ضرورت دین: تفاوت میان نسخه‌ها

نقض غرض از [[خداوند حکیم]] [[قبیح]] است؛

پس اگر خداوند لطف نکند قبیح انجام داده است؛

پس خداوند لطف می‌کند (بالضروره)<ref>علامه حلی، کشف المراد، ص۳۵۱.</ref>.

اگر از دلیل مقدمه نخست این استدلال بپرسند که آیا اگر خداوند لطف نکند نقض غرض کرده است؟ پاسخ این است که چون بدون دست‌رسی [[انسان]] به [[احکام شرعی]]، او نمی‌تواند به [[احکام عقلی]] عمل کند و نبود امکان [[عمل به احکام]] [[عقلی]]؛ یعنی [[بیهوده]] و [[عبث]] بودن این [[احکام]]، یا بیهوده بودن عقلی که این احکام را صادر می‌کند و این نیز به معنای نقض غرض از [[خلقت]] [[عقل]] است، پس عدم لطف ملازم با نقض غرض در [[فعل خداوند]] (خلقت عقل) است.