کوه رضوی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۵۱

این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به امامت‌پدیا کمک کنید.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

امام مهدی در قرآن | امام مهدی در حدیث | امام مهدی در کلام اسلامی

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

"رضوی" نخستین کوه از کوه‏‌های "تهامه"، در یک منزلی "ینبع" و هفت منزلی "مدینه" است^[۱]. از این کوه در روایات سخن به میان آمده و آن‏جا جایگاه ارواح مؤمنان در عالم برزخ یاد شده است^[۲]. همچنین در برخی روایات، محل زندگی حضرت مهدی(ع) در دوران غیبت شمرده شده است^[۳].
افزون بر روایات، در فرازهایی از دعای ندبه نیز چنین می‌‏خوانیم: "ای کاش می‌‏دانستم کجا استقرار داری و در کدام سرزمین تو را بجویم؟ آیا در کوه رضوی هستی یا غیر آن؟ ...."^[۴]

همین ذهنیت درباره غیبت مهدی(ع) در این کوه، باعث شد کسانی که در مسأله "مهدویت" دچار انحراف شده‏‌اند، مهدی موهوم خود را در این کوه غایب بدانند^[۵].

کوه رضوی در موعودنامه

نخستین کوه از کوه‌های "تهامه" در یک منزلی "ینبع" و هفت منزلی مدینه است. در برخی روایات، از آن به‌عنوان محل زندگی حضرت مهدی (ع) نام برده شده است. راوی می‌گوید: با امام صادق (ع) از مدینه خارج شدیم، به روحا (اطراف مدینه) که رسیدیم، حضرت نگاهش را به کوهی دوخت و مدت زمانی ادامه داد. و فرمود: این کوه "رضوی" نام دارد. خوب پناهگاهی است برای خائف امام زمان در غیبت صغری و کبری^[۶]. صاحب مراصد الاطلاع می‌نویسد: "رضوی، کوهی است میان مکه و مدینه، در نزدیکی ینبع، دارای آب فراوان و درختان زیاد کیسانیه می‌پندارند که محمد حنفیه، در آن‌جا زنده و مقیم است"^[۷].
در دعای ندبه هم می‌خوانیم که: "أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا..."^[۸].
در احادیث فراوانی از "رضوی" یاد شده است از جمله، پیامبر (ص) فرمود: "رضوی، خدای از آن خشنود است" و نیز فرمود: "رضوی از کوه‌های بهشت است". امام زین العابدین (ع)، در ضمن حدیثی طولانی از آمدن جبرئیل امین در آستانه ظهور به محضر آن حضرت سخن گفته، در پایان می‌فرماید: "... آن‌گاه اسبی را که براق نامیده می‌شود به حضور ایشان می‌آورد. قائم بر آن سوار می‌شود، سپس به سوی کوه رضوی حرکت می‌کند"^[۹]. امام صادق (ع) نیز از گرد آمدن ارواح مؤمنان در گلستان "رضوی" سخن می‌گوید: "... پس روح مؤمن در گلستان رضوی با آل محمد (ع) دیدار می‌کند... تا روزی که قائم اهل بیت قیام کند..." ^[۱۰]^[۱۱].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:

↑ ر. ک: طریحی، مجمع البحرین، ج ۱، ص ۱۸۸
↑ محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶، ص ۲۴۳
↑ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۶۳.
↑ " لَيْتَ‏ شِعْرِي‏ أَيْنَ‏ اسْتَقَرَّتْ‏ بِكَ‏ النَّوَى‏ بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا‏‏"، سید بن طاووس، الاقبال، ص ۲۹۸.
↑ سلیمیان، خدامراد،فرهنگ‌نامه مهدویت، ص: ۳۶۳.
↑ غیبة طوسی ص ۱۶۲.
↑ مراصد الاطلاع علی اسماء الامکنه و البقاع، ج ۲، ص ۶۲۰.
↑ مفاتیح الجنان، دعای ندبه.
↑ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۶.
↑ بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۹۷.
↑ مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص:۳۶۴.

