دیوان امام علی: تفاوت میان نسخه‌ها

| موضوع مرتبط = امام علی

| مداخل مرتبط =  

| پرسش مرتبط  = امام علی (پرسش)

'''[[دیوان امام علی]]{{ع}}''' نام مجموعۀ شعرهای منتسب به [[حضرت علی]]{{ع}}. آن حضرت در [[فصاحت]] و [[بلاغت]] و [[فنون]] [[سخن]]، سرآمد همگان بود و بحق، [[امیر]] بیان و [[ادب]] بود و مجموعۀ کلماتش [[الگو]] و شیوۀ بلاغت. [[شعر]] نیز یکی از چشمه‌های [[علوم]] بلاغت است. حضرت علی{{ع}} در [[شعر]] نیز الگو بود.<ref>در «ترجمة الامام علی بن ابی طالب» (تاریخ دمشق ۳/۲۹۶) آمده است: ابوبکر و عمر شاعر بودند، امّا علی در شعر از آنان برتر بود</ref> هم خودش قریحۀ شعری داشت، هم پدرش [[ابوطالب]] سروده‌های فراوانی داشته که مولا [[دوست]] داشت آنها تدوین و آموخته شود: {{عربی|کان أمیر المؤمنین یعجبه أن یروی شعر ابی طالب و أن یدوّن و قال: تعلّموه و علّموه أولادکم، فإنّه کان علی دین اللّه و فیه علم کثیر}}<ref>مستدرک وسائل الشیعه، ج ۲ ص۶۲۵. اشعار ابو طالب تدوین شده و به نام «دیوان ابی طالب بن عبد المطلب»، با تحقیق شیخ محمّد حسن آل یاسین چاپ شده است، دار مکتبة الهلال</ref>. علاوه‌برآن، شعرشناس و نقاد شعر هم بود و گاهی در [[مقام]] [[داوری]] و ارزیابی نسبت به [[شاعران]] نظر می‌داد.<ref>نهج البلاغه، صبحی صالح، حکمت ۴۵۵</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۶۶.</ref>.

* مجموعۀ اشعار منتسب به آن حضرت در مجموعه‌ای به نام "[[دیوان]] الامام علیّ" منتشر شده است.<ref>با شرح و توضیحات عمر فاروق الطباع.</ref> مجموعه‌های متعددی با همین نام گردآوری شده است. دیوان امام علی{{ع}}، کتابی است که حاوی ۱۵۰۰ [[بیت]] دربارۀ موضوعات [[اخلاقی]] و [[اندرز]] آمیز است. کسان متعدّدی به گردآوری اشعار آن حضرت پرداخته‌اند. کتاب"[[انوار]] العقول فی اشعار [[وصیّ]] الرّسول" نیز که گردآوری [[بیهقی]] است، به "دیوان امام علی" [[شهرت]] دارد. این دیوان به دفعات متعدّد و صورت‌های مختلف و با تفاوت‌هایی در [[میزان]] اشعار چاپ شده است. یک مورد هم تدوین [[قطب]] الدین محمد کیدری است که با تصحیح و [[ترجمه]] و مقدمۀ دکتر [[ابو القاسم]] امامی به انجام رسیده است. شیخ [[آقا بزرگ تهرانی]] از ۱۷ نفر یاد می‌کند که [[دیوان]] اشعار [[حضرت علی]]{{ع}} را گردآوری یا شرح کرده‌اند.<ref>الذریعة الی تصانیف الشیعة، ج ۹ ص۱۰۱ از جمله شرحهای تازه چاپ، «شرح دیوان منسوب به امیر المؤمنین» از قاضی کمال الدین میبدی است، نشر میراث مکتوب</ref> [[علامه مجلسی]] نیز از [[دیوان امام علی]] یاد کرده و انتساب این اشعار را به حضرت مشهور دانسته و افزوده است که بسیاری از این اشعار، در کتب دیگر هم آمده است.<ref>بحار الأنوار، ج ۱ ص۴۲</ref> البته برخی هم در صحّت انتساب اشعار این دیوان به آن حضرت، ابراز تردید کرده‌اند. [[مرحوم علامه امینی]] در [[الغدیر]]، وقتی از سروده‌های [[شاعران]] دربارۀ [[حادثۀ غدیر]] و [[فضایل امیر المؤمنین]] بحث و یاد می‌کند، به عنوان [[تبرک]] از نام [[مقدّس]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} آغاز می‌کند که [[فصیح‌ترین]] [[عرب]] و [[داناترین]] [[مردم]] به مفاهیم [[کلام عرب]] است و اشعاری هم از او می‌آورد.<ref>الغدیر، ج ۲ ص۲۵</ref> در کتاب"معجم اشعار المعصومین"<ref>کار مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی (دفتر تبلیغات اسلامی) چاپ اول ۱۳۷۸ قم، ۵۲۷ صفحه</ref> نیز که مجموعۀ اشعار [[ائمه معصوم]]{{عم}} است که در [[بحار الأنوار]] آمده، مفصّل‌ترین بخش آن (حدود ۹۰ صفحه) به اشعار علی بن ابی طالب{{ع}} اختصاص دارد. سروده‌های آن حضرت، عمدتا روان، دلنشین و سرشار از [[موعظه]] است. دیوان [[امیر المؤمنین]]، در گذشته میان علاقه‌مندان به [[اهل بیت]]{{عم}} بیشتر مطرح بود و در مکتب‌های درسی طلبگی اشعار آن را [[حفظ]] می‌کردند. این دیوان ترجمۀ [[فارسی]] دیگری به قلم [[مصطفی زمانی]] دارد. (...)<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۶۶.</ref>.

# [[پرونده:1368987.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|'''فرهنگ غدیر''']]

[[رده:سخنان امام علی]]