کاربر:Ali/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان مدخل  = حمار

| مداخل مرتبط = [[حمار در تاریخ اسلامی]]

نام وی را عبدالله گفته‌اند<ref>ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۵۴۷.</ref>. تنها مستند [[صحابی]] بودن وی گزارشی است که در آن [[زید بن اسلم]] گوید: مردی که ملقب به حمار بود، گاهی ظرفی از روغن یا عسل را برای [[رسول خدا]]{{صل}} [[هدیه]] می‌آورد، وقتی صاحب عسل یا روغن برای دریافت پولش می‌آمد، حمار او را نزد آن حضرت می‌‌آورد و می‌‌گفت بهای روغن یا عسل را بده. حضرت نیز تبسمی می‌‌فرمود و دستور می‌‌داد بهای متاع را بدهند. روزی حمار را در حالی که شراب نوشیده بود، نزد آن حضرت آوردند. مردی گفت: خدایا او را [[لعنت]] کن چه بسیار نزد رسول خدا{{صل}} می‌‌آید. [[پیامبر]]{{صل}} به آن مرد فرمود: «{{عربی|لا تَلْعَنُوهُ فَإِنَّهُ یُحِبُّ اللهَ وَرَسُولَهُ}}؛ او را لعنت مکنید که او [[خدا]] و رسولش را [[دوست]] دارد»<ref>ابویعلی، مسند، ج۱، ص۱۶۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۶۴؛ ذهبی، تجرید اسماأ الصحابه، ج۱، ص۱۳۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۰۲.</ref>. [[ابن حجر]] به نقل از [[واقدی]] می‌گوید: این داستان در [[غزوه خیبر]] (سال هفتم) اتفاق افتاد. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۳۷۵.</ref> نظیر این داستان را برای [[نعمان بن عمرو]] آورده است. ابن حجر نیز می‌گوید [[زبیر بن بکار]] نظیر آن را در کتاب الفکاهة والمزاح درباره نعمان ذکر کرده است؛ چنان که بنا به روایتی [[شرب خمر]] حمار در [[زمان عمر]] اتفاق افتاد و عمر به [[زبیر]] و عثمان دستور داد تا او را تازیانه بزنند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۰۲.</ref>.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «حمار»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۱۱۴-۱۱۵.</ref>

* [[بنی ضبه]] (قبیله)

# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «حمار»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]