تبعیت از اهل بیت: تفاوت میان نسخه‌ها

تفاوت [[اطاعت]] و [[تبعیت]] در این است که [[تبعیت]] میوۀ [[محبت]] و [[اطاعت]] میوۀ [[عقل]] و [[تعقل]] است. [[محبت]] در [[اطاعت]] دخالت دارد ولی در روایتی از [[رسول اکرم]] {{صل}} وارد شده است: {{متن حدیث|العقل طاعة الله و العاقل من یطاع الله}} [[عقل]] [[اطاعت]] خداست و [[عاقل]] کسی است که [[مطیع خدا]] باشد<ref>در منابع شیعی نیست.</ref>. کسانی که محبت خدا را دارند تعقیب می‌‌کنند. [[تبعیت]] یعنی شکل محبوب شدن و تابع کسی است که مثل محبوب راه می‌‌رود. حرف می‌‌زند، می‌‌خورد، می‌‌پوشد و مثل او [[تفکر]] می‌‌کند<ref>حجت الاسلام علی علی محمدی؛ وبلاگ پاتوق شیشهای.</ref>.

[[تبعیت]]، به معنای [[پیروی]] کردن، [[همراهی]] کردن، [[دنباله‌روی]] و پشت سر کسی رفتن است؛ مثلاً معنای {{عربی|تَبع علیٌ محمداً}} این است که [[علی]] پشت سر [[محمد]] راه رفت و حرکت کرد. و «المصلی تَبَعٌ لأمامه»؛ یعنی [[نمازگزار]]، تابع و پیرو [[امام]] جماعت خود است، اما واژة «[[اطاعت]]» به معنای [[فرمانبرداری]] و انجام عمل برطبق امر، [[حکم]] و [[دستور]] دیگری است. بنابراین، [[تبعیت]] مربوط به [[پیروی]] کردن و [[دنباله‌روی]] از [[اعمال]]، گفتار و راه و روش دیگران است، اما [[اطاعت]] مربوط به [[فرمانبرداری]] از [[اوامر]]، [[نواهی]]، [[دستورات]] و فرامین است<ref>دفتر پاسخ به پرسشهای قرآنی مرکز آموزش تخصصی تفسیر و علوم قرآن حوزه علمیه قم. </ref>.

در تفاوت [[اطاعت]] با «[[اِتّباع]]» و «[[اجابت]]» گفته‌اند:[[اطاعت]] [[فرمانبری]] از موجودی [[برتر]] است، در حالی‌که اِتّباع، مطلق [[پیروی]] با [[فرمان]] یا بدون ‌فرمان، و [[اجابت]]، پذیرش درخواست موجود زیر دست است<ref>مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج‌۱، ص‌۳۷۷، «تبع».</ref>.