مصرف بیت المال: تفاوت میان نسخه‌ها

[[تغییر]] و [[اصلاح]] فرهنگ مردم و ترویج دین‌باوری، از اهم [[اهداف حکومت اسلامی]] است و بی‌تردید، هزینه‌های [[فرهنگی]]، یکی از مصارف مهم بیت المال به شمار می‌رود. این مطلب در نامه [[پیامبر]] به [[عمرو بن حزم انصاری]] با تفصیل بیان شده است<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۴.</ref>. امام علی {{ع}} برای [[مبلغان]] [[قرآن]]، [[حقوق]] سالانه‌ای به [[میزان]] دویست دینار یا چهار هزار درهم مقرر فرمود<ref>ثقفی کوفی، ابواسحاق، الغارات، ج۱، ص۱۳۱؛ محدث نوری، حسین، مستدرک الوسائل، ج۴، ص۲۵۵، ح۴۶۳۳.</ref>. بنا بر [[روایت]] دیگری، به [[فرمان]] او برای مخارج [[جوان]] مجردی که دچار فساد اخلاقی شده بود، پولی را از [[بیت المال]] پرداختند<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، کتاب الحدود، باب ۳، ح۱.</ref>. برگزاری [[مراسم حج]] و [[زیارت]] [[حرم]] [[پیامبر]] از امور بسیار مهم [[فرهنگی]] و مذهبی است که [[ولی امر]] [[مسلمانان]] به اجرای آن موظف بوده، در صورت [[لزوم]]، با هزینه بیت المال، گروهی از [[مردم]] را به این مهم مامور می‌کند.

توجه به [[عمران]] و آبادی [[شهرها]] و [[اصلاح]] معاش مردم، از [[وظایف]] اصلی [[حاکم اسلامی]] است؛ چنان که در نامه حضرت به [[مالک اشتر]] آمده است: این دستوری است که [[بنده خدا]] علی، به [[مالک بن حارث اشتر]] در فرمانش به او صادر کرده است و این [[فرمان]] را زمانی نوشت که وی را [[زمامدار]] و والی [[کشور]] [[مصر]] قرار داد تا مالیات‌های آن سرزمین را گرد آورد. با [[دشمنان]] آن کشور بجنگد. به اصلاح [[اهل]] آن [[همت]] گمارد و به [[آبادانی]] شهرها، قصبات و روستاها و قریه‌های آن بپردازد<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref>.

در نامه [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} به [[مالک اشتر]] آمده است: اگر یکی از سربازانت و کسانی که با [[دشمنان]] تو [[مبارزه]] می‌کنند، به [[شهادت]] رسید، مانند یک [[وصی]] دل‌سوز و مورد اعتماد، جای او را پر کن؛ به گونه‌ای که اثر فقدان او در چهره آنان مشاهده نشود<ref>حرانی، این شعبه، تحف العقول، ص۹۵.</ref>.