بحث:وحی در لغت: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «== مقدمه == وحی در لغت عبارت است از اشاره، نوشتار، رسالت، الهام، کلام پنهانی و هر چیزی که آن را به دیگری القا کنند. ابن انباری میگوید: وحی را وحی نامند؛ چون فرشته آن را از دیگر مخلوقات پنهان کرد و به پیامبری که برانگیخته شد، ا...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←مقدمه) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
[[وحی]] در لغت عبارت است از اشاره، نوشتار، [[رسالت]]، [[الهام]]، [[کلام]] پنهانی و هر چیزی که آن را به دیگری | [[وحی]] در لغت عبارت است از اشاره، نوشتار، [[رسالت]]، [[الهام]]، [[کلام]] پنهانی و هر چیزی که آن را به دیگری القا کنند. ابن انباری میگوید: وحی را وحی نامند؛ چون [[فرشته]] آن را از دیگر [[مخلوقات]] پنهان کرد و به [[پیامبری]] که برانگیخته شد، اختصاص داد<ref>ابن منظور، لسان العرب، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ج۱۵، ص۲۳۹ - ۲۴۲؛ تاج العروس، بیروت، دارالفکر، ج۲۰، ص۲۷۹.</ref>. | ||
وحی را وحی نامند؛ چون [[فرشته]] آن را از دیگر [[مخلوقات]] پنهان کرد و به [[پیامبری]] که برانگیخته شد، اختصاص داد<ref>ابن منظور، لسان العرب، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ج۱۵، ص۲۳۹ - ۲۴۲؛ تاج العروس، بیروت، دارالفکر، ج۲۰، ص۲۷۹.</ref>. | |||
دستهبندی وحی | دستهبندی وحی | ||
| خط ۷: | خط ۶: | ||
# وحی به صورت [[کلامی]] نامعین شنیده میشود؛ مثل موسی {{ع}} که [[کلام خداوند]] را میشنید. | # وحی به صورت [[کلامی]] نامعین شنیده میشود؛ مثل موسی {{ع}} که [[کلام خداوند]] را میشنید. | ||
# وحی با القا در [[قلب]] صورت میگیرد. | # وحی با القا در [[قلب]] صورت میگیرد. | ||
# [[پیام]]، از راه الهام رسانده میشود؛ چنان که [[خداوند]]، پیامش را با | # [[پیام]]، از راه الهام رسانده میشود؛ چنان که [[خداوند]]، پیامش را با الهام به مادر موسی رساند<ref>نک: راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، تحقیق: صفوان عدنان، دمشق، دار القلم، ۱۹۹۲ م، ج۱، ص۸۵۹؛ تاج العروس همین مطلب را از راغب نقل کرده است، ج۲۰، ص۲۸.</ref>. | ||
# وحی به صورت [[تسخیر]] و | # وحی به صورت [[تسخیر]] و غریزه است<ref>نک: تفسیر عیاشی، ج۱، ص۳۵۰، ح۲۲۱.</ref>. | ||
# گاهی وحی در حالت [[خواب]] و رؤیاست<ref>نک: طبرسی، مجمع البیان، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۹۹۷م، چ ۱، ج۳، ص۳۴۴ و ج۷، ص۳۳۰. ذیل آیه {{متن قرآن|بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا}} «زیرا پروردگارت به آن، وحی کرده است» سوره زلزال، آیه ۵.</ref>.<ref>[[محمد مهدی علیمردی|علیمردی، محمد مهدی]]، [[در ساحل وحی (کتاب)|در ساحل وحی]] ص ۱۱.</ref> | # گاهی وحی در حالت [[خواب]] و رؤیاست<ref>نک: طبرسی، مجمع البیان، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۹۹۷م، چ ۱، ج۳، ص۳۴۴ و ج۷، ص۳۳۰. ذیل آیه {{متن قرآن|بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا}} «زیرا پروردگارت به آن، وحی کرده است» سوره زلزال، آیه ۵.</ref>.<ref>[[محمد مهدی علیمردی|علیمردی، محمد مهدی]]، [[در ساحل وحی (کتاب)|در ساحل وحی]] ص ۱۱.</ref> | ||
== واژهشناسی لغوی == | |||
واژه وحی و مشتقات آن، معانی گوناگونی دارد: "اشاره، [[نوشتن]]، [[پیام]]، در [[دل]] افکندن، [[سخن گفتن]] پنهانی، القاء مطلبی به دیگری، سرعت، صدا، [[آتش]] و...". | |||
مؤلف العین مینویسد: "وحی، یوحی به معنای کتب یکتب است و "اوحی" "باب [[افعال]]" به معنای [[برانگیختن]]، [[الهام]] و اشاره است؛ "اوحی لها" یعنی به او امر کرد و "ایحاء" "باب [[افعال]]" به معنای اشاره میآید<ref>علی اکبر قرشی، قاموس قرآن.</ref>. | |||
