محمد بن عیسی ترمذی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
== آشنایی اجمالی == | == آشنایی اجمالی == | ||
[[ابوعیسی محمد بن عیسی بن سورة بن موسی ترمذی سلمی بوغی ضریر]] [[اهل]] ترمذ، شهری نزدیک [[ساحل]] [[جیحون]] بود<ref>الانساب ۱/۴۶۰.</ref> و اندکی پس از سال ۲۰۰هـ به [[دنیا]] آمد. از | [[ابوعیسی محمد بن عیسی بن سورة بن موسی ترمذی سلمی بوغی ضریر]] [[اهل]] ترمذ، شهری نزدیک [[ساحل]] [[جیحون]] بود<ref>الانساب ۱/۴۶۰.</ref> و اندکی پس از سال ۲۰۰هـ به [[دنیا]] آمد. از دوران کودکی و بالندگی وی اطلاعی در دست نیست. علم حدیث را نزد [[بخاری]] آموخت و از همو، [[قتیبة بن سعید]]، [[علی بن حجر]] و دیگران [[روایت]] نقل کرده و [[حماد بن شاکر]]، [[احمد بن علی نیشابوری]] و دیگران از او روایت نقل کردهاند<ref>تاریخ الاسلام ۲۰/۴۵۹.</ref>. رجالنویسان اهل سنت وی را حافظ [[حدیث]] و [[فقیه]]، و توان او را در [[حفظ]]، ضرب المثل دانستهاند<ref>تذکرة الحفاظ ۲/۶۳۴.</ref>. او را همچنین از پیش گامان حدیث در آن [[دیار]] محسوب کردهاند<ref>وفیات الأعیان ۴/۲۷۸.</ref>. وی برای یادگیری [[علوم]] مسافرتهایی به [[خراسان]]، [[عراق]]، [[مکه]] و [[مدینه]] داشته است. در اواخر عمرش نابینا شد و در سال ۲۷۹هـ در ترمذ از دنیا رفت<ref>سیر اعلام النبلاء ۱۳/۲۷۰.</ref>. آثار او عبارتاند از: التاریخ الصحیح (مشهور به [[الجامع الصحیح]]) العلل<ref>الفهرست (الندیم) ۲۸۹.</ref> الرباعیات فی الحدیث شمائل النبی{{صل}}<ref>هدیة العارفین ۲/۱۹.</ref> و رسالة فی الخلاف و الجدل<ref>معجم المؤلفین ۱۱/۱۰۵.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱]]، ص۶۷۶.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۹
موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد
آشنایی اجمالی
ابوعیسی محمد بن عیسی بن سورة بن موسی ترمذی سلمی بوغی ضریر اهل ترمذ، شهری نزدیک ساحل جیحون بود[۱] و اندکی پس از سال ۲۰۰هـ به دنیا آمد. از دوران کودکی و بالندگی وی اطلاعی در دست نیست. علم حدیث را نزد بخاری آموخت و از همو، قتیبة بن سعید، علی بن حجر و دیگران روایت نقل کرده و حماد بن شاکر، احمد بن علی نیشابوری و دیگران از او روایت نقل کردهاند[۲]. رجالنویسان اهل سنت وی را حافظ حدیث و فقیه، و توان او را در حفظ، ضرب المثل دانستهاند[۳]. او را همچنین از پیش گامان حدیث در آن دیار محسوب کردهاند[۴]. وی برای یادگیری علوم مسافرتهایی به خراسان، عراق، مکه و مدینه داشته است. در اواخر عمرش نابینا شد و در سال ۲۷۹هـ در ترمذ از دنیا رفت[۵]. آثار او عبارتاند از: التاریخ الصحیح (مشهور به الجامع الصحیح) العلل[۶] الرباعیات فی الحدیث شمائل النبی(ص)[۷] و رسالة فی الخلاف و الجدل[۸].[۹]
منابع
جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱
