معاد: تفاوت میان نسخه‌ها

[[قرآن کریم]] اعتقاد به معاد را دارای نتایج [[اخروی]] و [[دنیوی]] می‌داند. از جمله نتایج اخروی آن ایجاد انگیزه به انجام [[اعمال صالح]]<ref>سوره کهف، آیه ۱۱۰.</ref>، [[دوری از گناهان]]<ref>سوره طه، آیه ۷۲.</ref>، دوری از دل‌بستن به دنیا<ref>سوره انعام، آیه 32.</ref> و تسلیم‌ بودن در برابر [[اوامر الهی]] و [[خضوع]] و [[خشوع]] در برابر آن<ref>سوره بقره، آیه ۴۵-۴۶.</ref> است و ازجمله نتایج دنیوی آن پرورش انسان‌دوستی، مانند [[ایثار]]، گذشت<ref>سوره حشر، آیه ۹.</ref>، حمایت از محرومان و کمک به دیگران<ref>سوره ماعون، آیه ۱-۳.</ref> است. [[روایات]] نیز به یادآوری معاد و [[مرگ]] سفارش فراوان کرده و آن را سبب [[زهد]] در دنیا<ref>کلینی، الکافی، ۲/۱۳۱ و ۸/۱۷۲.</ref> و [[حفظ]] [[انسان]] از وقوع در [[معاصی]]<ref>نهج البلاغه، ح۱۹۴، ۵۴۶.</ref> شمرده‌اند؛ همچنین یاد مرگ را سبب از میان‌رفتن [[لذت‌ها]]، مکدر شدن [[شهوات]] و قطع [[آرزوها]] دانسته‌اند<ref>نهج‌البلاغه، خ۹۸، ۱۳۵.</ref>. اندیشمندان اسلامی نیز [[باور به معاد]] را مانع [[پیروی از هوای نفس]] و فرو رفتن در [[شهوات]]<ref>ملاصدرا، کسر الاصنام، ۲۴۱.</ref>، [[ارتکاب گناهان]] و تضییع [[حقوق]] دیگران<ref>نراقی، جامع السعادات، ۲/۳۱۸؛ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۴/۱۱۱–۱۱۲.</ref> می‌شمارند و [[انکار]] آن را سبب فرورفتن در علایق [[دنیوی]] می‌دانند<ref>طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵/۳۱.</ref>.<ref>[[سید علی احمدی امیری|احمدی امیری، سید علی]]، [[معاد - احمدی امیری (مقاله)|مقاله «معاد»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۹ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۹]]، ص۴۰۲–۴۱۴.</ref>