یحیی بن سعید انصاری: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن'
جز (جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن')
 
خط ۳: خط ۳:
بنا به گفته [[ذهبی]] وی پیش از سال هفتاد [[هجری]] و در [[زمان]] [[حکومت]] [[عبداللّه بن زبیر]]، از کنیزی ([[ام ولد]]) در [[مدینه]] [[چشم]] به [[جهان]] گشود. وی از [[نوادگان]] [[مالک بن نجار]] است، به همین جهت به نجّاری، [[شهرت]] دارد. بَنی نجّار [[طایفه]]‌ای [[محترم]] و خوش نامِ مدینه بودند. [[پیامبر]]{{صل}} نیز [[هجرت]] خود را در طایفه ایشان به پایان رساند و در [[خانه]] یکی از آنان [[منزل]] کرد. در روایتی از آن حضرت نقل شده است که فرمود: (بهترین خانه‌های [[انصار]] [[خانه]] [[فرزندان]] نجّار است)<ref>صحیح مسلم ۴/ ۲۵۱۱، صحیح بخاری ۳/ ح ۳۵۷۹ و سیره ابن هشام ۲/ ۱۴۰.</ref>.
بنا به گفته [[ذهبی]] وی پیش از سال هفتاد [[هجری]] و در [[زمان]] [[حکومت]] [[عبداللّه بن زبیر]]، از کنیزی ([[ام ولد]]) در [[مدینه]] [[چشم]] به [[جهان]] گشود. وی از [[نوادگان]] [[مالک بن نجار]] است، به همین جهت به نجّاری، [[شهرت]] دارد. بَنی نجّار [[طایفه]]‌ای [[محترم]] و خوش نامِ مدینه بودند. [[پیامبر]]{{صل}} نیز [[هجرت]] خود را در طایفه ایشان به پایان رساند و در [[خانه]] یکی از آنان [[منزل]] کرد. در روایتی از آن حضرت نقل شده است که فرمود: (بهترین خانه‌های [[انصار]] [[خانه]] [[فرزندان]] نجّار است)<ref>صحیح مسلم ۴/ ۲۵۱۱، صحیح بخاری ۳/ ح ۳۵۷۹ و سیره ابن هشام ۲/ ۱۴۰.</ref>.


پدرش «سعید» و جدش «قیس» هر دو از [[راویان حدیث]] هستند. [[واقدی]] نام قیس را در میان [[منافقان]] مدینه آورده است، لیکن وی، هر چند در آغاز [[منافق]] بود، اما [[توبه]] کرد و مدت‌ها [[مؤمن]] زیست. از [[سعید بن قیس]]، غیر از یحیی دو پسر به نام «سعد» و «عبدربّه» به جای ماند که هر دو از [[راویان طبقه چهارم]] و پنجم [[حدیث]] و از [[تابعین]] بوده‌اند و هر دو در زمان [[حیات]] او درگذشتند<ref>الاصابة ۵/ ۲۶۱؛ تقریب التهذیب ۱/ ۲۸۷ و ۴۷۰؛ جمهرة انساب العرب ۳۴۹ و المعارف ۴۸۰.</ref>. وی [[فقیه]] و از [[دانشمندان]] نامیِ مدینه و مفتی آن [[دیار]] و نیز [[قاضی]] آنجا در [[روزگار]] [[ولید بن یزید بن عبدالملک]] بود. در این زمان به همراه [[انس بن مالک]] یک بار به [[شام]] رفته است<ref>مختصر تاریخ دمشق ۲۷/ ۲۶۵.</ref>. در عصر [[منصور دوانیقی]] به [[عراق]] احضار و عهده دار [[منصب]] قضای [[شهر]] هاشمیه شد<ref>المعارف ۴۸۰ و تاریخ بغداد ۱۴/ ۱۰۲.</ref>. پس از آن نیز مدتی در [[حیره]] (سه میلی [[کوفه]])<ref>معجم البلدان ۲/ ۳۲۸.</ref> قاضی بود.<ref>سیر اعلام النبلاء ۵/ ۴۷۶.</ref>
پدرش «سعید» و جدش «قیس» هر دو از [[راویان حدیث]] هستند. [[واقدی]] نام قیس را در میان [[منافقان]] مدینه آورده است، لکن وی، هر چند در آغاز [[منافق]] بود، اما [[توبه]] کرد و مدت‌ها [[مؤمن]] زیست. از [[سعید بن قیس]]، غیر از یحیی دو پسر به نام «سعد» و «عبدربّه» به جای ماند که هر دو از [[راویان طبقه چهارم]] و پنجم [[حدیث]] و از [[تابعین]] بوده‌اند و هر دو در زمان [[حیات]] او درگذشتند<ref>الاصابة ۵/ ۲۶۱؛ تقریب التهذیب ۱/ ۲۸۷ و ۴۷۰؛ جمهرة انساب العرب ۳۴۹ و المعارف ۴۸۰.</ref>. وی [[فقیه]] و از [[دانشمندان]] نامیِ مدینه و مفتی آن [[دیار]] و نیز [[قاضی]] آنجا در [[روزگار]] [[ولید بن یزید بن عبدالملک]] بود. در این زمان به همراه [[انس بن مالک]] یک بار به [[شام]] رفته است<ref>مختصر تاریخ دمشق ۲۷/ ۲۶۵.</ref>. در عصر [[منصور دوانیقی]] به [[عراق]] احضار و عهده دار [[منصب]] قضای [[شهر]] هاشمیه شد<ref>المعارف ۴۸۰ و تاریخ بغداد ۱۴/ ۱۰۲.</ref>. پس از آن نیز مدتی در [[حیره]] (سه میلی [[کوفه]])<ref>معجم البلدان ۲/ ۳۲۸.</ref> قاضی بود.<ref>سیر اعلام النبلاء ۵/ ۴۷۶.</ref>


او از طبقه [[راویان]] پنجم و از تابعیان است. [[رجالیان]] [[اهل سنت]] از جمله: [[احمد بن حنبل]]، [[نسائی]]، [[یحیی بن معین]]، [[ابوزرعه]]، [[ابن عیینه]]، [[ابوحاتم رازی]]، [[ابن سعد]] و [[ذهبی]] او را [[مأمون]]، [[ثقه]]، ثبت و [[حجّت]] خوانده‌اند.
او از طبقه [[راویان]] پنجم و از تابعیان است. [[رجالیان]] [[اهل سنت]] از جمله: [[احمد بن حنبل]]، [[نسائی]]، [[یحیی بن معین]]، [[ابوزرعه]]، [[ابن عیینه]]، [[ابوحاتم رازی]]، [[ابن سعد]] و [[ذهبی]] او را [[مأمون]]، [[ثقه]]، ثبت و [[حجّت]] خوانده‌اند.
۲۲۴٬۸۸۷

ویرایش