عصمت امام در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

 
خط ۲۸۰: خط ۲۸۰:
۱. [[کلینی]] به سند صحیح [[روایت]] می‌کند: {{متن حدیث|عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} يَقُولُ: الْأَئِمَّةُ بِمَنْزِلَةِ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} إِلَّا أَنَّهُمْ لَيْسُوا بِأَنْبِيَاءَ وَ لَا يَحِلُّ لَهُمْ مِنَ النِّسَاءِ مَا يَحِلُّ لِلنَّبِيِّ{{صل}} فَأَمَّا مَا خَلَا ذَلِكَ فَهُمْ فِيهِ بِمَنْزِلَةِ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}}}<ref>کافی، ج۱، ص۲۷۰.</ref>؛ از [[محمد بن مسلم]] نقل است که گفت: از [[امام صادق]]{{ع}} شنیدم که می‌فرمود: [[امامان]]{{عم}} همانند پیامبر خدایند جز اینکه پیامبر نیستند و [[زنان]] برایشان به آن اندازه که برای [[پیامبر خدا]]{{صل}} [[حلال]] بود، حلال نیست، و در غیر اینها همانند پیامبر خدا{{صل}} هستند.
۱. [[کلینی]] به سند صحیح [[روایت]] می‌کند: {{متن حدیث|عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} يَقُولُ: الْأَئِمَّةُ بِمَنْزِلَةِ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} إِلَّا أَنَّهُمْ لَيْسُوا بِأَنْبِيَاءَ وَ لَا يَحِلُّ لَهُمْ مِنَ النِّسَاءِ مَا يَحِلُّ لِلنَّبِيِّ{{صل}} فَأَمَّا مَا خَلَا ذَلِكَ فَهُمْ فِيهِ بِمَنْزِلَةِ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}}}<ref>کافی، ج۱، ص۲۷۰.</ref>؛ از [[محمد بن مسلم]] نقل است که گفت: از [[امام صادق]]{{ع}} شنیدم که می‌فرمود: [[امامان]]{{عم}} همانند پیامبر خدایند جز اینکه پیامبر نیستند و [[زنان]] برایشان به آن اندازه که برای [[پیامبر خدا]]{{صل}} [[حلال]] بود، حلال نیست، و در غیر اینها همانند پیامبر خدا{{صل}} هستند.


باتوجه به اینکه [[عصمت پیامبر]]، مورد اتفاق بین [[مسلمین]] است و آیات کریمۀ قرآنی؛ نظیر {{متن قرآن|مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ}}<ref>«هر که از پیامبر فرمانبرداری کند بی‌گمان از خداوند فرمان برده است» سوره نساء، آیه ۸۰.</ref> و {{متن قرآن|وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا}}<ref>«و آنچه پیامبر به شما می‌دهد بگیرید و از آنچه شما را از آن باز می‌دارد دست بکشید» سوره حشر، آیه ۷.</ref> و {{متن [[قرآن]]|وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى}}<ref>«و از سر هوا و هوس سخن نمی‌گوید * آن (قرآن) جز وحیی نیست که بر او وحی می‌شود» سوره نجم، آیه ۳-۴.</ref> و غیر آنها به طور صریح بر [[عصمت پیامبر]] دلالت دارند، اشتراک [[ائمۀ اطهار]]{{عم}} با [[رسول خدا]]{{صل}} در منازل و [[مقامات]] او به استثنای [[نبوت]] و [[احکام]] [[خاصه]] بر [[عصمت امامان]] به همان نوع عصمتی که در رسول خدا{{صل}} بوده است دلالت دارد.
باتوجه به اینکه [[عصمت پیامبر]]، مورد اتفاق بین [[مسلمین]] است و آیات کریمۀ قرآنی؛ نظیر {{متن قرآن|مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ}}<ref>«هر که از پیامبر فرمانبرداری کند بی‌گمان از خداوند فرمان برده است» سوره نساء، آیه ۸۰.</ref> و {{متن قرآن|وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا}}<ref>«و آنچه پیامبر به شما می‌دهد بگیرید و از آنچه شما را از آن باز می‌دارد دست بکشید» سوره حشر، آیه ۷.</ref> و {{متن قرآن|وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى}}<ref>«و از سر هوا و هوس سخن نمی‌گوید * آن (قرآن) جز وحیی نیست که بر او وحی می‌شود» سوره نجم، آیه ۳-۴.</ref> و غیر آنها به طور صریح بر [[عصمت پیامبر]] دلالت دارند، اشتراک [[ائمۀ اطهار]]{{عم}} با [[رسول خدا]]{{صل}} در منازل و [[مقامات]] او به استثنای [[نبوت]] و [[احکام]] [[خاصه]] بر [[عصمت امامان]] به همان نوع عصمتی که در رسول خدا{{صل}} بوده است دلالت دارد.


