زمزم: تفاوت میان نسخه‌ها

چاه زمزم همچنان تا دوران «[[عبدالمطلب بن هاشم]]» پدربزرگ [[پیامبر]]{{صل}} مخفی بود. او شبی در [[خواب]] دید که خداوند به حفر نقطه‌ای از [[زمین]] که محل سابق [[چاه]] بود [[فرمان]] می‌دهد. [[عبدالمطلب]] به [[زعم]] [[سرزنش]] و [[آزار مردم]]، با کمک فرزند خود «حارث» همان نقطه را حفر کرد. در آن هنگام [[نذر]] کرد که اگر دارای ده پسر شود یکی از آنان را در [[راه خدا]] [[قربانی]] کند؛ سپس با کندن چاه بر مجسمه‌ها و شمشیرها دست یافت و همچنان کَند تا آب فوران زد. وی به سرعت در کنار آن حوضی ساخت و آب را درون آن ریخت تا پراکنده نشود. او از آن آب به [[حاجیان]] می‌نوشانید و سقایت آنان را به عهده گرفت. گروهی از [[جاهلان]] و [[حسودان]]، شب‌ها [[حوض]] مذکور را تخریب می‌کردند، اما عبدالمطلب باز آن را می‌ساخت. پس از چندی خداوند به او ده پسر عطا کرد. وی نیز برای ادای نذر خود بین آنها قرعه انداخت که به نام «عبدالله» محبوب‌ترین پسرانش درآمد؛ آن‌گاه بین عبدالله و ده تا صد شتر قرعه زد که قرعه به نام صد شتر افتاد و آنها را در [[راه خدا]] [[قربانی]] کرده و گوشت آن را میان [[بادیه‌نشینان]] [[انفاق]] نمود. بر اساس این [[سنت]] از آن [[روز]] [[دیه]] یک مرد، صد شتر تعیین شد<ref>سیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۱۱۰؛ اخبار مکه ازرقی، ص۲۳۱.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۴۶۹.</ref>

== منابع ==