[1] ر. ک: طریحی، مجمع البحرین، ج ۱، ص ۱۸۸

[2] محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶، ص ۲۴۳

[3] شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۶۳.

[4] " لَيْتَ‏ شِعْرِي‏ أَيْنَ‏ اسْتَقَرَّتْ‏ بِكَ‏ النَّوَى‏ بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا‏‏"، سید بن طاووس، الاقبال، ص ۲۹۸.

[5] سلیمیان، خدامراد،فرهنگ‌نامه مهدویت، ص: ۳۶۳.

[6] غیبة طوسی ص ۱۶۲.

[7] مراصد الاطلاع علی اسماء الامکنه و البقاع، ج ۲، ص ۶۲۰.

[8] مفاتیح الجنان، دعای ندبه.

[9] بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۶.

[10] بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۹۷.

[11] مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص:۳۶۴.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

@@ خط ۱۳: / خط ۱۳: @@
 *افزون بر روایات، در فرازهایی از دعای ندبه نیز چنین می‌‏خوانیم: "ای کاش می‌‏دانستم کجا استقرار داری و در کدام سرزمین تو را بجویم؟ آیا در کوه رضوی هستی یا غیر آن؟ ...."<ref>{{عربی|اندازه=120%|" لَيْتَ‏ شِعْرِي‏ أَيْنَ‏ اسْتَقَرَّتْ‏ بِكَ‏ النَّوَى‏ بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا‏‏"}}، سید بن طاووس، الاقبال، ص ۲۹۸.</ref>
 همین ذهنیت درباره غیبت [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} در این کوه، باعث شد کسانی که در مسأله "مهدویت" دچار انحراف شده‏‌اند، مهدی موهوم خود را در این کوه غایب بدانند<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۳۶۳.</ref>.
+==کوه رضوی در موعودنامه==
+*نخستین کوه از کوه‌های "تهامه" در یک منزلی "ینبع" و هفت منزلی مدینه است. در برخی روایات، از آن به‌عنوان محل زندگی [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} نام برده شده است. راوی می‌گوید: با [[امام صادق]] {{ع}} از مدینه خارج شدیم، به روحا (اطراف مدینه) که رسیدیم، حضرت نگاهش را به کوهی دوخت و مدت زمانی ادامه داد. و فرمود: این کوه "رضوی" نام دارد. خوب پناهگاهی است برای خائف [[امام زمان]] در [[غیبت صغری]] و کبری<ref>غیبة طوسی ص ۱۶۲.</ref>. صاحب مراصد الاطلاع می‌نویسد: "رضوی، کوهی است میان مکه و مدینه، در نزدیکی ینبع، دارای آب فراوان و درختان زیاد کیسانیه می‌پندارند که محمد حنفیه، در آن‌جا زنده و مقیم است"<ref>مراصد الاطلاع علی اسماء الامکنه و البقاع، ج ۲، ص ۶۲۰.</ref>.
+*در [[دعای ندبه]] هم می‌خوانیم که: {{عربی|اندازه=155%|"أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا..."}}<ref>مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>.
+*در احادیث فراوانی از "رضوی" یاد شده است از جمله، [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "رضوی، خدای از آن خشنود است" و نیز فرمود: "رضوی از کوه‌های بهشت است". [[امام سجاد|امام زین العابدین]] {{ع}}، در ضمن حدیثی طولانی از آمدن [[جبرئیل]] امین در آستانه ظهور به محضر آن حضرت سخن گفته، در پایان می‌فرماید: "... آن‌گاه اسبی را که براق نامیده می‌شود به حضور ایشان می‌آورد. قائم بر آن سوار می‌شود، سپس به سوی کوه رضوی حرکت می‌کند"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۶.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} نیز از گرد آمدن ارواح مؤمنان در گلستان "رضوی" سخن می‌گوید: "... پس روح مؤمن در گلستان رضوی با [[آل محمد]] {{عم}} دیدار می‌کند... تا روزی که قائم [[اهل بیت]] قیام کند..." <ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۹۷.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۳۶۴.</ref>.
 == جستارهای وابسته ==