برخی منابع بدون اشاره به مشخصاتی از وی تنها بر اساس روایتی که از پسرش از وی نقل شده، او را در شمار [[صحابه]] آوردهاند. او در این [[روایت]] میگوید ما همراه [[رسول خدا]]{{صل}} بودیم که عده ای نزد آن حضرت آمده و گفتند: ما خوابیدیم تا آنکه [[آفتاب]] طلوع کرد (و [[نماز]] نخواندیم). آن حضرت دستور داد آنان [[اذان]] بگویند و نماز [[قضا]] شده را به جای آورند و این حالت را از [[وسوسه]] [[شیطان]] دانست و آنان از شیطان به [[خداوند]] پناه بردند<ref>ابو نعيم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۳۸؛ ابن اثیر، اسد الغابة، ج۲، ص۳۲؛ و به اختصار، ذهبی، تجرید اسما الصحابه، ج۱، ص۳۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۷۳.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۷۳.</ref> پس از اشاره به همین خبر میگوید: در سلسله سند این خبر افراد ناشناخته وجود دارند. در نتیجه [[صحابی]] بودن حصین محرز نیست.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «حصین بن جندب»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۸۰.</ref>
این مدخل زیرشاخهٔ بحث صحابه است. حصین بن جندب از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: حصین بن جندب در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط ندارد