و یا گفته شده اگر خاستگاه وحی، [[خداوند متعال]] باشد معنای این واژه "خبر" و در [[دل]] افکندن خواهد بود و اگر منشأ وحی، [[مردم]] و [[انسانها]] باشند، در این صورت وحی به معنای اشاره است. | |||
برخی از لغتشناسان برای وحی یک معنای اصلی بیان نموده و سایر معانی را به این اصل بازمیگردانند: [[حسن مصطفوی|مؤلف التحقیق فی کلمات القرآن]] مینویسد: اصل یگانه در ماده "وحی" افکندن و القاء امری در [[باطن]] و درون چیزی است: [[تکوینی]] باشد یا [[قلبی]]؛ چه آن امر، [[علم]] باشد یا [[ایمان]] یا [[نور]] یا [[وسوسه]] و چه القاکننده [[فرشته]] باشد یا [[انسان]] یا چیز دیگر، چه باواسطه باشد یا بیواسطه"<ref>[[حسین علوی مهر|علوی مهر، حسین]]، [[مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن (کتاب)|مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن]]، ص ۲۹ ـ ۳۳.</ref>. | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
نسخهٔ ۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۷
مقدمه
وحی در لغت عبارت است از اشاره، نوشتار، رسالت، الهام، کلام پنهانی و هر چیزی که آن را به دیگری القا کنند. ابن انباری میگوید: وحی را وحی نامند؛ چون فرشته آن را از دیگر مخلوقات پنهان کرد و به پیامبری که برانگیخته شد، اختصاص داد[۱].
دستهبندی وحی
- وحی به وسیله فرشتهای صورت میگیرد که دیده میشود و کلامش شنیده میشود؛ مانند رساندن وحی به دست جبرئیل برای حضرت محمد (ص) در زمانهای معین.
- وحی به صورت کلامی نامعین شنیده میشود؛ مثل موسی (ع) که کلام خداوند را میشنید.
- وحی با القا در قلب صورت میگیرد.
- پیام، از راه الهام رسانده میشود؛ چنان که خداوند، پیامش را با الهام به مادر موسی رساند[۲].
- وحی به صورت تسخیر و غریزه است[۳].
- گاهی وحی در حالت خواب و رؤیاست[۴].[۵]
واژهشناسی لغوی
واژه وحی و مشتقات آن، معانی گوناگونی دارد: "اشاره، نوشتن، پیام، در دل افکندن، سخن گفتن پنهانی، القاء مطلبی به دیگری، سرعت، صدا، آتش و...".
مؤلف العین مینویسد: "وحی، یوحی به معنای کتب یکتب است و "اوحی" "باب افعال" به معنای برانگیختن، الهام و اشاره است؛ "اوحی لها" یعنی به او امر کرد و "ایحاء" "باب افعال" به معنای اشاره میآید[۶].
و یا گفته شده اگر خاستگاه وحی، خداوند متعال باشد معنای این واژه "خبر" و در دل افکندن خواهد بود و اگر منشأ وحی، مردم و انسانها باشند، در این صورت وحی به معنای اشاره است.
برخی از لغتشناسان برای وحی یک معنای اصلی بیان نموده و سایر معانی را به این اصل بازمیگردانند: مؤلف التحقیق فی کلمات القرآن مینویسد: اصل یگانه در ماده "وحی" افکندن و القاء امری در باطن و درون چیزی است: تکوینی باشد یا قلبی؛ چه آن امر، علم باشد یا ایمان یا نور یا وسوسه و چه القاکننده فرشته باشد یا انسان یا چیز دیگر، چه باواسطه باشد یا بیواسطه"[۷].
پانویس
- ↑ ابن منظور، لسان العرب، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ج۱۵، ص۲۳۹ - ۲۴۲؛ تاج العروس، بیروت، دارالفکر، ج۲۰، ص۲۷۹.
- ↑ نک: راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، تحقیق: صفوان عدنان، دمشق، دار القلم، ۱۹۹۲ م، ج۱، ص۸۵۹؛ تاج العروس همین مطلب را از راغب نقل کرده است، ج۲۰، ص۲۸.
- ↑ نک: تفسیر عیاشی، ج۱، ص۳۵۰، ح۲۲۱.
- ↑ نک: طبرسی، مجمع البیان، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۹۹۷م، چ ۱، ج۳، ص۳۴۴ و ج۷، ص۳۳۰. ذیل آیه ﴿بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا﴾ «زیرا پروردگارت به آن، وحی کرده است» سوره زلزال، آیه ۵.
- ↑ علیمردی، محمد مهدی، در ساحل وحی ص ۱۱.
- ↑ علی اکبر قرشی، قاموس قرآن.
- ↑ علوی مهر، حسین، مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن، ص ۲۹ ـ ۳۳.