سنت غیبت رهبری الهی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[اصرار]] بر [[سرپیچی]] از فرامین [[رهبر]] [[الهی]] سبب از دست رفتن نقش او در بین [[مردم]] می‌شود و به گسست پیوند میان [[رهبر]] و پایگاه مردمی‌اش می‌انجامد. حتی از تسلط [[رهبر]] [[الهی]] بر اجرای نقش [[رهبری]]، میان [[مردم]] و جامعه‌اش جلوگیری می‌کند و این امر به طور منطقی و بر اساس [[اصول عقلی]] و قواعد [[حکمت]] موجب نقصان [[نعمت]] و ناپدیدشدن [[رهبر]] [[الهی]] می‌شود تا این‌که شرایط تغییر کند و [[فرصت]] جدیدی برای اجرای [[رهبری الهی]] بین [[مردم]] فراهم آید.

از دیگر نمونه‌های اجرای [[سنت]] [[غیبت]] در مورد [[رهبر]] [[الهی]]، جریانی است که درباره [[حضرت عیسی]] رخ داد؛ بر ضد او برخاستند و کمر به قتلش بستند، [[خداوند]] نیز او را به [[آسمان]] برد. در [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن|فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِآيَاتِ اللَّهِ وَقَتْلِهِمُ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَقَوْلِهِمْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا * وَبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلَى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيمًا * وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا * بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا * وَإِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا}}<ref>«آنگاه برای پیمان‌شکنی آنان و کفر ورزیدنشان به آیات خداوند و کشتن پیامبران به ناحق (لعنتشان کردیم) و (نیز برای این) گفتارشان که: دل‌های ما در پوشش‌هایی است- (در حالی که چنین نیست) بلکه برای کفرشان خداوند بر آن (دل) ها مهر نهاد، پس جز اندکی ایمان نمی‌آورند * و (نیز) برای کفرشان و بهتان سترگی که به مریم زدند * و (این) گفتارشان که «ما مسیح عیسی فرزند مریم، پیامبر خداوند را کشتیم» در حالی که او را نکشتند و به صلیب نکشیدند، بلکه بر آنان مشتبه شد و آنان که در این (کار) اختلاف کردند نسبت بدان در تردیدند، هیچ دانشی بدان ندارند، جز پیروی از گمان و به یقین او را نکشت * بلکه خداوند او را نزد خویش فرا برد و خداوند پیروزمندی فرزانه است * و کسی از اهل کتاب نیست مگر آنکه پیش از مرگش به وی ایمان می‌آورد و در روز رستخیز بر آنان گواه است» سوره نساء، آیه ۱۵۵-۱۵۹.</ref>.