|
|
| خط ۱۸: |
خط ۱۸: |
|
| |
|
| بنابراین [[شیعه]]، تربت را [[معبود]] خویش نمیداند و جز [[خدا]] را شایسته [[عبادت]] نمیشمارد. همان طور که همۀ نمازگزاران رو به سوی [[کعبه]] میکنند بی آنکه آن را [[معبود]] خویش بدانند، [[شیعیان]] نیز بر تربت امام حسین {{ع}} [[نماز]] میگزارند بی آنکه غیر [[خدا]] را سزاوار [[پرستش]] بدانند. بدینسان، سجده بر تربت، از باب [[فرمانبرداری]] از [[خدا]] و [[تقرب]] به اوست<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۸۳.</ref>. | | بنابراین [[شیعه]]، تربت را [[معبود]] خویش نمیداند و جز [[خدا]] را شایسته [[عبادت]] نمیشمارد. همان طور که همۀ نمازگزاران رو به سوی [[کعبه]] میکنند بی آنکه آن را [[معبود]] خویش بدانند، [[شیعیان]] نیز بر تربت امام حسین {{ع}} [[نماز]] میگزارند بی آنکه غیر [[خدا]] را سزاوار [[پرستش]] بدانند. بدینسان، سجده بر تربت، از باب [[فرمانبرداری]] از [[خدا]] و [[تقرب]] به اوست<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۸۳.</ref>. |
|
| |
| ==[[تربت امام حسین]]{{ع}}==
| |
| تربت امام حسین{{ع}} دارای [[ارزش]] زیادی است؛ توصیه شده با آن نماز خوانده شود<ref>شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۲۶۸: {{متن حدیث|السُّجُودُ عَلَى طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} يُنَوِّرُ إِلَى الْأَرْضِ السَّابِعَةِ}}.</ref>. خوردن اندک آن اشکال ندارد و دوای هر دردی معرفی شده است<ref>شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۵۹۹: {{متن حدیث|قَالَ الصَّادِقُ{{ع}}: فِي طِينِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ هُوَ الدَّوَاءُ الْأَكْبَرُ}}.</ref> و باعث رفع [[ترس]] و [[نگرانی]] میشود<ref>ابنقولویه، کامل الزیارات، ص۲۸۲: {{متن حدیث|عَنْ تُرْبَةِ الْحُسَيْنِ{{ع}} فَإِنَّ فِيهَا الشِّفَاءَ مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ الْأَمْنَ مِنْ كُلِّ خَوْفٍ}}.</ref>. [[روایت]] است که کام فرزندانتان را با [[آب فرات]] و [[تربت]] قبر امام حسین{{ع}} باز کنید؛ اگر نبود، با آب [[باران]]<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۶، ص۲۴؛ شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، ج۷، ص۴۳۶: {{متن حدیث|حَنِّكُوا أَوْلَادَكُمْ بِمَاءِ الْفُرَاتِ وَ بِتُرْبَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} فَإِنْ لَمْ يَكُنْ فَبِمَاءِ السَّمَاءِ}}.</ref>.
| |
| در [[تهذیب الأحکام]] محدوده تربت [[حسینی]] مشخص شده است. امام صادق{{ع}} آن را از [[قبر]] حضرت تا ده میلی آن معرفی کرده است<ref>شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، ج۶، ص۷۲: {{متن حدیث|التُّرْبَةُ مِنْ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}} عَشَرَةُ أَمْيَالٍ}}.</ref>. در کتاب [[من لایحضره الفقیه]] [[حریم]] قبر حضرت پنج فرسخ از چهار جهت معرفی شده است<ref>شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۶۰۰.</ref>. موضع قبر حضرت [[باغی]] از باغهای [[بهشت]] است<ref>شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۶۰۰: {{متن حدیث|مَوْضِعُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} مُنْذُ يَوْمَ دُفِنَ فِيهِ رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ}}.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیره نظامی معصومان در کتابهای چهارگانه شیعه (کتاب)|سیره نظامی معصومان در کتابهای چهارگانه شیعه]]، ص ۱۸۹</ref>.
| |
|
| |
|
| == منابع == | | == منابع == |
