| مداخل مرتبط = [[زبور در قرآن]] - [[زبور در کلام اسلامی]] - [[زبور در معارف مهدوی]]
| پرسش مرتبط =
}}
== مقدمه ==
[[کتاب مقدس]] [[پیروان]] [[حضرت داوود]] [[نبی]] {{ع}} است. [[حضرت داوود]] {{ع}} پی از [[حضرت موسی]] {{ع}} به [[پیامبری]] رسید و به [[شریعت]] [[حضرت موسی]] {{ع}} بود. کتاب زبور جزو اموالی است که [[میراث]] [[انبیاء]] محسوب میشود و به [[پیامبر اسلام]] {{صل}} رسیده و اکنون نزد [[امام زمان]] {{ع}} است و در [[زمان ظهور]] آن حضرت، کتاب زبور را به همراه سایر [[کتب آسمانی]] از غاری در [[انطاکیه]] خارج خواهد نمود. در کتاب زبور فعلی که میان کتب [[عهد عتیق]] پراکنده است به ظهور منجی در [[آخرالزمان]] اشاره میکند و [[قرآن کریم]] نیز این [[بشارت]] را یادآور شده است {{متن قرآن|وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ}}<ref>«و در زبور پس از تورات نگاشتهایم که بیگمان زمین را بندگان شایسته من به ارث خواهند برد» سوره انبیاء، آیه ۱۰۵.</ref>. در زبور نیز بدین گونه یاد شده است: "...شرورها نابود میشوند و کسانی که به [[خداوند]] تکیه دارند وارث زمین خواهند شد"<ref>عهد عتیق: کتاب مزامیر، مزمور ۳۷.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۳۲۹.</ref>
