←منابع
(←پانویس) |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۲۱۴: | خط ۲۱۴: | ||
# [[امام صادق]]{{ع}} به [[ابان بن تغلب]] فرمود: آیا میدانی که ثواب هفت دور طواف خانه خدا چقدر است؟ عرض کرد: به [[خدا]] [[سوگند]] نمیدانم، [[امام]] فرمودند: ۶ هزار حسنه برای او نوشته میشود و ۶ هزار [[بدی]] از او دور میشود و ۶ هزار درجه به او افزوده میشود<ref>وسائل الشیعه، ج۵، ص۳۹۲.</ref>. | # [[امام صادق]]{{ع}} به [[ابان بن تغلب]] فرمود: آیا میدانی که ثواب هفت دور طواف خانه خدا چقدر است؟ عرض کرد: به [[خدا]] [[سوگند]] نمیدانم، [[امام]] فرمودند: ۶ هزار حسنه برای او نوشته میشود و ۶ هزار [[بدی]] از او دور میشود و ۶ هزار درجه به او افزوده میشود<ref>وسائل الشیعه، ج۵، ص۳۹۲.</ref>. | ||
# امام صادق{{ع}} فرمودند: {{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى جَعَلَ حَوْلَ الْكَعْبَةِ عِشْرِينَ وَ مِائَةَ رَحْمَةٍ مِنْهَا سِتُّونَ لِلطَّائِفِينَ وَ أَرْبَعُونَ لِلْمُصَلِّينَ وَ عِشْرُونَ لِلنَّاظِرِينَ}}<ref>وسائل الشیعه، ج۵، ص۳۹۲.</ref>؛ «خداوند برای کسانی که اطراف [[کعبه]] هستند ۱۲۰ [[رحمت]] در نظر گرفته است؛ ۶۰ [[پاداش]] برای طواف کننده، ۴۰ پاداش برای [[نمازگزاران]] و ۲۰ پاداش برای کسانی که به کعبه نگاه میکنند».<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۷۳۷.</ref>. | # امام صادق{{ع}} فرمودند: {{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى جَعَلَ حَوْلَ الْكَعْبَةِ عِشْرِينَ وَ مِائَةَ رَحْمَةٍ مِنْهَا سِتُّونَ لِلطَّائِفِينَ وَ أَرْبَعُونَ لِلْمُصَلِّينَ وَ عِشْرُونَ لِلنَّاظِرِينَ}}<ref>وسائل الشیعه، ج۵، ص۳۹۲.</ref>؛ «خداوند برای کسانی که اطراف [[کعبه]] هستند ۱۲۰ [[رحمت]] در نظر گرفته است؛ ۶۰ [[پاداش]] برای طواف کننده، ۴۰ پاداش برای [[نمازگزاران]] و ۲۰ پاداش برای کسانی که به کعبه نگاه میکنند».<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۷۳۷.</ref>. | ||
==[[نماز]] [[طواف]]== | |||
نمازی است که در [[مراسم حج]] و [[عمره]] پس از انجام عمل طواف ([[زیارت]] ونساء) پشت [[مقام ابراهیم]] میخوانند. {{متن قرآن|وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى...}}<ref>«و (گفتیم) از «مقام ابراهیم» نمازگاه گزینید» سوره بقره، آیه ۱۲۵.</ref> باید بعد از هر طواف [[واجب]]، دو رکعت نماز، پشت مقام ابراهیم بخوانید<ref>{{متن قرآن|إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَلَا تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِيمِ}} «ما تو را به درستی مژدهآور و بیمدهنده فرستادیم و از تو درباره دوزخیان باز نپرسند» سوره بقره، آیه ۱۱۹.</ref>. | |||
شاید [[فلسفه]] و [[اسرار نماز]] طواف این باشد که وقتی از طواف فارغ میگردد، چون [[اجازه]] گردش به دور [[خانه]] [[دوست]] را گرفته و با [[خدا]] دست داده، پس در مقام ابراهیم باید نماز شکرانه به جا آورد. شکرانه [[پیروزی]] در امر و [[فرمان خدا]]، و [[موفقیت]] در [[انجام وظیفه]]. این نماز، [[توکل بر خدا]] است و [[شُکر]] نعمتهای اوست. | |||
[[اسرار]] [[حج]] گاهی [[آدمی]] را در مقام ابراهیم{{ع}} قرار میدهد و زمانی در ردیف [[هاجر]] و گاهی در ردیف اسماعیل، یعنی در [[مبارزه]] با ناحق چون [[خلیل]] در [[توکل]] چون هاجر، در [[تسلیم]] چون اسماعیل، در [[اخلاق]] چون محمد{{صل}} در [[بخشش]] و [[جوانمردی]] باید مانند علی{{ع}} بود. | |||
واجب سوم، از [[واجبات]] عمره [[تمتع]] دو رکعت نماز طواف است [[نیت]] آن را به این صورت بنماید: | |||
(دو رکعت نماز طواف عمره تمتع، از [[حجة الاسلام]] واجب<ref>دو مرتبه دیگر این نماز را (به عنوان وجوب) باید انجام داد، یک بار بعد از طواف حج، و یک بار بعد از طواف نساء، و در آنجا، به جای عمره تمتع، باید نماز طواف حج و نماز طواف نساء نیت کند.</ref> به جا میآورم [[قربة الی الله]]). | |||
احوط آن است که این نماز را بعد از طواف فوراً بخواند، یعنی میان طواف و نماز آن عُرفاً فاصله نشود، مگر آنکه موجب فوت نماز یومیه شود، پس باید اول نماز یومیه را بخواند، و بعد نماز طواف را. | |||
