بنی‌قینقاع: تفاوت میان نسخه‌ها

یکی از سه طایفه عمده [[یهودی]] ساکن [[مدینه]] است که در اصل یهودی بوده‌اند. آنان باقی مانده‌های تبار [[بنی‌اسرائیل]] بوده‌اند و سکونت آنها در یثرب به پیش از میلاد باز می‌گردد. آنان از نخستین ساکنان [[یهود]] مدینه به شمار می‌آمدند.

[[پیامبر خدا]]{{صل}} به این [[قبیله]] به عنوان صاحبان [[دانش]] و [[معرفت]] در میان یهود مدینه می‌نگریست. از این رو هنگامی که حضرت ضروری دانست که برای [[تشویق]] [[یهودیان]] در پذیرش اسلام جلب [[محبت]] آنان را نماید، بنی‌قینقاع را در بازارشان گرد آورد و فرمود: «ای جماعت یهود، از سرانجامی که [[پروردگار متعال]] از [[رنج]] و محنت نصیب [[قریش]] گردانید، [[پند]] بگیرید و [[اسلام]] آورید؛ زیرا خود می‌دانید که من همان [[پیامبر]] برگزیده و فرستاده از سوی [[خداوند]] هستم و این [[حقیقت]] را در کتاب خود و در عهدی که خداوند با شما بسته است می‌بینید».

بنی قینقاع از دیدگاه [[اقتصادی]] نسبت به دیگر یهودیان یثرب، جایگاه پائین‌تری داشتند. پیشه آنان صنعت و زرگری بوده و این پیشه را [[عرب]]، [[پست]] شمرده و از آن پرهیز می‌کردند.

تعدادی از تاریخ نگاران [[مسلمان]] اشاره کرده‌اند که بنی قینقاع از نسل [[حضرت یوسف]]{{ع}} بوده‌اند. در زبان و عادات بنی قینقاع، همانندی با سایر یهودیان یثرب دیده نمی‌شود که این ظاهراً به مجاورت دراز مدت آنان با [[قبایل عرب]] و نیز قطع رابطه آنها با [[خویشاوندان]] یهودی خود در [[شام]] باز می‌گردد؛ به طوری که آنان بنی قینقاع را همانند خویش در [[عقیده]] نمی‌دانستند تا آنجا که آنان را یهودی به شمار نمی‌آوردند؛ زیرا [[تسلیم]] [[احکام]] تلمود نبودند.

در مورد افراد بنی قینقاع آورده‌اند که افراد بالغ آنها از مردان به حدود هفتصد نفر می‌رسیده است که با احتساب یک [[زن]] و دو فرزند برای هر نفر، تعداد افراد بنی قینقاع به حدود دو هزار و هشتصد نفر می‌رسیده است.

بنی قینقاع سکونتگاه خود را در پایان پل بطحان در ادامه عالیه قرار دادند. در آنجا بازاری از بازارهای مدینه قرار داشت. بنی قینقاع پس از پل، در سمت راست شخصی که از [[مدینه]] به سوی عالیه رهسپار بود، پس از گذشتن از پل، دو قلعه از آن خویش داشتند. خانه‌های آنان تا [[قبا]] امتدادداشت<ref>فصلنامه میقات حج، ش۵۹، ص۲۸.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۲۰۴.</ref>