انطاکیه در قرآن: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن'
(←مقدمه) |
جز (جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن') |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
==انطاکیه در قرآن== | ==انطاکیه در قرآن== | ||
در [[قرآنکریم]] نام انطاکیه نیامده؛ | در [[قرآنکریم]] نام انطاکیه نیامده؛ لکن [[مفسران]] در [[شأن نزول]] آیاتی، از انطاکیه و [[شهروندان]] آن یاد کردهاند. این [[آیات]] دو دسته است: | ||
۱. آیاتی که به نظر جمعی از مفسران درباره انطاکیه و [[اهل]] آن است <ref>تفسیر قرطبی، ج۱۵، ص۱۱؛ المنیر، ج۲۲، ص۳۰۰، ۳۰۲؛ التحریر والتنویر؛ ج ۲۲، ص۳۵۸.</ref> و آن [[آیه]] {{متن قرآن|وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ}}<ref>«و برای آنان از مردم آن شهر آنگاه که پیامبران به آنجا آمدند مثلی بزن» سوره یس، آیه ۱۳.</ref> و آیات پس از آن است که به داستان [[اصحاب قریه]] پرداخته است و بیشتر مفسران مقصود از [[قریه]] را انطاکیه دانستهاند؛ | ۱. آیاتی که به نظر جمعی از مفسران درباره انطاکیه و [[اهل]] آن است <ref>تفسیر قرطبی، ج۱۵، ص۱۱؛ المنیر، ج۲۲، ص۳۰۰، ۳۰۲؛ التحریر والتنویر؛ ج ۲۲، ص۳۵۸.</ref> و آن [[آیه]] {{متن قرآن|وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ}}<ref>«و برای آنان از مردم آن شهر آنگاه که پیامبران به آنجا آمدند مثلی بزن» سوره یس، آیه ۱۳.</ref> و آیات پس از آن است که به داستان [[اصحاب قریه]] پرداخته است و بیشتر مفسران مقصود از [[قریه]] را انطاکیه دانستهاند؛ لکن در چگونگی داستان و نام فرستادگانی که به آنجا گسیل شدهاند و اینکه از جانب [[خداوند]] یا [[حضرت عیسی]] اعزام شدهاند و چگونگی برخورد آنها با مردم و برخورد [[حاکم]] و مردم با آنان، نیز کشتن مردی که به این سه رسولگرایید و سرانجامِ [[کافران]] و [[پادشاه]]، در نگاه مفسران و [[مورّخان]][[اختلاف]] است. <ref>تاریخ طبری، ج ۱، ص۳۷۹.</ref> | ||
از شواهد [[تاریخی]] و برخی [[روایات]] و گفته مفسران ذیل آیه {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَتْ طَائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! یاوران (دین) خدا باشید چنان که عیسی پسر مریم به حواریان گفت: چه کسانی در راه خداوند یاوران من خواهند بود؟ حواریان گفتند: ما یاوران (دین) خداوندیم و دستهای از بنی اسرائیل ایمان آوردند و دستهای کافر شدند و ما مؤمنان را در برابر دشمنانشان نیرومند کردیم و پیروز شدند» سوره صف، آیه ۱۴.</ref>.<ref>البدایة والنهایه، ج ۲، ص۶۷؛ التحریر و التنویر، ج ۲۲، ص۳۵۹.</ref> بر میآید که اهل انطاکیه و پادشاه آن همگی یا دستهای از آنان [[ایمان]] آوردند<ref>تفسیر قمی، ج ۲، ص۱۸۷ ـ ۱۸۹؛ قصص الانبیاء، راوندی، ص۲۷۴.</ref> و از سویی [[روایات]] و شواهد [[تاریخی]] دیگر و [[ظاهر آیات]] پیشگفته [[سوره یس]] بیانگر [[کفر]] و سرانجام [[عذاب]] همه آنان از جمله [[پادشاه]] است،<ref>تفسیر ابن کثیر، ج ۳، ص۵۷۶.</ref> ازاینرو برخی درباره قول مشهور تردید کرده<ref>تفسیر ابن کثیر، ج ۳، ص۵۷۴.</ref> و برخی آن را ردّ کرده و گفتهاند: پیوند داستان طرح شده در سوره یس با [[انطاکیه]] بسیار [[ضعیف]] است، <ref>البدایة والنهایه، ج ۱، ص۲۰۷.</ref> جز اینکه بگوییم در انطاکیه در دو برهه زمانی دو رویداد اتفاق افتاده است: یکی [[فرستادن رسولان]] از سوی [[خداوند]] و [[تکذیب]] آنان از سوی [[اهل]] انطاکیه، در حالیکه تنها یک نفر ([[مؤمن]] [[آلیاسین]]) [[ایمان]] آورد و به دست آنان کشته شد و خداوند اهل آن [[شهر]] را با عذاب فراگیر نابود کرد و دیگری آنکه پس از [[آبادانی]] [[مجدّد]] [[شهر]] انطاکیه [[حضرت عیسی]] {{ع}} فرستادگانی به آنجا گسیل داشته و این بار [[مردم]] انطاکیه به آنها [[ایمان]] آوردند<ref>البدایة والنهایه، ج ۱، ص۲۰۷ ـ ۲۰۸.