←وسوسه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←وسوسه) |
||
| خط ۲۲: | خط ۲۲: | ||
'''نتیجه''': در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است: | '''نتیجه''': در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است: | ||
# [[خداوند]] برای هر [[پیامبری]] [[دشمنی]] از شیطانهای [[جن]] و [[انسان]] برگماشته، که بعضی از آن شاطین به بعضی، برای [[فریب]] - یکدیگر - سخنان آراسته | # [[خداوند]] برای هر [[پیامبری]] [[دشمنی]] از شیطانهای [[جن]] و [[انسان]] برگماشته، که بعضی از آن شاطین به بعضی، برای [[فریب]] - یکدیگر - سخنان آراسته القا میکنند و اگر [[پروردگار]] تو میخواست چنین نمیکردند. چنانکه درباره [[آدم]] و [[حوا]] آمده است: و بدینگونه برای هر [[پیامبری]] [[دشمنی]] از شیطانهای [[جن]] و [[انسان]] برگماشتیم؛ | ||
# و پیش از تو ای [[پیامبر]] هیچ [[رسول]] و [[پیامبری]] را نفرستادیم جز اینکه هر گاه چیزی [[تلاوت]] مینمود، [[شیطان]] در تلاوتش القای | # و پیش از تو ای [[پیامبر]] هیچ [[رسول]] و [[پیامبری]] را نفرستادیم جز اینکه هر گاه چیزی [[تلاوت]] مینمود، [[شیطان]] در تلاوتش القای [[شبهه]] میکرد. پس [[خدا]] آنچه را [[شیطان]] القا میکرد محو میگردانید، سپس [[خدا]] [[آیات]] خود را [[استوار]] میساخت، و [[خدا]] دانای [[حکیم]] است. | ||
# پناه بردن به [[خدا]] از وسوسههای [[شیطان]]، رهنمود [[الهی]] به [[پیامبر]]: {{متن قرآن|وَإِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}؛ | # پناه بردن به [[خدا]] از وسوسههای [[شیطان]]، رهنمود [[الهی]] به [[پیامبر]]: {{متن قرآن|وَإِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}؛ | ||
# [[پیامبر]]، موظف به استعاذه به [[ربوبیت]]، [[سلطنت]] و | # [[پیامبر]]، موظف به استعاذه به [[ربوبیت]]، [[سلطنت]] و الوهیت خدا، از [[شرور]] [[وسوسه]] گران [[جن]] و [[انس]]: {{متن قرآن|قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ * مَلِكِ النَّاسِ * إِلَهِ النَّاسِ * مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ * الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ * مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ}}؛ | ||
# نقش مؤثر [[دعا]] و | # نقش مؤثر [[دعا]] و پناه بردن به [[خدا]] در ایمن ماندن [[پیامبر]] و [[انسانها]] از خطر [[وسوسه]] [[وسوسه]] گران: {{متن قرآن|وَقُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ}}؛ | ||
# [[پیامبر]] موظف به توجه و ذکر داستان گرفتار شدن [[ایوب]] [[پیامبر]] به [[رنج]] و [[عذاب]] و وسوسه شدن او از سوی [[شیطان]] به این سبب: {{متن قرآن|وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطَانُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص ۹۳۴.</ref>. | # [[پیامبر]] موظف به توجه و ذکر داستان گرفتار شدن [[ایوب]] [[پیامبر]] به [[رنج]] و [[عذاب]] و وسوسه شدن او از سوی [[شیطان]] به این سبب: {{متن قرآن|وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطَانُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص ۹۳۴.</ref>. | ||