نماز: تفاوت میان نسخه‌ها

[[اندیشمندان اسلامی]] با استفاده از بعضی [[آیات قرآن کریم]] و [[روایات]]، اقامه نماز را عامل بازدارنده [[مؤمن]] از [[گناه]]: {{متن قرآن|وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ}}<ref>«و نماز را بپا دار که نماز از کار زشت و کار ناپسند باز می‌دارد» سوره عنکبوت، آیه ۴۵.</ref>.<ref>صدوق، التوحید، ۱۶۶؛ همدانی، بحر المعارف، ۱/۲۰۷.</ref> و موجب [[تقرب الهی]]: {{متن قرآن|كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ}}<ref>«هرگز از او فرمان مبر و سجده بگزار و (به خداوند) نزدیکی بجوی!» سوره علق، آیه ۱۹.</ref>.<ref>مطهری، مجموعه آثار، ۲۳/۵۰۰.</ref> می‌دانند. همچنین برخی روایات، نماز را سبب خاموش شدن [[آتش]] [[گناهان]] [[آدمی]] شمرده‌اند<ref>صدوق، من لایحضر، ۱/۲۰۸.</ref> و پنج بار برپایی نماز در [[روز]] را به پنج نوبت شستشو در [[نهر]] آب تشبیه کرده‌اند که سبب باقی‌ نماندن [[آلودگی]] در وجود شخص خواهد شد<ref>صدوق، من لایحضر، ۱/۲۱۱.</ref>.  

از جهت اجتماعی، برپایی نماز سبب [[طهارت]] و سلامت جامعه از [[فساد]] و [[فحشا]] و [[هدایت]] [[جامعه]] به [[صراط مستقیم]] می‌شود<ref>امام خمینی، صحیفه، ۱۳/۴۳۲.</ref>؛ افزون بر اینکه برپایی نماز به صورت جماعت دارای [[مصالح عمومی]] و اجتماعی است و فوایدی [[روحی]] و [[معنوی]] دارد که کمتر در عملی اتفاق می‌افتد<ref>امام خمینی، سرّ الصلاة، ۳۲.</ref>.<ref>[[محمد امین صادقی ارزگانی|صادقی ارزگانی، محمد امین]]، [[نماز (مقاله)|مقاله «نماز»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۱۰ (کتاب)| دانشنامه امام خمینی ج۱۰]]، ص۹۰–۹۹.</ref>