←اخبار جبرئیل درباره شهادت امام
بدون خلاصۀ ویرایش |
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
# '''عبور [[حضرت عیسی]]{{ع}} از [[کربلا]]:''' [[ابن عباس]] از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} حدیثی را درباره عبور حضرت عیسی{{ع}} از سرزمین کربلا نقل میکند که حضرت (در بخشی از این [[حدیث]]) میفرماید: «[[عیسی]] به (هنگام عبور از کربلا) نشست و شروع به [[گریه]] کرد و [[حواریون]] نیز با وی نشستند و گریه کردند؛ اما علت گریه حضرت عیسی را نمیدانستند. از این رو به حضرت گفتند: ای [[روح]] و کلمه [[خدا]]، سبب گریه شما چیست؟ حضرت فرمود: آیا میدانید اینجا چه سرزمینی است؟ گفتند: نه. فرمود: اینجا زمینی است که در آن، فرزند [[رسول خدا]] احمد و فرزند [[آزاد]] [[زن]] [[پاک]] و مبرا از هرگونه [[پلیدی]] و [[آلودگی]]، که شبیه مادرم ([[مریم]]) است، کشته شده و در آن [[دفن]] میشود...»<ref>{{عربی|... عن ابن عباس، عن اميرالمؤمنين (في حديث يذكر فيه مرور عيسي بارض كربلا) قال: «فجلس عيسي وجلس الحواريون معه، فبكي و بكي الحواريون و هم لايدرون لم جلس ولم بكي؟! فقالوا يا روح الله و كلمته، مايبكيك؟ قال: اتعلموناي ارض هذه؟ قالوا: لا، قال: هذه ارض يقتل فيها فرغ الرسول احمد وفرخ الحرة الطاهرة البتول شبيهة امي، ويلحد فيها...}}؛ محمودی، محمد جواد، ترتیب الامالی، ج۵، ص۱۵۸، ص۱۷۷. شیخ صدوق، الامالی، ص۶۹۵، مجلس۸۷، ح۵، تحقیق قسم الدراسات الاسلامیة، مؤسسة البعثة.</ref>. | # '''عبور [[حضرت عیسی]]{{ع}} از [[کربلا]]:''' [[ابن عباس]] از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} حدیثی را درباره عبور حضرت عیسی{{ع}} از سرزمین کربلا نقل میکند که حضرت (در بخشی از این [[حدیث]]) میفرماید: «[[عیسی]] به (هنگام عبور از کربلا) نشست و شروع به [[گریه]] کرد و [[حواریون]] نیز با وی نشستند و گریه کردند؛ اما علت گریه حضرت عیسی را نمیدانستند. از این رو به حضرت گفتند: ای [[روح]] و کلمه [[خدا]]، سبب گریه شما چیست؟ حضرت فرمود: آیا میدانید اینجا چه سرزمینی است؟ گفتند: نه. فرمود: اینجا زمینی است که در آن، فرزند [[رسول خدا]] احمد و فرزند [[آزاد]] [[زن]] [[پاک]] و مبرا از هرگونه [[پلیدی]] و [[آلودگی]]، که شبیه مادرم ([[مریم]]) است، کشته شده و در آن [[دفن]] میشود...»<ref>{{عربی|... عن ابن عباس، عن اميرالمؤمنين (في حديث يذكر فيه مرور عيسي بارض كربلا) قال: «فجلس عيسي وجلس الحواريون معه، فبكي و بكي الحواريون و هم لايدرون لم جلس ولم بكي؟! فقالوا يا روح الله و كلمته، مايبكيك؟ قال: اتعلموناي ارض هذه؟ قالوا: لا، قال: هذه ارض يقتل فيها فرغ الرسول احمد وفرخ الحرة الطاهرة البتول شبيهة امي، ويلحد فيها...}}؛ محمودی، محمد جواد، ترتیب الامالی، ج۵، ص۱۵۸، ص۱۷۷. شیخ صدوق، الامالی، ص۶۹۵، مجلس۸۷، ح۵، تحقیق قسم الدراسات الاسلامیة، مؤسسة البعثة.