معنویت: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'توجیح' به 'توجیه'
جز (جایگزینی متن - 'توجیح' به 'توجیه') |
|||
| خط ۱۰۱: | خط ۱۰۱: | ||
== موانع معنویت == | == موانع معنویت == | ||
# '''[[تکبر]]:''' شیطانیترین صفتی که ممکن است [[انسان]] را [[مبتلا]] کند و او را از مسیر [[شکوفایی معنوی]] بازدارد تکیر است که عبارت است از نسبت دادن هر گونه بزرگی و امتیاز به خود، بدون اینکه آن را [[عنایت]] و لطفی از سوی [[خداوند]] بداند و [[متواضعانه]] [[شکرگزار]] و [[منت]]پذیر او باشد. این آفت بزرگ [[معنوی]] در [[قرآن کریم]] به نامهای گوناگون مورد تأکید قرار گرفته است؛ نامهایی نظیر: «[[استعلا]]»، «[[علوّ]]»، «[[استکبار]]» و «تکبر» با گسترش [[روح]] تکبر و استکبار در انسان، نه تنها خود او به [[انحراف]] میرود و استعدادهای معنویاش را تباه میکند، بلکه دیگران را نیز با این | # '''[[تکبر]]:''' شیطانیترین صفتی که ممکن است [[انسان]] را [[مبتلا]] کند و او را از مسیر [[شکوفایی معنوی]] بازدارد تکیر است که عبارت است از نسبت دادن هر گونه بزرگی و امتیاز به خود، بدون اینکه آن را [[عنایت]] و لطفی از سوی [[خداوند]] بداند و [[متواضعانه]] [[شکرگزار]] و [[منت]]پذیر او باشد. این آفت بزرگ [[معنوی]] در [[قرآن کریم]] به نامهای گوناگون مورد تأکید قرار گرفته است؛ نامهایی نظیر: «[[استعلا]]»، «[[علوّ]]»، «[[استکبار]]» و «تکبر» با گسترش [[روح]] تکبر و استکبار در انسان، نه تنها خود او به [[انحراف]] میرود و استعدادهای معنویاش را تباه میکند، بلکه دیگران را نیز با این توجیه که [[پستتر]] از او هستند، به زیر [[سلطه]] میآورد و [[فساد]] خود را به آنها تسری میدهد. | ||
# '''[[حب دنیا]]:''' دل بستن به [[امور دنیوی]] حد یقف ندارد<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۲۱/۳/۱۳۸۷.</ref>؛ زیرا [[قلب]] و [[روح انسان]] جای خداست و گنجایش نامحدود دارد، به همین علت هرچه از دنیای محدود به دست آورد [[احساس]] سیری و [[رضایت]] نخواهد کرد، از این رو دامنه سلطه [[تجاوز]] و [[ستم]] به طور نامحدودی گسترده میشود و انسانهای [[مستکبر]] و [[سلطهگر]] پس از [[محرومیت]] خودشان از دستیابی به [[کمالات معنوی]] و قرارگرفتن در [[جاذبه]] [[لطف الهی]]، سایر [[مردم]] [[مستضعف]] و تحت سلطه خودشان را هم از کمالات معنوی [[محروم]] میکنند. | # '''[[حب دنیا]]:''' دل بستن به [[امور دنیوی]] حد یقف ندارد<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۲۱/۳/۱۳۸۷.</ref>؛ زیرا [[قلب]] و [[روح انسان]] جای خداست و گنجایش نامحدود دارد، به همین علت هرچه از دنیای محدود به دست آورد [[احساس]] سیری و [[رضایت]] نخواهد کرد، از این رو دامنه سلطه [[تجاوز]] و [[ستم]] به طور نامحدودی گسترده میشود و انسانهای [[مستکبر]] و [[سلطهگر]] پس از [[محرومیت]] خودشان از دستیابی به [[کمالات معنوی]] و قرارگرفتن در [[جاذبه]] [[لطف الهی]]، سایر [[مردم]] [[مستضعف]] و تحت سلطه خودشان را هم از کمالات معنوی [[محروم]] میکنند. | ||
# '''جدا انگاری [[دنیا]] و [[آخرت]]:''' یکی از بزرگترین مظاهر [[شرک]] در عصر حاضر، «تفکیک دنیا از [[آخرت]]» است. این تفکیک در مرحله اول دست [[پرهیزکاران]] و [[صالحان]] را از [[امور دنیوی]] کوتاه میکند و [[فرصت]] را به «[[زورگویان]] و چپاولگران و [[ابرقدرتها]]» میدهد، به طوری که گویی «[[استضعاف]] و [[استعباد]] و [[استثمار]] خلایق و [[علو]] و [[استکبار]] نسبت به [[بندگان خدا]] [[حق]] مسلم آنهاست»<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱۴/۴/۱۳۶۸.</ref> و با [[تسلط]] [[اهل]] ستم، زمینههای [[تزکیه]] و [[شکوفایی معنوی]] برای [[مردم]] بسیار محدود میشود. تفکیک دنیا از آخرت [[شعار]] متحجرانی است که [[دین]] و معنویت بیخطر برای [[مستکبران]] را ترجیح میدهند و «قلبهای آنها جایگاه کنه [[مجاهدان]] [[فی سبیل الله]] و [[جوانان]] [[مؤمن]] و پرچمداران [[حقیقت]] است». | # '''جدا انگاری [[دنیا]] و [[آخرت]]:''' یکی از بزرگترین مظاهر [[شرک]] در عصر حاضر، «تفکیک دنیا از [[آخرت]]» است. این تفکیک در مرحله اول دست [[پرهیزکاران]] و [[صالحان]] را از [[امور دنیوی]] کوتاه میکند و [[فرصت]] را به «[[زورگویان]] و چپاولگران و [[ابرقدرتها]]» میدهد، به طوری که گویی «[[استضعاف]] و [[استعباد]] و [[استثمار]] خلایق و [[علو]] و [[استکبار]] نسبت به [[بندگان خدا]] [[حق]] مسلم آنهاست»<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات، ۱۴/۴/۱۳۶۸.</ref> و با [[تسلط]] [[اهل]] ستم، زمینههای [[تزکیه]] و [[شکوفایی معنوی]] برای [[مردم]] بسیار محدود میشود. تفکیک دنیا از آخرت [[شعار]] متحجرانی است که [[دین]] و معنویت بیخطر برای [[مستکبران]] را ترجیح میدهند و «قلبهای آنها جایگاه کنه [[مجاهدان]] [[فی سبیل الله]] و [[جوانان]] [[مؤمن]] و پرچمداران [[حقیقت]] است». | ||