آیه ولایت در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخهها
←شبهه دهم: نیامدن نام علی{{ع}} در قرآن
| خط ۳۳۱: | خط ۳۳۱: | ||
# اولا: نام بردن از اشخاص، تهدیدی برای قرآن به شمار میرفت و زمینه را برای تبدیل و [[تغییر]] فراهم میکرد و دیگران را از دید [[روانشناختی]] برمیانگیخت. [[قرآن کریم]] میبایست از هر [[تحریف]] و کم و بیشی مصون باشد. اسم نبردن از افراد در قرآن، از حکمتهای [[الهی]] است.<ref>[[سلیمان امیری|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]] ص ۲۱۴.</ref> | # اولا: نام بردن از اشخاص، تهدیدی برای قرآن به شمار میرفت و زمینه را برای تبدیل و [[تغییر]] فراهم میکرد و دیگران را از دید [[روانشناختی]] برمیانگیخت. [[قرآن کریم]] میبایست از هر [[تحریف]] و کم و بیشی مصون باشد. اسم نبردن از افراد در قرآن، از حکمتهای [[الهی]] است.<ref>[[سلیمان امیری|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]] ص ۲۱۴.</ref> | ||
# ثانیا: به فرض که نام آن حضرت در [[قرآن]] نیامده باشد اما هیچ کس حتی [[اهل سنت]] منکر نزول آیاتی در شان آن حضرت در قرآن نیستند از این رو [[مفسران]] [[فریقین]] [[آیات]] بسیاری را نام بردهاند که در شان [[امام علی]]{{ع}} نازل شده و اوصاف و [[فضائل]] آن حضرت را بیان میدارند. | # ثانیا: به فرض که نام آن حضرت در [[قرآن]] نیامده باشد اما هیچ کس حتی [[اهل سنت]] منکر نزول آیاتی در شان آن حضرت در قرآن نیستند از این رو [[مفسران]] [[فریقین]] [[آیات]] بسیاری را نام بردهاند که در شان [[امام علی]]{{ع}} نازل شده و اوصاف و [[فضائل]] آن حضرت را بیان میدارند. | ||
# ثالثا: اساسا عدم وجود نام [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در قرآن هر چند شبههای قدیمی است و به [[زمان]] حضرت [[ائمه معصومین]]{{ع}} باز میگردد اما با این حال با نگاهی به [[تفاسیر روایی]] میتوان به این نتیجه دست یافت که در آیاتی از [[قرآن کریم]] نام آن حضرت به صراحت ذکر شده است. مثل آیه {{متن قرآن|وَ وَهَبْنا لَهُمْ مِنْ رَحْمَتِنا وَ جَعَلْنا لَهُمْ لِسانَ صِدْقٍ عَلِيًّا}}<ref>«و به آنان از رحمت خود بخشیدیم و برای آنان [در میان مردم] علی را به عنوان جانشین قرار دادیم»، آیه 50 سوره مریم</ref>.<ref>شواهدی در این خصوص وجود دارد: قال الصّادق {{ع}}: | # ثالثا: اساسا عدم وجود نام [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در قرآن هر چند شبههای قدیمی است و به [[زمان]] حضرت [[ائمه معصومین]]{{ع}} باز میگردد اما با این حال با نگاهی به [[تفاسیر روایی]] میتوان به این نتیجه دست یافت که در آیاتی از [[قرآن کریم]] نام آن حضرت به صراحت ذکر شده است. مثل آیه {{متن قرآن|وَ وَهَبْنا لَهُمْ مِنْ رَحْمَتِنا وَ جَعَلْنا لَهُمْ لِسانَ صِدْقٍ عَلِيًّا}}<ref>«و به آنان از رحمت خود بخشیدیم و برای آنان [در میان مردم] علی را به عنوان جانشین قرار دادیم»، آیه 50 سوره مریم</ref>.<ref>شواهدی در این خصوص وجود دارد: {{متن حدیث|قال الصّادق {{ع}}: «وَ وَهَبْنا لَهُمْ مِنْ رَحْمَتِنا وَ جَعَلْنا لَهُمْ لِسانَ صِدْقٍ عَلِیًّا» یَعْنِی عَلِیَّ بْنَأَبِیطَالِبٍ {{ع}}}}، تفسیر اهل بیت {{عم}} ج۹، ص۷۴؛ بحار الأنوار، ج۳۵، ص۵۹؛ {{متن حدیث|عَنْ یُونُسَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَال: قُلْتُ لِأَبِیالْحَسَنِالرِّضَا{{ع}}: إِنَّ قَوْماً طَالَبُونِی بِاسْمِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ {{ع}} فِی کِتَابِ اللَّهِ عزّوجلّ فَقُلْتُ لَهُمْ: مِنْ قَوْلِهِ تَعَالَی: «وَ جَعَلْنا لَهُمْ لِسانَ صِدْقٍ عَلِیًّا» فَقَالَ {{ع}}: صَدَقْتَ هُوَ هَکَذَا}}، یونس بن عبدالرّحمن گوید: به امام رضا {{ع}} عرض کردم: «جمعی از من خواستهاند نام امیرالمؤمنین {{ع}} را در قرآن به آنها نشان دهم؛ پس به ایشان گفتم: نام آن حضرت در آیه: وَ جَعَلْنَا لَهُم لِسَانَ صِدْقٍ عَلِیًّا آمده است». حضرت فرمود: «راست گفتی؛ او چنین است». تفسیر اهل بیت {{عم}}، ج۹، ص۷۴؛ بحار الأنوار، ج۳۶، ص۵۷؛ تأویل الآیات الظاهرهً؛ ص۲۹۷.</ref>.<ref>مکاتبه اختصاصی دانشنامه امامت و ولایت با محمد هادی فرقانی</ref> | ||
=== شبهه یازدهم: عطف عاطفه بودن جمله {{متن قرآن|وَهُمْ رَاكِعُونَ}} === | === شبهه یازدهم: عطف عاطفه بودن جمله {{متن قرآن|وَهُمْ رَاكِعُونَ}} === | ||