</ref>. | ||
# '''[[روایت]] [[سماعة بن مهران]]:''' سماعة بن مهران میگوید که از [[امام صادق]]{{ع}} شنیدم که فرمود: «آن کسی که [[خداوند]] در کتابش درباره او فرموده: {{متن قرآن|وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّا}}<ref>«و در این کتاب، اسماعیل را یاد کن که او درستپیمان و فرستادهای پیامبر بود» سوره مریم، آیه ۵۴.</ref>. [[پیامبری]] از [[پیامبران]] بوده که خدا او را (به سوی قومش برانگیخت)، پس قومش بر او مسلط شده، پوست سرو صورتش را کندند. آنگاه خدا فرشتهای را نزد او فرستاد و گفت: [[پروردگار]] جهانیان به تو [[سلام]] میرساند و میفرماید: آنچه را قومت با تو کردند، دیدم. پس هرچه میخواهی، از من بخواه. اسماعیل گفت: ای [[پروردگار]] جهانیان [[حسین بن علی بن ابی طالب]] (در [[ابتلا]] به [[بلاها]] و مصیبتها)، برای من [[اسوه]] و الگوست. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: او [[پیامبری]] غیر از اسماعیل پسر ابراهیم ([[خلیل]]) بوده است<ref>{{متن حدیث|... ععَنْ سَمَاعَةَ بْنِ مِهْرَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَقُولُ: إِنَّ اَلَّذِي قَالَ اَللَّهُ فِي كِتَابِهِ: {{متن قرآن|اذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّا}} سَلَّطَ اَللَّهُ عَلَيْهِ قَوْمَهُ فَكَشَطُوا وَجْهَهُ وَ فَرْوَةَ رَأْسِهِ فَبَعَثَ اَللَّهُ إِلَيْهِ مَلَكاً فَقَالَ لَهُ - إِنَّ رَبَّ اَلْعَالَمِينَ يُقْرِئُكَ اَلسَّلاَمَ وَ يَقُولُ إِنَّهُ قَدْ رَأَيْتُ مَا صَنَعَ بِكَ قَوْمُكَ فَسَلْنِي مَا شِئْتَ فَقَالَ يَا رَبَّ اَلْعَالَمِينَ لِي بِالْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أُسْوَةٌ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ لَيْسَ هُوَ إِسْمَاعِيلَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ عَلَى نَبِيِّنَا وَ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ}}؛ شیخ مفید، الامالی، تحقیق حسین استاد ولی و علی اکبر غفاری، ص۳۹-۹۰، مجلس ۵، ح۷. قمی، ابن قولویه، کامل الزیارات، تحقیق نشر الفقاهه، باب ۱۹، ص۶۳.</ref>.<ref>[[مهدی پیشوایی|پیشوایی، مهدی]]، [[مقتل جامع سیدالشهداء ج۱ (کتاب)|مقتل جامع سیدالشهداء ج۱]]، ص ۱۷۶.</ref> | # '''[[روایت]] [[سماعة بن مهران]]:''' سماعة بن مهران میگوید که از [[امام صادق]]{{ع}} شنیدم که فرمود: «آن کسی که [[خداوند]] در کتابش درباره او فرموده: {{متن قرآن|وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّا}}<ref>«و در این کتاب، اسماعیل را یاد کن که او درستپیمان و فرستادهای پیامبر بود» سوره مریم، آیه ۵۴.</ref>. [[پیامبری]] از [[پیامبران]] بوده که خدا او را (به سوی قومش برانگیخت)، پس قومش بر او مسلط شده، پوست سرو صورتش را کندند. آنگاه خدا فرشتهای را نزد او فرستاد و گفت: [[پروردگار]] جهانیان به تو [[سلام]] میرساند و میفرماید: آنچه را قومت با تو کردند، دیدم. پس هرچه میخواهی، از من بخواه. اسماعیل گفت: ای [[پروردگار]] جهانیان [[حسین بن علی بن ابی طالب]] (در [[ابتلا]] به [[بلاها]] و مصیبتها)، برای من [[اسوه]] و الگوست. