بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
در اسم [[پدر]] حنش [[اختلاف]] است، برخی او را | در اسم [[پدر]] حنش [[اختلاف]] است، برخی او را «ربیعه» و برخی «معتمر» نامیدهاند، کنیهاش «ابوالمعتمر»<ref>أعیان الشیعة، ج۶، ص۲۵۷.</ref> او از [[اهل کوفه]] بود<ref>اسد الغابه، ج۲، ص۵۵.</ref>. [[ابن حجر]] او را جزو [[تابعین]] ذکر کرده است<ref>الاصابه، ج۲، ص۲۱۶.</ref>. | ||
به [[نقل]] [[شیخ طوسی]]، وی از [[شیعیان]] و [[اصحاب امیرالمؤمنین علی]] {{ع}} بود<ref>رجال طوسی، ص۴۰، ش۳۷ و اعیان الشیعه، ج۶، ص۲۵۷.</ref>. | به [[نقل]] [[شیخ طوسی]]، وی از [[شیعیان]] و [[اصحاب امیرالمؤمنین علی]] {{ع}} بود<ref>رجال طوسی، ص۴۰، ش۳۷ و اعیان الشیعه، ج۶، ص۲۵۷.</ref>. | ||
اما متأسفانه او در [[واقعه کربلا]] و [[حمایت]] از [[حضرت ابا عبدالله الحسین]] {{ع}} کوتاهی کرد، لذا پس از [[شهادت]] آن [[امام]] [[مظلوم]] و یارانش سخت پشیمان و نادم گردید و در [[تأیید]] [[خالد بن سعد بن نفیل]] که در [[مقام]] [[پشیمانی]] از عدم [[یاری امام حسین]] {{ع}} گفته بود: [[آگاه]] باشید، به [[خدا]] [[سوگند]] اگر میدانستم [[رضایت خدا]] و [[نجات]] من از [[گناه]]، کشتن خودم است، خودم را میکشتم<ref>{{متن حدیث|اما انا والله لو اعلم ان قتلي نفسي يخرجني من ذنبي ويرضى ربي لقتلها}}</ref> | اما متأسفانه او در [[واقعه کربلا]] و [[حمایت]] از [[حضرت ابا عبدالله الحسین]] {{ع}} کوتاهی کرد، لذا پس از [[شهادت]] آن [[امام]] [[مظلوم]] و یارانش سخت پشیمان و نادم گردید و در [[تأیید]] [[خالد بن سعد بن نفیل]] که در [[مقام]] [[پشیمانی]] از عدم [[یاری امام حسین]] {{ع}} گفته بود: [[آگاه]] باشید، به [[خدا]] [[سوگند]] اگر میدانستم [[رضایت خدا]] و [[نجات]] من از [[گناه]]، کشتن خودم است، خودم را میکشتم<ref>{{متن حدیث|اما انا والله لو اعلم ان قتلي نفسي يخرجني من ذنبي ويرضى ربي لقتلها}}</ref> | ||