|
|
| خط ۱۹: |
خط ۱۹: |
|
| |
|
| خلاصه در [[فضیلت]] [[تجارت]] همین بس که [[پیامبر اسلام]] {{صل}} تجارت و [[بازرگانی]] نیز میکرده است. حضرتش با عموی خود [[ابوطالب]] برای تجارت به [[شام]] میرفت، سپس عامل [[خدیجه]] شد و [[امانتداری]] و خوش [[رفتاری]] او در تجارت مایه [[تعجب]] خدیجه گردید که همین امر باعث شد خدیجه [[ثروتمند]] به حضرت، پیشنهاد [[ازدواج]] دهد و پس از آنکه حضرت به [[رسالت]] [[مبعوث]] شد، خدیجه تمام ثروتش را به پای [[اسلام]] ریخت و همین امر باعث شکوفایی [[اسلام محمدی]] شد<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)|تجلی امامت]]، ص ۳۸۶.</ref>. | | خلاصه در [[فضیلت]] [[تجارت]] همین بس که [[پیامبر اسلام]] {{صل}} تجارت و [[بازرگانی]] نیز میکرده است. حضرتش با عموی خود [[ابوطالب]] برای تجارت به [[شام]] میرفت، سپس عامل [[خدیجه]] شد و [[امانتداری]] و خوش [[رفتاری]] او در تجارت مایه [[تعجب]] خدیجه گردید که همین امر باعث شد خدیجه [[ثروتمند]] به حضرت، پیشنهاد [[ازدواج]] دهد و پس از آنکه حضرت به [[رسالت]] [[مبعوث]] شد، خدیجه تمام ثروتش را به پای [[اسلام]] ریخت و همین امر باعث شکوفایی [[اسلام محمدی]] شد<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)|تجلی امامت]]، ص ۳۸۶.</ref>. |
|
| |
| ==[[اهل بیت]]{{عم}} و [[تجارت]]==
| |
| یکی از [[منابع مالی]] اهل بیت{{عم}} تجارت است.
| |
| تجارت یکی از امور مهم و حیاتی [[اقوام]] و [[ملل]] بوده و هست و کسانی که عهدهدار این کار میشوند باید واجد شرایطی باشند که در [[اسلام]] بیان شده است تا بتوانند به خوبی از عهده [[مسؤولیت]] خطیر این امر مهم تا حد امکان بربیایند؛ چراکه در [[آیین مقدس اسلام]] روی امر تجارت و [[بازرگانی]] و نوع آن و نیز شرایط تاجر و بازرگان دقت زیادی به عمل آمده و دستورهای فراوانی صادر شده است تا آنجا که [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} تاجر را در لغزشگاه حساس و دقیقی دانسته که با کمترین [[خطا]] و ناروایی در عمل در پرتگاه [[دوزخ]] خواهد افتاد. حضرت فرمود: تاجر و بازرگان تباهکار است و [[تبهکار]] در [[آتش]] است. مگر این که به [[راستی و درستی]] بگیرد و به راستی و درستی بپردازد<ref>{{متن حدیث|قال رسول الله{{صل}} التاجر فاجر و الفاجر فی النار الامن اخذ الحق و اعطی الحق}}؛ من لا یحضره الفقیه، ج، ص۱۲۱، حدیث ۱۳.</ref>. و [[امیرمؤمنان]]{{ع}} فرمود: تاجر تبهکار است و تبهکار جایش دوزخ، جز آنکه به [[حق]] بدهد و به حق بگیرد<ref>من لا یحضره الفقیه، ج، ص۱۲۱، حدیث ۱۵؛ فروع کافی، ج۵، ص١۵٠، کتاب المعیشه، باب آداب التجاره، حدیث ۱.</ref>.
| |
| لازمه حق دادن و حق گرفتن آشنایی با حق است و [[تمییز]] دادن بین [[حق و باطل]]، و کسانی که این تشخیص را نداشته باشند چگونه میتوانند آن را رعایت کنند، چون ملاک تجارت در اسلام نه بهتر [[پول]] درآوردن است و نه [[ثروتاندوزی]]، بلکه مردمی [[اندیشیدن]] و بهتر رعایت کردن حال [[ملت]] [[بینوا]] و [[ضعیف]] است. از این رو قبل از شروع این بحث به اهمیت تجارت از دیدگاه [[آیات]] و [[روایات]] میپردازیم. سپس به نکاتی که باید مورد توجه قرار گیرد اشاره میکنیم، بدین جهت که [[ائمه]]{{عم}} این گونه تجارت میکردند و تمام این شرایط در نظر گرفته میشد.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)|منابع مالی اهل بیت]] ص ۱۵۶</ref>
| |
|
| |
|
| == منابع == | | == منابع == |