و نیز احوط است که در پشت [[مقام]] به جا آورد، یعنی طوری بایستد که سنگی که نشانه پای [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} بر آن است روبهروی او باشد و بهتر آن است که هر چه ممکن باشد نزدیکتر بایستد<ref>نه به طوری که مزاحمت با سائرین نماید. (امام «ره»).</ref>. | |||
در مرآة الحج میفرماید: اگر بداند که [[نماز]] [[طواف]] [[واجب]] را که باید در [[مقام ابراهیم]] به جا آورد از جهت [[هجوم]] [[مردم]]، [[طمأنینه]]، یا سائر شرائط نمازش به جا آورده نمیشود، میتواند در خارج مقام بخواند، ولی باید مراعات الاقرب فالاقرب را بنماید<ref>اگر دو طرف نزدیکتر از پشت باشند، لکن هیچ کدام نزد مقام نباشند، بعید نیست جائز بودن اکتفا به پشت، لکن احتیاط آن است که: یک نماز در پشت مقام بخواند، و یک نماز در یک طرف با ملاحظه نزدیکتر و احوط اعاده نماز است در صورت امکان پشت مقام تا وقتی که وقت تنگ نشده باشد برای سعی. (امام «ره»).</ref>. اگر از روی [[جهل]] به مسئله، نماز را در خارج مقام، در سائر جاهای دیگر [[مسجد]] بخواند، [[حکم]] او حکم کسی است که نماز طواف را فراموش کرده. | |||
هرگاه کسی نماز طواف را فراموش کند، اگر در بین سعی باشد، آن را رها کند و برگردد نماز را بخواند، بعد از آن سعی را از همان جا تمام کند. | |||
مُخیّر است که نماز طواف را بلند بخواند یا آهسته، و میتواند با هر [[سوره]] که بخواهد بخواند، مگر سورههای [[سجده]]، بلی [[مستحب]] است در رکعت اول بعد از [[حمد]] «[[توحید]]» و در رکعت دوم بعد از حمد سوره «کافرون» را بخواند. | |||
این نماز، مانند نماز یومیه است در [[احکام]]، بنابراین، [[شک]] در رکعات آن موجب بطلان نماز است و باید اعاده کند. | |||
نمازی را که برای طواف مستحب میخواند، اگر چه میتواند پشت مقام بخواند، جایز است در جاهای دیگر مسجد هم به جا آورد، بلکه میتواند عمداً ترک کند. | |||
و اما [[آداب]] و [[مستحبات]] نماز طواف؛ بعد از طواف فوراً، به [[نماز]] [[طواف]] مبادرت نماید، بلکه بعضی فرمودهاند: بنابر [[احتیاط]] [[واجب]]، باید بین نماز و طواف فاصله نشود. | |||
در رکعت اول بعد از [[حمد]] «[[توحید]]» و در رکعت دوم [[سوره]] «جحد (کافرون)» بخواند. | |||
پس از نماز حمد و [[ثنای الهی]] را به جا آورده و [[صلوات]] فرستد و بگوید: | |||
{{متن حدیث|اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنِّي وَ لَا تَجْعَلَهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي}}. | |||
و در بعضی از [[روایات]] است که [[امام ششم]]{{ع}} بعد از نماز طواف به [[سجده]] رفت و چنین گفت: | |||
{{متن حدیث|سَجَدَ لَكَ وَجْهِي تَعَبُّداً وَ رِقّاً لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ حَقّاً حَقّاً الْأَوَّلُ قَبْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَ الْآخِرُ بَعْدَ كُلِّ شَيْءٍ هَا أَنَا ذَا بَيْنَ يَدَيْكَ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ فَاغْفِرْ لِي إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ الْعِظَامَ غَيْرُكَ فَاغْفِرْ لِي فَإِنِّي مُقِرٌّ بِذُنُوبِي عَلَى نَفْسِي وَ لَا يَدْفَعُ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ غَيْرُكَ}}. | |||
بعد از فراغ از نماز، و پیش از سعی، [[سنت]] است که برود نزد [[حجرالاسود]] و د و آن را ببوسد، و دستها را یا بدن را بر آن بمالد یا اشاره کند، و بعد نزد آب [[زمزم]] رفته مقداری از آن بیاشامد. فرمودهاند: اگر با سه نفس بیاشامد بهتر است، بلکه [[مستحب]] است [[سیراب شدن]] از آن. علی{{ع}} میفرماید: آب زمزم بهترین آبی است که در روی [[زمین]] است؛ [[امام هفتم]]{{ع}} وقتی که از این آب مینوشید: میگفت: {{متن حدیث|بِسْمِ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ الشُّكْرِ لِلَّهِ}}. | |||
در [[روایت]] دیگر است که: مقداری از این آب، بر سر و تن خود بریزد، و بعد رو به [[قبله]] حمد و ثنای الهی به جا آورد و بگوید: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ عِلْماً نَافِعاً وَ رِزْقاً وَاسِعاً وَ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ سُقْمٍ}}. پس از نماز طواف و اندکی [[استراحت]]، [[تعجیل]] در سعی نماید<ref>راهنمای حرمین شریفین، ابراهیم غفاری، ج۳، ص۲۱۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۱۰۳۶.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||