جز
جایگزینی متن - '،-' به ' -'
جز (جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن ') |
جز (جایگزینی متن - '،-' به ' -') |
||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
==بنی سلمه و [[فتوحات اسلامی]]== | ==بنی سلمه و [[فتوحات اسلامی]]== | ||
حضور جدی [[قبیله]] جعفی و [[طوایف]] متعدد آن - از جمله بنی سلمه - در تحولات دوران [[اسلامی]]، با آغاز [[خلافت عمر]] و مسأله [[فتوح]] گره خورده است.؛ چراکه مردان این قبیله به واسطه فراخوان [[خلیفه دوم]]<ref>ابن عبدربه، العقد الفرید، ج۴، ص۱۰.</ref>، در دو [[جبهه]] [[شام]] و [[عراق]] استقرار یافتند<ref>ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۴، ص۲۳۵-۲۳۶.</ref>. با توجه به حضور مشاهیر جعفی در صحنههای مختلف فتوح، تصریح بر نام قبیله در برخی از میدانها و در نهایت مشارکت گسترده [[اعراب]] [[یمنی]] در [[رویارویی]] با [[ارتش]] [[ساسانی]] و [[فتوحات]] شرقی، میتوان دریافت که قبیله جعفی و طوایف آن در نخستین فتوح حضور داشته است<ref>یعقوبی، تاریخ، ج۲، ص۱۵۱.</ref>. [[دلایل]] متعدد دیگری هم این ادعا را [[اثبات]] میکند. بنا بر برخی [[اسناد]] [[تاریخی]]، در پی متمرکز شدن [[فتوحات در عراق]] و [[ایران]]، و در [[اجابت]] از [[فرمان]] [[عمر بن خطاب]] - خلیفه وقت [[مسلمانان]]- گروهی از بنی جعفه با سواران خود همراه با [[قبیله مذحج]] در [[مدینه]] حضور یافتند. [[سپاه]] مدینه به هنگام عزیمت از این [[شهر]]، - که به [[فرماندهی]] سعد بن وقاص و به قصد [[حمله]] به [[قادسیه]]، عازم عراق شده | حضور جدی [[قبیله]] جعفی و [[طوایف]] متعدد آن - از جمله بنی سلمه - در تحولات دوران [[اسلامی]]، با آغاز [[خلافت عمر]] و مسأله [[فتوح]] گره خورده است.؛ چراکه مردان این قبیله به واسطه فراخوان [[خلیفه دوم]]<ref>ابن عبدربه، العقد الفرید، ج۴، ص۱۰.</ref>، در دو [[جبهه]] [[شام]] و [[عراق]] استقرار یافتند<ref>ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۴، ص۲۳۵-۲۳۶.</ref>. با توجه به حضور مشاهیر جعفی در صحنههای مختلف فتوح، تصریح بر نام قبیله در برخی از میدانها و در نهایت مشارکت گسترده [[اعراب]] [[یمنی]] در [[رویارویی]] با [[ارتش]] [[ساسانی]] و [[فتوحات]] شرقی، میتوان دریافت که قبیله جعفی و طوایف آن در نخستین فتوح حضور داشته است<ref>یعقوبی، تاریخ، ج۲، ص۱۵۱.</ref>. [[دلایل]] متعدد دیگری هم این ادعا را [[اثبات]] میکند. بنا بر برخی [[اسناد]] [[تاریخی]]، در پی متمرکز شدن [[فتوحات در عراق]] و [[ایران]]، و در [[اجابت]] از [[فرمان]] [[عمر بن خطاب]] - خلیفه وقت [[مسلمانان]]- گروهی از بنی جعفه با سواران خود همراه با [[قبیله مذحج]] در [[مدینه]] حضور یافتند. [[سپاه]] مدینه به هنگام عزیمت از این [[شهر]]، - که به [[فرماندهی]] سعد بن وقاص و به قصد [[حمله]] به [[قادسیه]]، عازم عراق شده بود - هزار و سیصد تن از [[مذحجیان]] را به فرماندهی سه تن از رؤسایشان: [[عمروبن معد یکرب علی بنی منبه]] (زبید) و [[أبو سبرة بن ذؤیب جعفی]] و [[یزید بن حارث صدائی]] در خود جای داده بود<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۳، ص۴۸۴.</ref>. در کتب الفتوح [[ابن اعثم]] و [[تاریخ]] [[طبری]] هم تصریح شده که [[ابوسبرة بن ذؤیب جعفی]]، [[ریاست]] [[قبیله]] و [[فرمانده]] [[جعفیها]] را در [[فتوح]] [[عراق]] - که با [[فرماندهی]] کل [[سعد بن ابی وقاص]] در حال انجام بود - بر عهده داشت<ref>ابن اعثم، الفتوح، ج۱، ص۱۵۷-۱۵۹؛ طبری، تاریخ الطبری، ج۳، ص۴۵۸.</ref>. با این حال، بیشترین و مهمترین [[اخبار]] درباره حضور قبیله جعفی در [[فتوحات]]، متعلق به مشارکت آنان در [[لشکرکشی]] به [[گرگان]] و [[طبرستان]] است که به واسطه توجه ویژه یزید بن مهلب به [[اعراب]] [[یمنی]] و واگذاری امور لشکری به برخی از سران جعفی مانند محمد بن ابو سبره جعفی و حضور فعال این قبیله در [[تصرف]] مکرر گرگان فراهم گردید<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۵، ص۲۹۴-۲۹۶.</ref>.<ref>مریم سعیدیان جزی، «قبیله جُعفی و نقش آن در تاریخ اسلام تا پایان خلافت امویان»، فصلنامه علمی - پژوهشی پژوهش نامۀ تاریخ اسلام، ص۹-۱۰.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | ||
==بنی سلمه و حضور در دیگر جریانات [[صدر اسلام]]== | ==بنی سلمه و حضور در دیگر جریانات [[صدر اسلام]]== | ||