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: او [[پیامبری]] غیر از اسماعیل پسر ابراهیم ([[خلیل]]) بوده است<ref>{{متن حدیث|... ععَنْ سَمَاعَةَ بْنِ مِهْرَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَقُولُ: إِنَّ اَلَّذِي قَالَ اَللَّهُ فِي كِتَابِهِ: {{متن قرآن|اذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّا}} سَلَّطَ اَللَّهُ عَلَيْهِ قَوْمَهُ فَكَشَطُوا وَجْهَهُ وَ فَرْوَةَ رَأْسِهِ فَبَعَثَ اَللَّهُ إِلَيْهِ مَلَكاً فَقَالَ لَهُ - إِنَّ رَبَّ اَلْعَالَمِينَ يُقْرِئُكَ اَلسَّلاَمَ وَ يَقُولُ إِنَّهُ قَدْ رَأَيْتُ مَا صَنَعَ بِكَ قَوْمُكَ فَسَلْنِي مَا شِئْتَ فَقَالَ يَا رَبَّ اَلْعَالَمِينَ لِي بِالْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أُسْوَةٌ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ لَيْسَ هُوَ إِسْمَاعِيلَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ عَلَى نَبِيِّنَا وَ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ}}؛ شیخ مفید، الامالی، تحقیق حسین استاد ولی و علی اکبر غفاری، ص۳۹-۹۰، مجلس ۵، ح۷. قمی، ابن قولویه، کامل الزیارات، تحقیق نشر الفقاهه، باب ۱۹، ص۶۳.</ref>.<ref>[[مهدی پیشوایی|پیشوایی، مهدی]]، [[مقتل جامع سیدالشهداء ج۱ (کتاب)|مقتل جامع سیدالشهداء ج۱]]، ص ۱۷۶.</ref> | ||
== پیشگوییهای [[پیامبر اکرم]]{{صل}} == | |||
پیامبر اکرم{{صل}} که از طریق [[اخبار]] [[الهی]]، از [[شهادت]] فرزندش حسین در [[آینده]] خبر داشت، در مناسبتهای مختلف، از این موضوع سخن گفته و حتی در بعضی از [[احادیث]] به صراحت نام [[قاتل]] فرزندش حسین را متذکر شده است. | |||
# '''[[روایت]] [[امام باقر]]{{ع}}:''' امام باقر{{ع}} از [[ام سلمه]] نقل میکند که [[رسول خدا]] فرمود: «حسین زمانی کشته میشود که سفیدی مو بر او چیره شود»<ref>{{متن حدیث||عن ابي جعفر{{ع}} عنام [[سلمة]] قالت: قال [[رسول الله]]: «يقتل الحسين حين يعلوه القتير}}؛ طبرانی، المعجم الکبیر، تحقیق حمدی عبدالمجید سلفی، ج۳، ص۱۰۵.</ref> [[طبرانی]] در ذیل این خبر میگوید: «قتیر» به معنای «سفیدی مو» است. | |||
# '''روایت [[ابن عباس]]:''' ابن عباس از رسول خدا روایتی را نقل میکند که در بخش پایانی آن، حضرت میفرماید: «به [[خدا]] [[سوگند]]، بعد از من فرزندم حسین را خواهند کشت. [[خداوند]] [[شفاعت]] مرا هرگز نصیب آنان نگرداند»<ref>{{متن حدیث|عن ابن عباس قال: قال رسول الله... وايم الله ليقتلن بعدي ابني الحسين، لا انالهم الله شفاعتی}}؛ محمودی، محمدجواد، ترتیب الامالی، ج۵، ص۱۶۷. قمی، ابن قولویه، کامل الزیارات، ص۶۸.</ref>.<ref>[[مهدی پیشوایی|پیشوایی، مهدی]]، [[مقتل جامع سیدالشهداء ج۱ (کتاب)|مقتل جامع سیدالشهداء ج۱]]، ص۱۷۹ ـ ۱۸۰.</ref> | |||
== [[اخبار]] [[جبرئیل]] درباره شهادت امام == | == [[اخبار]] [[جبرئیل]] درباره شهادت امام == | ||