</ref> و این موضوع در [[آیه]] {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَتْ طَائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! یاوران (دین) خدا باشید چنان که عیسی پسر مریم به حواریان گفت: چه کسانی در راه خداوند یاوران من خواهند بود؟ حواریان گفتند: ما یاوران (دین) خداوندیم و دستهای از بنی اسرائیل ایمان آوردند و دستهای کافر شدند و ما مؤمنان را در برابر دشمنانشان نیرومند کردیم و پیروز شدند» سوره صف، آیه ۱۴.</ref> گزارش شده است.<ref>البدایة والنهایه، ج ۲، ص۶۷.</ref> این احتمال نیز دور از [[حقیقت]] نیست که داستانهای متفاوت ممکن است مربوط به دو انطاکیه باشد،<ref>تفسیر ابن کثیر، ج ۳، ص۵۷۷.</ref> زیرا در گذشته شهرهای زیادی به نام انطاکیه وجود داشته است.<ref>قاموس کتاب مقدس، ص۱۱۶.</ref> | از شواهد [[تاریخی]] و برخی [[روایات]] و گفته مفسران ذیل آیه {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَتْ طَائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! یاوران (دین) خدا باشید چنان که عیسی پسر مریم به حواریان گفت: چه کسانی در راه خداوند یاوران من خواهند بود؟ حواریان گفتند: ما یاوران (دین) خداوندیم و دستهای از بنی اسرائیل ایمان آوردند و دستهای کافر شدند و ما مؤمنان را در برابر دشمنانشان نیرومند کردیم و پیروز شدند» سوره صف، آیه ۱۴.</ref>.<ref>البدایة والنهایه، ج ۲، ص۶۷؛ التحریر و التنویر، ج ۲۲، ص۳۵۹.</ref> بر میآید که اهل انطاکیه و پادشاه آن همگی یا دستهای از آنان [[ایمان]] آوردند<ref>تفسیر قمی، ج ۲، ص۱۸۷ ـ ۱۸۹؛ قصص الانبیاء، راوندی، ص۲۷۴.</ref> و از سویی [[روایات]] و شواهد [[تاریخی]] دیگر و [[ظاهر آیات]] پیشگفته [[سوره یس]] بیانگر [[کفر]] و سرانجام [[عذاب]] همه آنان از جمله [[پادشاه]] است،<ref>تفسیر ابن کثیر، ج ۳، ص۵۷۶.</ref> ازاینرو برخی درباره قول مشهور تردید کرده<ref>تفسیر ابن کثیر، ج ۳، ص۵۷۴.</ref> و برخی آن را ردّ کرده و گفتهاند: پیوند داستان طرح شده در سوره یس با [[انطاکیه]] بسیار [[ضعیف]] است، <ref>البدایة والنهایه، ج ۱، ص۲۰۷.</ref> جز اینکه بگوییم در انطاکیه در دو برهه زمانی دو رویداد اتفاق افتاده است: یکی [[فرستادن رسولان]] از سوی [[خداوند]] و [[تکذیب]] آنان از سوی [[اهل]] انطاکیه، در حالیکه تنها یک نفر ([[مؤمن]] [[آلیاسین]]) [[ایمان]] آورد و به دست آنان کشته شد و خداوند اهل آن [[شهر]] را با عذاب فراگیر نابود کرد و دیگری آنکه پس از [[آبادانی]] [[مجدّد]] [[شهر]] انطاکیه [[حضرت عیسی]] {{ع}} فرستادگانی به آنجا گسیل داشته و این بار [[مردم]] انطاکیه به آنها [[ایمان]] آوردند<ref>البدایة والنهایه، ج ۱، ص۲۰۷ ـ ۲۰۸.</ref> و این موضوع در [[آیه]] {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَتْ طَائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! یاوران (دین) خدا باشید چنان که عیسی پسر مریم به حواریان گفت: چه کسانی در راه خداوند یاوران من خواهند بود؟ حواریان گفتند: ما یاوران (دین) خداوندیم و دستهای از بنی اسرائیل ایمان آوردند و دستهای کافر شدند و ما مؤمنان را در برابر دشمنانشان نیرومند کردیم و پیروز شدند» سوره صف، آیه ۱۴.</ref> گزارش شده است.<ref>البدایة والنهایه، ج ۲، ص۶۷.</ref> این احتمال نیز دور از [[حقیقت]] نیست که داستانهای متفاوت ممکن است مربوط به دو انطاکیه باشد،<ref>تفسیر ابن کثیر، ج ۳، ص۵۷۷.</ref> زیرا در گذشته شهرهای زیادی به نام انطاکیه وجود داشته است.<ref>قاموس کتاب مقدس، ص۱۱۶.</ref> | ||