بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Ali صفحهٔ ظریف بن ناصح را به ظریف بن ناصح کوفی منتقل کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام باقر| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | ||
== آشنایی اجمالی == | == آشنایی اجمالی == | ||
[[ابوالحسن ظریف بن ناصح کوفی بغدادی]] در اصل [[کوفی]]، ولی ساکن [[بغداد]] بود و در آنجا [[رشد]] نمود.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۴۵۷.</ref> وی را در شمار [[اصحاب]] و [[یاران امام باقر]]<ref>رجال الطوسی، ص۱۲۷.</ref> و [[امام صادق]]{{ع}}<ref>مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۴، ص۳۰۲.</ref> آوردهاند و از [[راویان امام صادق]]{{ع}} نیز میباشد.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۹، ص۱۷۴</ref> او همچنین از کسانی مانند [[عیسی بن راشد]]،<ref>مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۴، ص۳۰۲.</ref> [[ابان]]، [[خالد قلانسی]] و [[عبدالصمد بن بشیر]] [[روایت]] کرده است.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۹، ص۱۷۲ ـ ۱۷۴.</ref> [[ابوالحسن ظریف]] را از [[محدثان]] مورد [[وثوق]] و راست گو توصیف نمودهاند. برخی از [[علما]] هم او را از جمله کسانی دانستهاند که از [[ائمه]]{{ع}} روایتی ندارند.<ref>رجال ابن داود، ص۱۹۲.</ref> روایتگرانی چون [[حسن بن علی بن فضال]]، [[محمد بن اسماعیل بن بزیع]]، [[حسین بن سعید]] و [[عثمان بن عیسی]] از او روایت کردهاند.<ref>جامع الرواة، ج۱، ص۴۲۳.</ref> کتابهای الدیات، الحدود، النوادر و الجامع فی سائر ابواب الحلال و الحرام آثار اوست.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۴۵۷ و ۴۵۸.</ref> [[آقابزرگ طهرانی]] هم کتابی با عنوان اصل به وی نسبت داده و میافزاید که این همان کتاب الدیات میباشد. نیز مینویسد که به دو دلیل تا حدود سالهای آغازین ۲۰۰ه زنده بوده است: اوّلا، فرزندش حسن در [[زمان]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} زنده بوده و مکاتبهای با ایشان داشته است و ثانیاً، عدهای از [[اصحاب]] [[امام رضا]]، [[امام جواد]] و [[امام هادی]]{{ع}} مانند حسن بن علی بن فضال، [[علی بن ابراهیم همدانی]]، [[محمد بن اسماعیل بن بزیع]] و [[حسین بن سعید اهوازی]] از او روایت کردهاند.<ref>الذریعة، ج۲، ص۱۶۰.</ref> به هر حال، آنچه از آقابزرگ نقل شده، گمانه ای بیش نیست و بیشتر میتوان وی را به دهه پایانی [[قرن دوم]] نسبت داد.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۴۱۴-۴۱۵.</ref> | [[ابوالحسن ظریف بن ناصح کوفی بغدادی]] در اصل [[کوفی]]، ولی ساکن [[بغداد]] بود و در آنجا [[رشد]] نمود.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۴۵۷.</ref> وی را در شمار [[اصحاب]] و [[یاران]] [[امام باقر]]<ref>رجال الطوسی، ص۱۲۷.</ref> و [[امام صادق]]{{ع}}<ref>مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۴، ص۳۰۲.</ref> آوردهاند و از [[راویان امام صادق]]{{ع}} نیز میباشد.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۹، ص۱۷۴</ref> او همچنین از کسانی مانند [[عیسی بن راشد]]،<ref>مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۴، ص۳۰۲.</ref> [[ابان]]، [[خالد قلانسی]] و [[عبدالصمد بن بشیر]] [[روایت]] کرده است.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۹، ص۱۷۲ ـ ۱۷۴.</ref> [[ابوالحسن ظریف]] را از [[محدثان]] مورد [[وثوق]] و راست گو توصیف نمودهاند. برخی از [[علما]] هم او را از جمله کسانی دانستهاند که از [[ائمه]]{{ع}} روایتی ندارند.<ref>رجال ابن داود، ص۱۹۲.</ref> روایتگرانی چون [[حسن بن علی بن فضال]]، [[محمد بن اسماعیل بن بزیع]]، [[حسین بن سعید]] و [[عثمان بن عیسی]] از او روایت کردهاند.<ref>جامع الرواة، ج۱، ص۴۲۳.</ref> کتابهای الدیات، الحدود، النوادر و الجامع فی سائر ابواب الحلال و الحرام آثار اوست.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۴۵۷ و ۴۵۸.</ref> [[آقابزرگ طهرانی]] هم کتابی با عنوان اصل به وی نسبت داده و میافزاید که این همان کتاب الدیات میباشد. نیز مینویسد که به دو دلیل تا حدود سالهای آغازین ۲۰۰ه زنده بوده است: اوّلا، فرزندش حسن در [[زمان]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} زنده بوده و مکاتبهای با ایشان داشته است و ثانیاً، عدهای از [[اصحاب]] [[امام رضا]]، [[امام جواد]] و [[امام هادی]]{{ع}} مانند حسن بن علی بن فضال، [[علی بن ابراهیم همدانی]]، [[محمد بن اسماعیل بن بزیع]] و [[حسین بن سعید اهوازی]] از او روایت کردهاند.<ref>الذریعة، ج۲، ص۱۶۰.</ref> به هر حال، آنچه از آقابزرگ نقل شده، گمانه ای بیش نیست و بیشتر میتوان وی را به دهه پایانی [[قرن دوم]] نسبت داد.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۴۱۴-۴۱۵.</ref> | ||
==جستارهای وابسته== | ==جستارهای وابسته== | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
[[رده:اعلام]] | [[رده:اعلام]] | ||
[[رده:اصحاب امام باقر]] | |||
[[رده:اصحاب امام صادق]] | |||