لباس و پوشاک: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

لباس و پوشاک (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۶

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵

←‏آداب پوشش پیامبر اسلام{{صل}}

دیداریویکی‌متن

Bahmani

مدیران

۱۲۹٬۶۲۱

ویرایش

@@ خط ۲۳: / خط ۲۳: @@
 مردان [[الهی]] در همه کار رو سوی [[خدا]] دارند و [[توحید]] در تمامی امور و سخنانشان متجلی است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[رفتار]] ساده‌ای همچون پوشیدن لباس نیز ـ برخلاف بسیاری از [[مردمان]] ـ به بُعد الهی و جنبه‌های [[معنوی]] آن توجه داشت. حضرت در روزهای [[جمعه]] لباس‌های نو را می‌پوشید<ref>سبل الهدی و الرشاد، ج ۷، ص۲۶۹؛ امتاع الأسماع، ج ۷، ص۲۱؛ الجامع الصغیر، ج ۲، ص۳۱۶ و المتقی الهندی، کنزالعمال، ج ۷، ص۱۱۹.</ref> و ضمن عنایت به عطاکننده [[نعمت‌ها]]، به هنگام پوشیدن لباس نو این [[دعا]] را زیرلب ترنّم می‌کرد: [[حمد]] خدایی را که مرا پوشانید به چیزی که زشتی‌های مرا [[حفظ]] کند و با آن در میان [[مردم]] دارای [[جمال]] شوم<ref>{{متن حدیث|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا لَبِسَ ثَوْباً جَدِيداً قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَسَانِي مَا يُوَارِي عَوْرَتِي وَ أَتَجَمَّلُ بِهِ فِي النَّاسِ}}. الکافی، ج ۵، ص۴۵۸ - ۴۵۹ و المصنّف، ج ۶، ص۵۸ و با اندکی اختلاف در: الطبقات الکبری، ج ۱، ص۳۵۶ -۳۵۷؛ مسند احمد، ج ۱، ص۴۴ و محمد بن یزید القزوینی، سنن ابن ماجه، ج ۲، ص۱۱۷۸.</ref>.
-هنگامی که لباس می‌پوشید و قصد خروج از [[خانه]] را داشت، چنین دعا می‌کرد: خدایا! به [[نعمت]] تو خودم را پوشانیده و رو به تو کرده و بر تو تکیه و [[توکل]] می‌کنم. خداوندا! پناه من تویی و [[امید]] من تو هستی مرا در آنچه موجب [[نگرانی]] من است و آنچه چنین نیست، و در آنچه بدان اهتمام ندارم و تو بدان آگاه‌تری، کفایت کن. آن‌که به تو پناه آورد، عزیز است و ثنای تو بلند، و خدایی جز تو نیست. خدایا! مرا با توشه [[تقوا]] قرین ساز و گناهم ببخش و به هر جانب که رو کنم، مرا به خیر برگردان<ref>{{متن حدیث|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا لَبِسَ ثِيَابَهُ وَ اسْتَوَى قَائِماً قَبْلَ أَنْ يَخْرُجَ قَالَ اللَّهُمَّ بِكَ اسْتَتَرْتُ وَ إِلَيْكَ تَوَجَّهْتُ وَ بِكَ اعْتَصَمْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ اللَّهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِي وَ أَنْتَ رَجَائِي اللَّهُمَّ اكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي وَ مَا لَا أَهَمَّنِي وَ مَا لَا أَهْتَمُّ بِهِ وَ مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي عَزَّ جَارُكَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ وَ لَا إِلَهَ غَيْرُكَ اللَّهُمَّ زَوِّدْنِي التَّقْوَى وَ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَ وَجِّهْنِي لِلْخَيْرِ حَيْثُمَا تَوَجَّهْتُ}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶).</ref>.
+هنگامی که لباس می‌پوشید و قصد خروج از [[خانه]] را داشت، چنین دعا می‌کرد: خدایا! به [[نعمت]] تو خودم را پوشانیده و رو به تو کرده و بر تو تکیه و [[توکل]] می‌کنم. خداوندا! پناه من تویی و [[امید]] من تو هستی مرا در آنچه موجب نگرانی من است و آنچه چنین نیست، و در آنچه بدان اهتمام ندارم و تو بدان آگاه‌تری، کفایت کن. آن‌که به تو پناه آورد، عزیز است و ثنای تو بلند، و خدایی جز تو نیست. خدایا! مرا با توشه [[تقوا]] قرین ساز و گناهم ببخش و به هر جانب که رو کنم، مرا به خیر برگردان<ref>{{متن حدیث|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا لَبِسَ ثِيَابَهُ وَ اسْتَوَى قَائِماً قَبْلَ أَنْ يَخْرُجَ قَالَ اللَّهُمَّ بِكَ اسْتَتَرْتُ وَ إِلَيْكَ تَوَجَّهْتُ وَ بِكَ اعْتَصَمْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ اللَّهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِي وَ أَنْتَ رَجَائِي اللَّهُمَّ اكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي وَ مَا لَا أَهَمَّنِي وَ مَا لَا أَهْتَمُّ بِهِ وَ مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي عَزَّ جَارُكَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ وَ لَا إِلَهَ غَيْرُكَ اللَّهُمَّ زَوِّدْنِي التَّقْوَى وَ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَ وَجِّهْنِي لِلْخَيْرِ حَيْثُمَا تَوَجَّهْتُ}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶).</ref>.
 پوشیدن پیراهن از جانب راست، از دیگر آدابی بود که [[پیامبر]]{{صل}} رعایت می‌کرد<ref>{{متن حدیث|وَ كَانَ{{صل}} يَلْبَسُ الْقَمِيصَ مِنْ قِبَلِ مَيَامِنِهِ‌}}. (ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۲۷).</ref>. این امر می‌تواند در راستای عادت مستمر آن حضرت تلقی شود که بر آن اساس، معمولاً کارها را از جانب راست آغاز می‌کرد و با دست راست انجام می‌داد و از جانب چپ نیز ختم می‌کرد. برای مثال نقل شده که ایشان لباس را از جانب چپ بدن خارج می‌کرد<ref>{{متن حدیث|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا نَزَعَهُ نَزَعَ مِنْ مَيَاسِرِهِ أَوَّلًا}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶).</ref>.