←متن ساده
| خط ۱: | خط ۱: | ||
==متن ساده== | ==متن ساده== | ||
[[اعراف]] به جاهای بلند و مرتفع گفته میشود که از آنجا میتوان همه جا را دید. در [[قرآن کریم]]، اعراف جایگاهی بین [[بهشت و جهنم]] است. | |||
در اعراف، افرادی قرار دارند که میتوانند هم [[بهشت]] را ببینند و هم [[جهنم]] را. این افراد در [[روز قیامت]]، همه [[انسانها]] را از چهرههایشان میشناسند. | |||
این افراد با [[اجازه]] [[خداوند]] به [[مردم]] [[بهشتی]] و [[جهنمی]] دستور میدهند و آنها را [[راهنمایی]] میکنند. بنابراین، آنها افراد بسیار مهمی هستند. | |||
[[دانشمندان اسلامی]] میگویند این افراد مهم، [[پیامبر اکرم]] ([[درود خدا]] بر ایشان) و [[امامان معصوم]]{{ع}} هستند. | |||
[[وظیفه]] مهم این افراد این است که به مردم بهشتی و جهنمی دستور میدهند و به آنها کمک میکنند. یعنی در میان بهشت و جهنم قرار دارند و به هر دو طرف [[یاری]] میرسانند. این نشان میدهد که چقدر مهم و [[ارزشمند]] هستند. | |||
==متن فرهنگنامه== | ==متن فرهنگنامه== | ||
«[[اعراف]]» در لغت به معنای مکانهای بلند و مرتفع است. در اصطلاح [[دینی]]، اعراف جایگاهی میان [[بهشت و جهنم]] است که افراد خاصی در آن قرار دارند. این افراد میتوانند هم [[بهشت]] و هم [[جهنم]] را ببینند و بر هر دو اشراف دارند. | «[[اعراف]]» در لغت به معنای مکانهای بلند و مرتفع است. در اصطلاح [[دینی]]، اعراف جایگاهی میان [[بهشت و جهنم]] است که افراد خاصی در آن قرار دارند. این افراد میتوانند هم [[بهشت]] و هم [[جهنم]] را ببینند و بر هر دو اشراف دارند. | ||