سیره امام صادق: تفاوت میان نسخه‌ها

# رویارویی با جریان‌های الحادی: یکی از گام‌هایی که [[امام صادق]]{{ع}} در دوران [[امامت]] خویش برداشتند، روبه‌رو شدن با جریانات [[الحاد]] و بی‌دینی بود. امام{{ع}} در مقابله با آنان از روش‌های مختلف استفاده می‌کردند تا اینکه همه محتوای آنها را بیرون ریخته و در برابر اهداف [[ناپاک]] آنان [[ایستادگی]] نماید.

# [[مبارزه]] با جریان [[غلوّ]]: موضع امام صادق{{ع}} در برابر جریان [[غلو]] و فعالیت‌های [[غالیان]] بسیار [[استوار]] و [[قاطع]] بود، آن حضرت به [[سدیر]] فرموده‌اند: ای سدیر [[چشم]] و گوش، پوست و مو، و گوشت و [[خون]] من از این گروه بیزار است، [[خدا]] و [[رسول]] نیز از ایشان بیزار باد، اینان بر دین من و پدران من نیستند، به [[خدا]] [[سوگند]] که در [[روز قیامت]] که [[خداوند]] میان من و آنان جمع کند بر آنها [[خشمگین]] است‌<ref>اصول کافى، ج۱، ص۲۶۹.</ref>.

# ارائه راه صحیح فهم دینی: امام صادق{{ع}} در همان زمانی که با جریانات [[فکری]] [[مبارزه]] می‌کرد، به مبارزه با جریانات دیگری هم می‌پرداخت که سنگ بنای بعضی از مکاتب [[فقهی]] گردیده بود که با [[روح]] [[شریعت اسلام]] منافات داشت و ممکن بود [[دین اسلام]] را از درون نابود کرده و محتوای آن را [[تغییر]] بدهد. از اینجا بود که امام صادق{{ع}} یاران خود را از عمل به مبانی این جریانات برحذر می‌داشته‌اند، آن حضرت به [[ابان بن تغلب]] فرموده است: {{متن حدیث|يَا أَبَانُ، إِنَّ السُّنَّةَ إِذَا قِيسَتْ مُحِقَ الدِّينُ}}؛ ای [[ابان]]، اگر [[سنت]] مورد [[قیاس]] قرار گیرد [[دین]] نابود می‌شود<ref>بحار الانوار، ج۱۰۴، ص۴۰۵، به نقل از محاسن برقى.</ref>.

# [[مبارزه]] با مسأله [[تحریف قرآن]] و استفاده ابزاری از [[قرآن]] و مفاهیم آن برای مقاصد سیاسی‌: امام صادق{{ع}} در برابر استفاده‌های ابزاری [[سیاسی]] که نصّ قرآن را در خدمت اهداف سیاسی مشکوک خود می‌خواست، به [[دفاع]] از حریم قرآن پرداخت<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۸]]، ص۱۳۷ ـ ۱۵۱.</ref>.