←شرح و تفسیر
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
این امور و امثال آن، دروغهایی بود که به [[خداوند متعال]] میبستند و چون با عدم تصدیق [[پیامبران الهی]] و مقابله و [[مبارزه]] آن بزرگواران، که برای [[نجات]] [[انسانها]] [[مبعوث]] شده بودند، مواجه میشدند به [[تکذیب]] و انکار رسالت و [[نبوّت]] آنان میپرداختند. حقیقتاً این افراد ظالمترین انسانها محسوب میشوند. اینها نه تنها بر خود، بلکه بر [[مردم]] و کلمات [[نورانی]] [[کتابهای آسمانی]] هم [[ظلم]] کردهاند. | این امور و امثال آن، دروغهایی بود که به [[خداوند متعال]] میبستند و چون با عدم تصدیق [[پیامبران الهی]] و مقابله و [[مبارزه]] آن بزرگواران، که برای [[نجات]] [[انسانها]] [[مبعوث]] شده بودند، مواجه میشدند به [[تکذیب]] و انکار رسالت و [[نبوّت]] آنان میپرداختند. حقیقتاً این افراد ظالمترین انسانها محسوب میشوند. اینها نه تنها بر خود، بلکه بر [[مردم]] و کلمات [[نورانی]] [[کتابهای آسمانی]] هم [[ظلم]] کردهاند. | ||
ظلم بر خودشان بدین شکل بود که راه [[سعادت]] و [[فلاح]] و [[رستگاری]] را با این تکذیبها بر روی خویش میبستند و با دست خویش، خود را [[گمراه]] و جهنّمی مینمودند! و امّا ظلمشان بر مردم به خاطر این بود که باعث [[گمراهی]] دیگران نیز میشدند، آنها نه تنها راه سعادت را بر خود میبستند، که دیگران را هم به [[وادی]] [[شقاوت]] و گمراهی سوق میدادند. اینان همانند بدعتگذارانند که آثار گناه بزرگ و نابخشودنی بدعتشان، هزاران سال، و گاه تا دامنه [[قیامت]]، پرونده سنگین و ظلمانی گناهانشان را باز نگه میدارد. به گونهای که اگر پشیمان نیز شوند، هیچ راه بازگشت و جبرانی ندارند و ظلم آنها به [[آیات الهی]] نیز تصوّر میشود، همانگونه که در [[آیه شریفه]] ۱۰۳ [[سوره اعراف]] به این مطلب تصریح شده است. خداوند متعال در این آیه شریفه میفرماید: {{متن قرآن|ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسَى بِآيَاتِنَا إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَظَلَمُوا بِهَا فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ}}<ref>«سپس بعد از آنان موسی را با نشانههایمان به سوی فرعون و سرکردگانش برانگیختیم و آنان به آن (نشانه) ها ستم روا داشتند پس بنگر که سرانجام تبهکاران چگونه بود» سوره اعراف، آیه ۱۰۳.</ref>. سپس به دنبال آنها | ظلم بر خودشان بدین شکل بود که راه [[سعادت]] و [[فلاح]] و [[رستگاری]] را با این تکذیبها بر روی خویش میبستند و با دست خویش، خود را [[گمراه]] و جهنّمی مینمودند! و امّا ظلمشان بر مردم به خاطر این بود که باعث [[گمراهی]] دیگران نیز میشدند، آنها نه تنها راه سعادت را بر خود میبستند، که دیگران را هم به [[وادی]] [[شقاوت]] و گمراهی سوق میدادند. اینان همانند بدعتگذارانند که آثار گناه بزرگ و نابخشودنی بدعتشان، هزاران سال، و گاه تا دامنه [[قیامت]]، پرونده سنگین و ظلمانی گناهانشان را باز نگه میدارد. به گونهای که اگر پشیمان نیز شوند، هیچ راه بازگشت و جبرانی ندارند و ظلم آنها به [[آیات الهی]] نیز تصوّر میشود، همانگونه که در [[آیه شریفه]] ۱۰۳ [[سوره اعراف]] به این مطلب تصریح شده است. خداوند متعال در این آیه شریفه میفرماید: {{متن قرآن|ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسَى بِآيَاتِنَا إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَظَلَمُوا بِهَا فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ}}<ref>«سپس بعد از آنان موسی را با نشانههایمان به سوی فرعون و سرکردگانش برانگیختیم و آنان به آن (نشانه) ها ستم روا داشتند پس بنگر که سرانجام تبهکاران چگونه بود» سوره اعراف، آیه ۱۰۳.</ref>. سپس به دنبال آنها پیامبران پیشین موسی{{ع}} را با [[آیات]] خویش به سوی [[فرعون]] و اطرافیان او فرستادیم؛ امّا آنها (با عدم پذیرش)، به آن (آیات) ظلم کردند. ببین عاقبت [[مفسدان]] چگونه بود! | ||
طبق صریح این آیه شریفه عدم پذیرش و انکار آیات الهی ـ که همان کتابهای آسمانی و معجزات پیامبران است ـ نوعی ظلم به آیات الهی شمرده میشود؛ چون وقتی جلوی قابلیّت چیزی، که قابل [[هدایت مردم]] است، را بگیریم به آن ظلم کردهایم، علاوه بر این که بر آن [[مردم]] هم [[ظلم]] شده است. بنابراین، کسانی که [[اسلام]] را بد معرّفی میکنند، یا با اعمال زشت خویش اسلام را بد جلوه میدهند، یا [[قوانین اسلام]] را [[تفسیر به رأی]] میکنند، همه اینها به اسلام ظلم کردهاند. | طبق صریح این آیه شریفه عدم پذیرش و انکار آیات الهی ـ که همان کتابهای آسمانی و معجزات پیامبران است ـ نوعی ظلم به آیات الهی شمرده میشود؛ چون وقتی جلوی قابلیّت چیزی، که قابل [[هدایت مردم]] است، را بگیریم به آن ظلم کردهایم، علاوه بر این که بر آن [[مردم]] هم [[ظلم]] شده است. بنابراین، کسانی که [[اسلام]] را بد معرّفی میکنند، یا با اعمال زشت خویش اسلام را بد جلوه میدهند، یا [[قوانین اسلام]] را [[تفسیر به رأی]] میکنند، همه اینها به اسلام ظلم کردهاند. | ||