خداشناسی: تفاوت میان نسخه‌ها

اهمیت و جایگاه خداشناسی و آثار عمیق آن بر [[حیات انسان]]، همواره یکی از دغدغه‌های اصلی [[بشر]] بوده، بخش عمده‌ای از منابع گوناگون [[دینی]] به وصف مبدأ عالم (خداوند) پرداخته است<ref>سعیدی‌مهر، آموزش کلام اسلامی، ۲۵.</ref>. [[آموزه‌های دینی]] همواره بشر را به کوشش در [[شناخت خداوند]] با [[براهین عقلی]] و [[تفکر]] [[دعوت]] کرده است<ref>طباطبایی، المیزان، ۸/۱۵۳.</ref>. [[تاریخ]] [[ادیان]] و کتاب‌های غیر [[الهی]]، صورت‌های متفاوتی را که در طول حیات [[بشر]] از [[خدا]] تصور شده است، گزارش کرده‌اند. [[مکتب‌های مادی]] هر گونه موجودی ورای طبیعت را منکر هستند و آن را زاییده وهم بشری می‌دانند<ref> صدر، سخنان سران کمونیسم درباره خدا، ۲۳.</ref>. [[ادیان الهی]] به‌ویژه [[ادیان ابراهیمی]]، به نحو خاص متکفل پرداختن به بحث درباره خدا بوده‌اند؛ چنان‌که در [[کتاب مقدس]] نیز از [[خداوند]] به آفریننده [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] یاد شده است<ref>سفر پیدایش، ۱/۱–۳؛ انجیل یوحنا، ۱/۱–۴.</ref>. بی‌شک والاترین و ارزشمندترین مباحث و معارف، بحث درباره [[شناخت]] [[آفریدگار جهان]] است<ref>ربانی گلپایگانی، ایضاح الحکمه، ۳/۳۶۹.</ref>. در [[قرآن کریم]]، خداشناسی به بهترین نوع ممکن تبیین شده و در تعالیم آن به این امر توصیه شده است<ref>سوره ابراهیم، آیه ۱۰؛ سوره غاشیه، آیه ۱۷-۲۱.</ref>.<ref>[[باقر صاحبی|صاحبی، باقر]]، [[خداشناسی - صاحبی (مقاله)| مقاله «خداشناسی»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۵ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۵]]، ص۱۲۶ ـ ۱۳۶.</ref>