت چنین می‌فرماید: {{متن قرآن|وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ * فَغَفَرْنَا لَهُ ذَلِكَ}}<ref>«و داوود دانست که ما او را آزموده‌ایم و از پروردگار* آنگاه ما آن کار او را آمرزیدیم و بی‌گمان او را نزد ما نزدیکی و سرانجامی نیک بود» سوره ص، آیه ۲۴-۲۵.</ref>.