جز
جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن') |
||
| خط ۴۷۵: | خط ۴۷۵: | ||
پس، از آتشی بترسید که ژرفای آن دور و گرمای آن بیاندازه و [[عذاب]] آن تازه است. سرایی که در آن رحمتی نباشد و درخواستی پذیرفته نگردد و اندوهی گشوده نمیشود. و اگر توانستید که هم از [[خدا]] سخت بترسید و هم بدو [[گمان]] [[نیکو]] [[برید]]، این دو را با هم فراهم آورید، که [[بنده]] گمان [[نیک]] به [[پروردگار]] خود بدان اندازه برد که از او بترسد، و نیکو گمانترین [[مردمان]] به خدا کسی است که [[ترس]] وی از خدا بیشتر باشد. و بدان ای محمد، پسر [[ابو بکر]] که من تو را بر [[مردم مصر]] [[والی]] گردانیدم که در نظرم بزرگترین [[سپاهیان]] منند. (بر مردم مصر والی نمودم) پس تو را باید که با نفس خویش به [[پیکار]] در آیی و [[دین]] خود را [[حمایت]] نمایی، گرچه در [[روزگار]] بیش از ساعتی نمانی، و خدا را به خاطر [[خشنودی]] هیچیک از آفریدگانش به [[خشم]] میاور، که [[خشنودی خدا]] [[جانشین]] دیگر چیزهاست، و چیزی نیست (که توان گفت) جای نشین رضای خداست. [[نماز]] را در وقت معین آن به جای آر، و به خاطر [[آسوده]] بودن از کار پیش از رسیدن وقت آن را بر پای مدار، و آن را تأخیر مینداز به سبب کار، و بدان که هر چیز از کارهایت، پیرو نماز توست که بر پا میداری. | پس، از آتشی بترسید که ژرفای آن دور و گرمای آن بیاندازه و [[عذاب]] آن تازه است. سرایی که در آن رحمتی نباشد و درخواستی پذیرفته نگردد و اندوهی گشوده نمیشود. و اگر توانستید که هم از [[خدا]] سخت بترسید و هم بدو [[گمان]] [[نیکو]] [[برید]]، این دو را با هم فراهم آورید، که [[بنده]] گمان [[نیک]] به [[پروردگار]] خود بدان اندازه برد که از او بترسد، و نیکو گمانترین [[مردمان]] به خدا کسی است که [[ترس]] وی از خدا بیشتر باشد. و بدان ای محمد، پسر [[ابو بکر]] که من تو را بر [[مردم مصر]] [[والی]] گردانیدم که در نظرم بزرگترین [[سپاهیان]] منند. (بر مردم مصر والی نمودم) پس تو را باید که با نفس خویش به [[پیکار]] در آیی و [[دین]] خود را [[حمایت]] نمایی، گرچه در [[روزگار]] بیش از ساعتی نمانی، و خدا را به خاطر [[خشنودی]] هیچیک از آفریدگانش به [[خشم]] میاور، که [[خشنودی خدا]] [[جانشین]] دیگر چیزهاست، و چیزی نیست (که توان گفت) جای نشین رضای خداست. [[نماز]] را در وقت معین آن به جای آر، و به خاطر [[آسوده]] بودن از کار پیش از رسیدن وقت آن را بر پای مدار، و آن را تأخیر مینداز به سبب کار، و بدان که هر چیز از کارهایت، پیرو نماز توست که بر پا میداری. | ||
همانا پیشوای [[رستگار]]، چون [[رهبر]] [[تبهکار]] نیست، و آنکه [[دوست]] [[پیامبر]] است چون [[دشمن پیامبر]] نیست. [[رسول خدا]]{{صل}} میفرمود: «من بر امتم نه از [[مؤمن]] هراسانم و نه از [[مشرک]] ترسان، چه مرد با [[ایمان]] را [[خدا]] به خاطر ایمان وی (از [[گمراهی]]) باز میدارد، و مشرک را به خاطر [[شرک]] او از پای در میآورد. | همانا پیشوای [[رستگار]]، چون [[رهبر]] [[تبهکار]] نیست، و آنکه [[دوست]] [[پیامبر]] است چون [[دشمن پیامبر]] نیست. [[رسول خدا]]{{صل}} میفرمود: «من بر امتم نه از [[مؤمن]] هراسانم و نه از [[مشرک]] ترسان، چه مرد با [[ایمان]] را [[خدا]] به خاطر ایمان وی (از [[گمراهی]]) باز میدارد، و مشرک را به خاطر [[شرک]] او از پای در میآورد. لکن من بر شما از [[مرد]] [[دورویی]] میترسم که به [[حکم شرع]] داناست. او چیزی را میگوید که آن را [[نیکو]] میشمارید و کاری میکند که آن را [[ناپسند]] میدارید<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۷، صبحی صالح، ص۳۸۳؛ فیض الاسلام، ص۸۸۸؛ شهیدی، ص۲۹۰.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۲، ص 250 - 252.</ref> | ||
==[[نقلی]] از [[امام حسن]]{{ع}}== | ==[[نقلی]] از [[امام حسن]]{{ع}}== | ||