۲. [[کلینی]] به سندش از [[ابن اشیم]] [[روایت]] می‌کند: {{متن حدیث|قَالَ: - بَعْدَ كَلَامٍ يَنْقُلُهُ عَنِ الصَّادِقِ{{ع}} - فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ أَشْيَمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَوَّضَ إِلَى سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ فَقَالَ: {{متن قرآن|هَذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ}}‏ وَ فَوَّضَ إِلَى نَبِيِّهِ{{صل}} فَقَالَ: {{متن قرآن|مَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا}} فَمَا فَوَّضَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فَقَدْ فَوَّضَهُ إِلَيْنَا}}<ref>کافی، ج۱، ص۲۶۶.</ref>؛ گفت: - بعد از نقل سخنی از [[امام صادق]]{{ع}} - سپس به من فرمود: ای پسر أشیم، به [[یقین]] [[خدا]] اختیاراتی به [[سلیمان بن داوود]] داد و فرمود: «(و به او گفتیم:) این عطای ماست؛ به هرکس می‌خواهی (و صلاح می‌بینی) بی‌حساب ببخش، و از هرکس می‌خواهی امساک کن»، و اختیاراتی هم به پیامبرش{{صل}} داد و فرمود: «آنچه را [[پیامبر]] برای شما آورده بگیرید (و [[اطاعت]] کنید)، و از آنچه شما را [[نهی]] کرده خودداری نمایید» پس آن اختیاراتی که به [[پیامبر خدا]]{{صل}} داده به یقین به ما نیز داده است.
۲. [[کلینی]] به سندش از [[ابن اشیم]] [[روایت]] می‌کند: {{متن حدیث|قَالَ: - بَعْدَ كَلَامٍ يَنْقُلُهُ عَنِ الصَّادِقِ{{ع}} - فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ أَشْيَمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَوَّضَ إِلَى سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ فَقَالَ: {{متن قرآن|هَذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ}}‏ وَ فَوَّضَ إِلَى نَبِيِّهِ{{صل}} فَقَالَ: {{متن قرآن|مَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا}} فَمَا فَوَّضَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فَقَدْ فَوَّضَهُ إِلَيْنَا}}<ref>کافی، ج۱، ص۲۶۶.</ref>؛ گفت: - بعد از نقل سخنی از [[امام صادق]]{{ع}} - سپس به من فرمود: ای پسر أشیم، به [[یقین]] [[خدا]] اختیاراتی به [[سلیمان بن داوود]] داد و فرمود: «(و به او گفتیم:) این عطای ماست؛ به هرکس می‌خواهی (و صلاح می‌بینی) بی‌حساب ببخش، و از هرکس می‌خواهی امساک کن»، و اختیاراتی هم به پیامبرش{{صل}} داد و فرمود: «آنچه را [[پیامبر]] برای شما آورده بگیرید (و [[اطاعت]] کنید)، و از آنچه شما را [[نهی]] کرده خودداری نمایید» پس آن اختیاراتی که به [[پیامبر خدا]]{{صل}} داده به یقین به ما نیز داده است.
۱۲۹٬۸۰۱

ویرایش