یحیی بن بشار: تفاوت میان نسخه‌ها

از [[یاران امام کاظم]] {{ع}} بود که بعد از [[شهادت]] ایشان، با [[امام رضا]] {{ع}} [[ملاقات]] نمود و برخی از مسائل را از ایشان پرسید و چون [[امام]] {{ع}} در مقام پاسخ حاضر شد و [[یحیی]] را به لقبی که در کودکی به او داده بودند، مورد خطاب قرار داد، یحیی پی به [[حقیقت]] برد و به [[امامت امام رضا]] {{ع}} [[اقرار]] نمود<ref>او می‌گوید: بعد از [[وفات امام کاظم]]{{ع}} نزد امام رضا رفتم و با او مشغول صحبت شدم در اینجا ناگهان [[امام]] فرمودند: آری چنین است ای سماع، من گفتم: قربانت گردم من در [[کودکی]] به [[لقب]] سماع ملقّب بودم و اکنون بزرگ شدم و دیگر کسی مرا به این نام نمی‌خواند، امام در اینجا [[تبسم]] فرمودند. معجم رجال الحدیث، ج۲۰، ص۳۶-۳۷.</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۸۱۹؛ [[عزیزالله عطاردی قوچانی|عطاردی قوچانی، عزیزالله]]، [[راویان امام رضا در مسند الرضا (کتاب)|راویان امام رضا در مسند الرضا]]، ص ۵۲۷.</ref>