حبیب بن مظاهر اسدی: تفاوت میان نسخه‌ها

== [[قاسم]] و [[انتقام]] [[خون]] [[پدر]] ==

سال‌ها گذشت و قاسم [[فرزند]] حبیب بن مظاهر هیچ همتی نداشت جز آنکه [[انتقام]] [[خون]] [[پدر]] را بگیرد و [[قاتل]] [[پدر]] را به [[مجازات]] برساند تا زمان [[حکومت]] «[[مصعب بن زبیر]]» در روزگاری که وی در [[جنگ]] با [[عبدالملک مروان]] در باجمیر<ref>موضعی از موصل و محل لشکرگاه مصعب در جنگ با عبدالملک مروان است.</ref>شرکت داشت، [[قاسم]] جزو [[سپاه]] مصعب بود، ناگاه چشمش به [[قاتل]] پدرش، یعنی آن مرد تمیمی افتاد او را دنبال کرد هر جا می‌رفت او هم به دنبالش می‌رفت و [[منتظر]] فرصتی بود که او [[غافل]] شود و در آن [[فرصت]] وی را به [[قتل]] برساند تا وقتی که مرد تمیمی برای [[خواب]] نیمه روز به استراحت پرداخت، [[قاسم]] بر او داخل شد و با [[شمشیر]] قطعه قطعه‌اش کرد و او را به [[جهنم]] فرستاد<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۴۰؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۵۶۷ و اعیان الشیعه، ج۴، ص۵۵۵.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۸۰.</ref>

==[[شهادت]] حبیب بن مظاهر==

کشته شدن حبیب این پیرمرد [[بزرگوار]] بر [[امام]] خیلی گران بود؛ لذا وقتی که کنار بدن قطعه قطعه و بی‌سر او آمد گفت: {{عربی|عند الله أحتسب و نفسي و حماة أصحابي}} [[شهادت]] خود و شهادت [[یاران]] و اصحابم را به [[حساب]] [[فرمان خدا]] می‌گذارم و زیاد کلمه [[استرجاع]] بر زبان جاری کرد و پیوسته می‌گفت: {{متن قرآن|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref><ref>بحار، ج۴۵، ص۲۷؛ مقتل ابو مخنف، ص۱۴۵.</ref>.

در برخی [[مقاتل]] آمده که امام فرمود: [[خداوند]] تو را [[مبارک]] گرداند ای حبیب تو مردی با [[فضیلت]] بودی و [[قرآن]] را در یک شب ختم می‌کردی<ref>نفس المهموم، ص۲۷۲.</ref>.<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۲ (کتاب)|مظلومیت سیدالشهداء]]، ج۲، ص ۷۰.</ref>.

== منابع ==